συνυπογράφω ποστ φαντομ ντακ. πολύ ωραίος δίσκος αλλά όλη αυτή η συγκίνηση και οι διθύραμβοι μου ακούγονται υπερβολικοί. και να προσθέσω πως αυτό το πάντρεμα (πολύ πιο όμορφο κατά τη γνώμη μου) παραδοσιακής μουσικής και ροκ -και δη Tool- το έκαναν οι Δάρνακες περισσότερο από 4 χρόνια πριν, δεν είδα να έγινε ποτέ τόσος ντόρος. δεν λέω φυσικά ότι δεν το αξίζουν οι VIC, κάθε άλλο, απλά ας μη μένουμε εκεί.
