οι περισσότεροι ξέρετε την ενασχόλησή μου τα τελευταία χρόνια με μια συγκεκριμένη ογκολογική κλινική σε ένα συγκεκριμένο νοσοκομείο.
Πριν περίπου 2 χρόνια είχε χρειαστεί να δούμε έναν αγγειολόγο , δεν υπήρχε στο συγκεκριμένο νοσοκομείο οπότε μας είχαν στείλει σε ένα άλλο.
Ο συγκεκριμένος γιατρός μας δέχτηκε τότε χωρίς ραντεβού ανάμεσα σε χειρουργεία σεβόμενος την ταλαιπωρία μας. Μας έδωσε οδηγίες , αγωγή , και το κινητό του τηλέφωνο να καλέσουμε ότι ώρα θέλουμε και όποτε θέλουμε ακόμα και απλά για απορίες. (Μιλάμε για γιατρό του δημοσίου, και δεν υπήρξε κάποια αμοιβή , φανερή ή κρυφή).
Σήμερα μετά από αρκετό καιρό πέσαμε πάνω του, χάρηκε που μας είδε και εμείς ακόμα περισσότερο. Το έκλεισαν το νοσοκομείο που ήταν, το μισό προσωπικό (γιατροί / νοσηλευτές ) πήγαν σε μια μεριά, και οι άλλοι μισοί σε άλλη. Αυτός ήταν από τους τυχερούς, γιατί τους άλλους μισούς (γιατρούς / νοσηλευτές) τους έθεσαν στον μήνα επάνω σε διαθεσιμότητα. Ο δικός μας με την αγωνία στο πρόσωπό του εμφανέστατη μας είπε ότι "μάλλον θα συνεχίσει να εργάζεται" , αλλά δεν ήταν 100% σίγουρος.
Σε αυτόν τον άνθρωπο που το καθήκον του είναι να σώζει ζωές απλά του χαρίζουν απλόχερα ανασφάλεια.
Τα χέρια όσων στηρίζουν αυτήν την κατάσταση είναι βαμμένα με αίμα .
