στο φάντασι φοριέται πολύ τελευταία ένας brandon sanderson. έχω διαβάσει το πρώτο mistborn του και το βρήκα μια παιδική βιντεο-γκέημ άνιμε μπούρδα, αλλά ένας φίλος διάβασε και ενθουσιάστηκε με το the way of kings, οπότε μου κίνησε την περιέργεια. το ξεκινάω με την λογική να διαβάσω 3-4 κεφάλαια να δω αν μου κάνει (είναι 1000+ σελίδες) και πέφτω πάνω στον παρακάτω διάλογο, ανάμεσα σε έναν ναυτικό και μια εξυπνάκια νεαρή που την πειράζουν για να τους πετάει διασκεδαστικές ατάκες:
He laughed, and several of the sailors nearby joined in. “All right then,” Captain Tozbek said, “you’re like a flower.”
She grimaced. “I’m allergic to flowers.”
He raised an eyebrow.
“No, really,” she admitted. “I think they’re quite captivating. But if you were to give me a bouquet, you’d soon find me in a fit so energetic that it would have you searching the walls for stray freckles I might have blown free with the force of my sneezes.”
αντίο brandon sanderson.
