επ πάνκη γιατί δεν απαντάς στα παιδιά;
καλά δεν πειράζει ας ρίξω εγώ ότι ξέρω και με συμπληρώνεις. Τsol γαμάτοι, χωρίζονται σε δύο ή και τρεις ή και τέσσερις περιόδους. Πρώτη φάση πιο πανκ (έχουν διασκευάσει και οι slayer omg!!!), δεύτερη φάση εντελώς λυρικοί με τα πιο πανκ τραγούδια τους να θυμίζουν καταστάσεις damned περιόδου Μachine gun Etiquette & Black album (το beneath the shadows είναι μαγευτικός δίσκος). Μετά φύγανε τα ιδρυτικά μέλη, ήρθαν άλλοι και πήγανε να γίνουνε hard rockades που στην καλύτερη περίπτωση θυμίζουν Τhe Cult. Ότι έχω ακούσει έιναι απογοητευτικό. Oι παλιοί tsol επανασυνδέθηκαν όταν οι νέοι ήταν ακόμα εν ενεργεία. Έβγαλαν ένα live όπου ο πάνκης θεωρεί κορυφή καθώς και κάποιους στούντιο δίσκους στην συνέχεια. Έχω ακούσει τα disappear & divided we stand. To πρώτο είναι εκπληκτικό και punk-ίζει όσο δεν πάει, με κομμάτια τύπου Socialite να φέρνουν στο μυαλό παλιότερες εποχές. Το δεύτερο το βρήκα ετσι κιετσ.
Zounds επίσης κορυφή. Έχουν κυκλοφορήσει ένα full length, μπόλικα singles ενώ στην σχετικά πρόσφατη επανασύνδεση τους, βγήκε και ένα ep. Το ''curse of zounds'' που παίζει στα μαγαζά, έχει ότι χρειάζεται κάποιος και είναι από τις πιο μελωδικές δουλειές του πρώιμου αναρχο-πανκ κινήματος. Μίλια μακρυά απο σκατοψυχιές τύπου crass, poison girls, κτλ.
Στα ίδια επίπεδα κινείται και το Let the tribe increase των The Mob. Και αυτό επανακυκλοφόρησε πρόσφατα σε τσεντε και διπλό βινύλιο. Ωραία πράγματα δηλαδή.







