Το επιχείρημα βασίζεται στο ότι είναι δεδομένο ότι ο φίλος πρέπει να πειραχτεί. Στην ουσία όμως δεν κάνει κανείς κάτι κακό. ΟΚ, ο φίλος μπορεί να πειραχτεί για εγωιστικούς και άλλους υποσυνείδητους λόγους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κάνει κανείς κάτι κακό, απλώς οι καταστάσεις δεν τον πάνε. Δε φταινε οι δύο που γουστάρονται, απλά γίνεται. Οπότε δε βλέπω γιατί δεν πρέπει να κάνουν σχέση δύο άνθρωποι σε αυτή την κατάσταση. Δεν μπορεί να είναι κριτήριο για επιλογή πράξεων, το ποιος θα πειραχτεί. Ένας κτητικός φίλος μπορεί να θέλει να μην έχεις κανέναν άλλο φίλο, αλλά δεν μπορείς να αποκοπείς από τα πάντα επειδή αλλιώς θα πειραχτεί, διάολε.

Το γεγονός ότι "πάει και με άλλον φίλο" μπορεί να είναι δείγμα ότι γουστάρονται, ε. Όχι πουτανιάς. Μπορεί να είναι και πουτανιά, αλλά τότε είναι διαφορετικά τα πράγματα.