είμαι στο τσακ πριν πω "γίναμε όλοι 20 χρονών και ξαφνικά μεγαλώσαμε με Βαμβακάρη στους τεκέδες" ή "οι Locomondo μας έμαθαν την Φραγκοσυριανή και στα parties η Άννα που κάπνιζε Κάμελ τραγουδούσε τα μελιτζανια να μην τα βαλω πιά και ΕΝΙΩΘΕ και τι βυζιαειναυτα και μεγάλωσα με ρεμπέτικα". Μόλις πω αυτό, θα προσθέσω και ένα "τα ρεμπέτικα είναι τα blues της ελλάδος" και θα αποθεώσω τον κάθε πρώην οπαδό raining pleasure τύπου Ιμαμ Μπαιλντί που "μπλέκει ιδιοφυώς την indie κουλτούρα με την ουσιαστική παράδοση της χώρας του που τόσο βίαια καταπατήθηκε από το...λαϊκό του νεοέλληνα". Άν πάλι κάποτε έρθει κανείς και σας πεί πως το "δίπλα στο ραδίκι, κάθονται δυό πιτσιρίκοι, πίνουν το τσιγαριλίκι και ουρλιάζουνε σαν λύκοι" δεν είναι και κάτι που δεν μπορούμε να το πιάσουμε στο στόμα μας, μην τον αρχίσετε στα καντήλια.Originally Posted by Reject






