Λοιπον εχω κανει τρεις συγκλονιστικες αποπειρες να διαβασω το Μορτ, καθε φορα γελαω με τον θεουλη Πρατσεττ αλλα ολο κατι γινεται (μια συμπαντικα σκευωρικη ασυδοσια!) και δεν το συνεχιζω ποτε.
Γι αυτο και συνεχιζει να βρισκεται το Μορτ στα χερια μου, ενω ανηκει αλλου.
