Ρε φίλε, έχω ένα σκύλο σπίτι μου, τον φωνάζω Χαλβά. Δε τον γουστάρω, τον έχω απλά γιατι μου τον φόρτωσαν και όποτε μου τη δίνει ο καιρός τον βγάζω στον ακάλυπτο και τον πλακώνω στα κλωτσίδια, πολύ ξύλο λέμε λολ. Ο σκύλος μου ο Χαλβάς έχει πρεφάρει ότι έχει καραγκιόζη αφεντικό με ψυχολογικά αλλά για όσο τον έχω μέσα όταν βρέχει και του δίνω δυο μορταδέλες τη μέρα δεν το έχει επεξεργαστεί πως θα ήταν να μου γαμήσει και να το σκάσει. Οι διέξοδοι του σ' αυτή τη ζωή είναι δύο, να κάνει κάτι τέτοιο ή να ψοφήσει κάποια στιγμή στον ακάλυπτο. Και τα δύο απο την στιγμή που συμβαίνουν, είναι απολύτως ρεαλιστικές προτάσεις για την τύχη του Χαλβά. Μπορώ αν θέλεις να σου ζωγραφίσω ένα μονοσέλιδο στριπ με την ίδια ιστορία ή να γράψω ένα κομμάτι που θα το διηγείται για να στο κάνω ακόμη πιο παραστατικό και να το καταλάβεις.