Α ωραία, το αγαπημένο μου θέμα, πάμε πάλι ξανά. Η αλήθεια είναι ότι σε αυτό το σημείο το σιντί είναι μια δικαιολογία από τις περισσότερες μπάντες για να πάρουν πίσω τα λεφτά της ηχογράφησης. Οι μουσικοί οι οποίοι είναι τώρα εικοσάρηδες έχουν γαλουχηθεί μέσα στο κλίμα του downloading και της ελεύθερης διάδοσης της μουσικής, βλέπω πολλούς που αυτοί οι ίδιοι έχουν το πολύ 30-40 σιντιά, δεν έχουν τις ψευδαισθήσεις μεγαλείου και επιτυχίας που είχαν οι παλιοί για να τους "καταστρέψουν τη μουσική" (και δε θα κατέστρεφαν τη μουσική, αλλά τις ψευδαισθήσεις τις ίδιες).

Κατά τ' άλλα, καταλήγω τελευταία πως η καταστροφή της βιομηχανίας δε θα φέρει και τόσο ριζικές αλλαγές σε αυτό που ακούμε. Το πρόβλημα (όπως έχουμε πει και σε άλλα πολλά θρεντ)είναι ότι η πλειονότητα των μουσικών που είχε τη δυνατότητα να ασχολείται 24/24 ώρες με το αντικείμενο θα πρέπει να το κάνει πλέον στον ελεύθερο χρόνο μετά από ένα οκτάωρο, αλλά για όσους rotting christ και pelican ξέρωγω βγάζουν πλέον ένα δίσκο κάθε 3-4 χρόνια θα υπάρχει άλλος ένας απίθανος τύπος που θα τους χώνει με τα πλαγκίνια που κατεβάζει από το ίντερνετ και τη γνώση και ακούσματα που του παρέχει η ελεύθερη διάδοση της μουσικής.

Γενικότερα, η φάση θα έχει πολύ ενδιαφέρον τα επόμενα χρόνια, γιατί θα δείξει είτε την κατάρρευση είτε την επαλήθευση της καπιταλιστικής νοοτροπίας που λέει όσο περισσότερο πληρώσεις τόσο κάτι καλύτερο θα πάρεις, εάν δουλεύω θέλω να παίρνω κάτι για αυτό είτε τέχνη κάνω είτε μπρίκια κολλάω. Εγώ πάντως έχω αγοράσει 5-6 σιντί το τελευταίο εξάμηνο, παλιά ένιωθα κάπως για αυτό, τώρα μου πέρασε.