ωπα, εδω εχει μπολικα περιεργα.
η καθημερινη αμεση αλληλεπιδραση δηλαδη δεν ειναι στοχευμενη επικοινωνια; και θεωρεις οτι ολη η μεχρι σημερα τεχνη εγινε με επικοινωνιακους σκοπους; δηλαδη το μοντελο της "εσωτερικης συνειδησης" του καλλιτεχνη και της "τεχνης για την τέχνη" απο που προέκυψαν; ναι, μια βολτα στο παρκο, πρεζα ομορφη, ένας διάλογος ή ένα πήδημα ειναι πολυ πιο σημαντικα κι επιτυχημενα επικοινωνιακα απο μια τεχνη-συστημα αξιας εγκλωβισμενη σε μουσεια, γκαλερι, συναυλιακους χωρους, εκδοτικους οικους, περιοδικα, γκαλα και γκραντ οπενινγκ παρτις στην οποια εν τελει δεν εχω προσβαση είτε γιατι δεν την παλεύω οικονομικά, είτε γιατι σιχαινομαι την φιεστα και το μικροσταρ συστεμ ή γιατί απλά το περιεχόμενο δεν μου λέει τίποτα σ' αυτο το περιτύλιγμα. δεν ειναι ιδιαιτερο προνομιο καλλιτεχνων και δεν εμπεριεχει νοηματα κι αληθειες. πραττειν ειναι και θα έπρεπε να ειναι απενοχοποιημενο και συλλογικο.
λοκη κι ομως, οι μεγαλυτερες αλλαγες στο ζειν και το σκεπτεσθαι μου δεν εγιναν απο βιβλια, μουσικες και ταινιες αυτες καθ' αυτες. εγιναν επειδη ισως ΚΑΙ αυτα ηταν μεσα στην ζωη μου με καποιον τροπο. αλλα αν ημουν κλεισμενος σπιτι μου μονος μου να διαβαζω η ζωη μου θα ηταν μια ηλιθια ρουτινα. δεν εχω κανα ανωτερο εγω να βρω στο κεφαλι μου, αυτο το αφηνω για χριστιανους, καπιταλιστες, καλλιτεχνες και αλλους θρησκευομενους






