Φυσικά και δεν έχει πολιτική σημασία ένα οποιοδήποτε καγκελάκι χωρίς λόγο μετά από συναυλίες και πάρτυ, ή μάλλον έχει όση πολιτική σημασία έχουν και τα μπάχαλα στα γήπαιδα. Η "άμεση σύγκρουση με το κράτος" είναι μια πολύ καλή δικαιολογία, ειδικά όταν μπαινοβγαίνεις στο άσυλο για να μη νιώσεις κι εσύ πάνω σου τα χτυπήματα του "αντίπαλου στρατοπέδου". Άμεση σύγκρουση δεν μπορεί να κάνει κανείς, ακόμα και τα κομμάντα του ενόπλου κάποια στιγμή θα σκοτωθούν ή θα μπουν φυλακή, όπως μας δείχνει η ιστορία.
(γράφω για "άμεση σύγκρουση" γιατί αυτή είναι η κυριότερη πρόφαση που προβάλλουν οι εραστές του κάγκελου)
Ενας χώρος χαρακτηρίζεται από τη μορφή που του δίνουν τα άτομα και οι συλλογικότητες που τον διαχειρίζονται. Όχι, δεν νομίζω ότι φταίει ο κόσμος που πήγαινε στα λαιβς και δεν πήγε όταν ρίχνανε τα κτήρια. Για μένα που δεν είχα πάει ποτέ στη Στριτ Αττακ το ότι έβλεπα στο ιντερνετ μόνο αφίσες για συναυλίες μου δείχνει ότι οποιαδήποτε άλλη μορφή πολιτικής εκδήλωσης και παρέμβασης απουσίαζε. Όταν λοιπόν διαχωρίζεσαι εσύ ο ίδιος και γίνεσαι "συναυλιάδικο", γιατί ο κόσμος να μη σε λογαριάζει μόνο ως τέτοιο;
Κακά τα ψέμματα, όταν δεν έχεις πολιτικό χαρακτήρα δε θα σε υπερασπιστούν ούτε οι 100-200 μπαλαντερς της υπεράσπισης πολιτικών χώρων. Κανείς δε θα ενδιαφερθεί για το συναυλιάδικο που γκρεμίστηκε. Επειδή ο α/α/α χώρος καθορίζεται σχεδόν αποκλειστικά από σχέσεις συμπάθειας/αντιπάθειας, είναι λογικό αποτέλεσμα να σε υπερασπιστούν μόνο όσοι σε συμπαθούν, ειδικά αν τα άτομα που διαχειρίζονται τη Στριτ Αττακ έχουν αποδειχτεί "προβληματικά" και "ανταγωνιστικά" στη συμπεριφορά τους απέναντι στις υπόλοιπες καταλήψεις ή συλλογικότητες της πόλης (δεν ξέρω πραγματικά τι έχει γίνει, εδώ πάντως αυτά ακούγονται).
