Δεν βρίσκεται κανείς μαζί σου στο δωμάτιο. Δεν βλέπεις, ούτε νιώθεις την παρουσία κάποιου άλλου μαζί σου.
Μαζί σου, κουβαλάς τα κλασσικά αντικείμενα που θα μπορούσες να έχεις πηγαίνοντας σε εκείνο το προσκύνημα που ξεκίνησες πριν κάποιες μέρες: Κουβέρτες, ταξιδιωτικές μπότες και γάντια, ξηρά τροφή και νερό, λίγο κρασί, μια καθαρή ιερατική φορεσία, καθώς και το chain mail και το mace/flail/morning star (εσύ αποφασίζεις!) που σου παρείχε η μονή για την προστασία σου κατά το ταξίδι.
Το holy symbol σου βρίσκεται στον λαιμό σου, και ναι, μπορείς και αισθάνεσαι ότι η θεία πρόνοια μπορεί να τρυπίσει αυτό το αέναο σκοτάδι γύρω σου.
Καθώς κινείσαι, δεν παρατηρείς κάποια λεπτομέρια στον τοίχο, πέραν την προαναφερθείσας: Σκληρό γρανιτένιο ή κοραλένιο πάτωμα και τοίχοι, τα οποία μοιάζουν να επεκτείνονται για πάντα απο πάνω σου μέσα στο σκοτάδι.






