οι αλοιφές αυτό που κάνουν είναι να "παίρνουν" το χρώμα γύρω απ'τη γρατζουνιά κ να γεμίζουν το κενό. προφανώς δεν γίνεται όσο μαγικά το κάνουν στα τελεμάρκετιν. θέλει άπειρο τρίψιμο που κ πάλι δεν φεύγει τελείως. κ επειδή τρίβεις δίχως αύριο το χρώμα χάνει τη γυαλάδα του σε εκείνο το σημείο. σου μένει λοιπόν ένας μεγάλος λεκές που στο κέντρο έχει μια γρατζουνιά. χίλιες φορές μόνο γρατζουνιά δλδ.
όσο για τα χρώματα (λογικά ένα δοχειάκι με πινελάκι άχουτο σου δώκανε κόμτε?) ναι είναι το ίδιο χρώμα (περίπου.εξηγούμε μετά) αλλά κ να βάψεις το σημείο πάλι θα φαίνεται γιατί πολύ απλά το αυτοκίνητο δεν βάφτηκε με πινέλο. θα σου μείνει μια ανάγλυφη "γρατζουνιά" στο χρώμα του αυτοκινήτου λοιπόν.
αν τώρα είναι σε σπρέη είναι λίγο καλύτερα τα πράματα αλλά κ πάλι το χρώμα δεν θα είναι το ίδιο ακριβώς. αυτό που σου δίνουν είναι το ακριβές χρώμα που βάφτηκε το αυτοκίνητο στο εργοστάσιο. με το που βγαίνει από εκεί το αυτοκίνητο μέχρι να έρθει στα χέρια σου περνάει κάποιος καιρός που μέσα σ'αυτόν το χρώμα φθείρεται. ναι οκ σε 6 μήνες πάλι το ίδιο θα είναι αλλά όταν το περάσεις με το πινελάκι/σπρέη θα δεις διαφορά. ελάχιστη αν είναι καινούργιο το αυτοκίνητο αλλά θα δεις. οπότε πάλι σου μένει λεκές.
το καλύτερο για γρατζουνιές είναι προφανώς φαναρτζής (αν δεν εμπιστεύεστε κάποιον παέντε κ στην αντιπροσωπία αλλά μη μου πείτε μετά ότι σας έγδαραν κ δεν κάνανε κ δουλειά κ όλα)
αυτό που κάνουν είναι ότι παίρνουν δείγμα από το μέρος του αυτοκινήτου που είναι η γρατζουνιά (φτερό/καπό/οροφή/κσυσταρχίδιας) φτιάχνουν αυτό το χρώμα και σου βάφουν αυτό το μέρος. προφανώς στα 3θυρα που έχουν λιγότερα "κοψίματα" στο μπόντιγουόρκ (γιέα)
βγαίνουν κ πιο ακριβά στην επιδιόρθωση γιατί βάφουν μεγαλύτερες επιφάνειες.
πολλά γράψαμε. ότι θέτε δω ήμεθα
πς. θείοκοιλιά πιέμ
