Την Παρασκευή πήγαμε με τη Σοφία στο δημαρχείο να πληρώσω το νταβατζιλίκι, aka την άδεια χρήσης κοινόχρηστων χώρων. Ο παραλογισμός επ' αυτού είναι τέτοιος, που ενδεχομένως να χρήζει δικό του thread, αλλά δεν είναι επί του παρόντος.
Στο γραφείο προσόδων, 6 δημοτικοί υπάλληλοι στο σύνολο. Όλες γυναίκες. Οι 3 έτρωγαν πασατέμπο και συζητούσαν με μια υποψήφια δημοτική σύμβουλο που μοίραζε καρτούλες εκείνη την ώρα, πόσο πολύ την αδικεί η φωτογραφία της κάρτας. Η τέταρτη συζητούσε στο τηλέφωνο για τους καινούργιους καναπέδες στο σαλόνι της, ενώ η πέμπτη έπαιζε farmville. Η μία, η άτυχη της παρέας, μας εξυπηρέτησε.
Περιττό να πω ότι η γυναίκα μου έπαθε πολιτισμικό σοκ. Εγώ ως συνηθισμένος τόσα χρόνια, ένιωσα και φέτος περήφανος για το πως και που αξιοποιούνται το δημόσιο χρήμα και τα δημοτικά τέλη που επιβαρύνουν κάθε δημότη Θεσσαλονίκης.
