ΣΚΑΤΑ στην αναρχία σας

[FANTASMA]

παραλία 10μ. μακρυά από τον διπλανό σου επιτρέπεται? για να ξέρω
μονο αν νιωσεις οτι το κρατος σου καταπαταει την ελευθερια με το να μην πας

[Raven Lord]

δεν μου την καταπατάει το κράτος για την ώρα.

[Raven Lord]

μακάρι να κάνω λάθος, αλλά εκτός από των προφανών ευκαιριών που παρουσιάστηκαν λόγω ιού και τα αντίστοιχα "μέτρα" ανακούφισης που ανακοινώνει η κυβέρνηση (π.χ. δάνεια - αφαίμαξη - για τις μικρές επιχειρήσεις και κάτι αναστολές πληρωμής ΦΠΑ - για αποζημίωση λόγω φυσικής καταστροφής ούτε λόγος βέβαια), μόλις περάσουν οι περιορισμοί κτλ, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να υποδεχθούμε νέους τρόπους καταστολής και αντιμετώπισης άλλων θεμάτων παγκοσμίως.
π.χ. προσφυγικό - μεταναστευτικό? ευκολότατα θα κλείνουν τα σύνορα με το πρόσχημα μόλυνσης και αυτό θα είναι αποδεκτός πια και από την αριστερά.
περίοδος κοινωνικών αναταραχών? -> νέο ξέσπασμα του ιού (ή κάποιου άλλου) και χωθείτε πάλι στις τρύπες σας.
τα δύο παραπάνω είναι μόνο τα προφανή βέβαια. σιγά σιγά ο κοινωνικός αντίκτυπος της όλης κατάστασης θα είναι καλύτερα ορατός.
επαναλαμβάνω, μακάρι να κάνω τόσο λάθος... :?

[Drumsick]

Αχ τα νιάτα... Τότε που έβραζε το αίμα μας! (πόσο εριστική ρε φίλε, λολ) Αχ τα φλειμς. Αχ τα γλυκουλικα ταγκς. Ένα δάκρυ κύλησε.

Τελικά δε σας είπα ποτέ. Δε θυμάμαι πια πως ακριβώς έγιναν τα πράγματα, αλλά το πρώτο βράδυ έμεινε σπίτι μου κι ο φίλος μου, επειδή δε τον ξέραμε κιόλας τον τύπο, μη μ'αφησει μόνη μαζί του (όχι δεν κάναμε παρτουζα. Γενικά δε γάμησε κάνεις κανέναν). Το δεύτερο βράδυ όμως, αφού συζητήσαμε επί ώρες, και μου έλεγε ιστορίες και τονα ταλλο, κάτι άρχισε να μου βρωμάει με την παρτη του, κάτι ήταν οφφ, ανειλικρινες, και με έπιασε μια ανασφάλεια. Πέσαμε για ύπνο, εγώ δωμάτιο αυτός σαλόνι, αλλά κάτι με έτρωγε, δε μπορούσα να κοιμηθώ. Κάπου κατά τις 2-3, άρχισα να ακούω κάτι μπουκωμενους ηχους από το σαλόνι, σα να κινείται κάποιος, και δεν ξέρω αν ήταν ιδέα μου, αλλά μου φάνηκε πως πλησίασε στην πόρτα μου, και μετά από λίγο απομακρύνθηκε, και άκουσα το σκουξιμο καποιου γατιου, σα να το χτυπησε. By that point είχα χεστει πάνω μου και μάζευα θάρρος για να βγω έξω να δω τι γίνεται. Και τελικά βγήκα μετά από κάποια ώρα, που φαινόταν να έχει γυρίσει στον καναπέ, και του είπα στεγνά πως έχω φάει φρίκη και θέλω να τα μαζέψει και να φυγει. Μου έκανε πολλή ώρα παζάρια, αλλά εν τέλει την έκανε.

Ηθικό δίδαγμα: μη βάζετε άγνωστους βρωμοχιππιδες Ισπανούς στα σπίτια σας! :grin:

[tsimpouklano]

Δικαίωση για τα παιδιά της Σκαραμαγκά 10 χρόνια μετά. Κάτι είναι κι αυτό.