μαλακισμενα αρθρα. Το σωτηριο ολυμπιακο ετος 2004, οταν ηθελα να καψω την πρωτη μου τιβι, με κανανε και μενα ντου στο γαιδουρονησι ενα τσουρμο μπατσοι ολων των ειδων.
Δεν ξεχνω το βλεμμα των ασφαλιτων, οταν ο αξιοματικος τους εκανε νοημα να ψαξουν την καβατσα μας.Μετα απο σαραντα - πεντε λεπτα επιφανειακο ψαξιμο πηραν τα αρχιδια μας. Εκει τωρα ηταν που επρεπε κατι να μας κανουν. Οποτε το δεμονιο μυαλο του ασφαλιτη σκευτεται την κληση!! Με βαζει να ψαχνω ΑΦΜ στην ερημια.
Αφου μαθαινει ολα τα στοιχεια μου, ποιος ειμαι, που μενω, κλπ αρχιζει το κυριγμα: οτι ειμαστε κατα βαθος καλα παιδια και δεν πρεπει να ντροπιαζουμε τους γονεις μας!?!?!? εκει μου εξομολογειται και ποιος μας καρφωσε (250 κατασκηνωτες και επισκευτηκαν μονο εμας), "και για την κληση τι πρεπει να κανω?" "μην ανησηχεις, θα σου ερθει χαρτακι σπιτι.Θα πρεπει να ρθεις Ιεραπετρα να παραστεις σε δικη και να πληρωσεις!!!"
Ακομα περιμενω το χαρτι...
οι παραλιες ειναι δικες μας
Εδιτ: αρτ αν σκευτεσαι καμπινγ,αραγμα και μεγαλη ζωη πηγαινε Σουγια.Λιγο δυσκολο να στησεις στα υπολοιπα που αναφερες






