Εγώ έμαθα να διαβάζω μόνος μου πάντως (στο νηπιαγωγείο). Και δεν είμαι και κάτι ιδιαίτερο, σε πολλά παιδιά με μεγαλύτερα αδέρφια συμβαίνει αυτό. Και είχαμε και υπολογιστή στο σπίτι από τα 4 μου, οπότε για να παίξω king kong έπρεπε να γράψω την εντολή να τρέξει απ' τη δισκέτα. Νταξ, δεν καταλάβαινα τα δίφθογγα αλλά όταν μου τα εξήγησαν, έμαθα.
Μαθαίνεις να μιλάς γιατί μιμείσαι τους γύρω σου που μιλάνε και έχεις ανάγκη να επικοινωνήσεις μαζί τους και γιατί περιστοιχίζεσαι από ακουστικά ερεθίσματα. Όταν είσαι 7 δεν έχεις ανάγκη να γράψεις για να επικοινωνήσεις. Δε θα σου στερήσει το φαΐ και το παιχνίδι, ούτε την προσοχή των γονιών. Επίσης, οι άνθρωποι δε γράφουν συνέχεια μπροστά σου να δεις πως γίνεται το α (κουλουράκι-μπαστουνάκι). Ενώ στην ΤV, στην οικογένεια, στο δρόμο, στο τηλέφωνο, στον παιδικό σταθμό όλοι μιλάνε. Κι έτσι μαθαίνεις. Αν γινόταν το ίδιο με το γράψιμο (το πώς θα γινόταν η καθημερινή επικοινωνία να είναι γραπτή είναι άλλο θέμα) θα μάθαινες με την ίδια ευκολία.
