καλή σύμπτωση , χθες το βράδυ είχα την κουβέντα των έντεκα χιλιάδων βεργών και συγκεκριμένα της καταπληκτικής σκηνής που ξεκινάει σχετικά νορμάλ και καταλήγει σε σπλάττερ νεκροφιλία. Νομίζω κάπου εκεί είπα "δε με ενδιαφέρει" και δεν ξαναδιάβασα ποτέ Apollinaire.
Παρόμοιος ειναι και ο De Sade, αλλά αρκετά πιο light από τον Apollinaire πιστεύω.
εντιτ: "έντεκα χιλιάδες βέργες κάτω από τη θάλασσα"
