Μια ακόμα πιο εξαιρετική εποχή.

[Μελαγχολικός Χοντρούλης]

είμαστε (ή μάλλον ήμασταν) αλληλέγγυοι στον αγώνα των εργολαβικών κι έχεις δικιο
δυο παρατηρησεις :

το αν θα πάρει ή δεν θα πάρει ο μυλόπουλος χρήματα του εσπα εξαρταται κατα 0,001 απ'τον ίδιο τον μυλόπουλο και τους παρατρεχάμενους
δευτερο και πολυ σημαντικότερο του πρώτου : το γεγονος οτι έγινε τόσο σκατά το ΑΠΘ βαραίνει και τους τύπους που το βρώμισαν εν γνώση της απεργίας. που δείχνει μεσα σ'ολα και σκατά νοοτροπία. αυτό κρατάμε και συνεχίζουμε

Σόρυ κιόλας, γιατί έχω ακούσει και αλλού ότι αλληλέγγυοι φοιτητές φέρναν σκουπίδια από το σπίτι τους και τα ρίχναν στο απθ, αλλά αν προσωπικά ήθελα να φέρω σκουπίδια δικά μου δεν θα έφερνα πλαστικά και χαρτιά, αλλά ό,τι έχει ο κάδος της τουαλέτας.

Τόσο σκατά έγινε το πανεπιστήμιο, γιατί πολύ απλά οι φοιτητές στην πλειονότητά τους δεν μάζεψαν ποτέ μα ποτέ τα σκουπίδια τους από τις αίθουσες, καθώς ήξεραν ότι το άλλο πρωί πάλι καθαρά θα είναι. Και αυτό συνεχίστηκε και κατά τη διάρκεια της απεργίας, αφού κανείς δεν έδινε σημασία, μέχρι που το πρόβλημα έφτασε να είναι ανυπόφορο. Και τότε, οι φοιτητές του εμείς εδώ ήρθαμε για να σπουδάσουμε και να γίνουμε χρήσιμα μέλη της κοινωνίας πιάσαν τις σακούλες -είτε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά- για να καθαρίσουν. Αλλά ναι, πολιτισμός είναι το που πετάμε τα σκουπίδια και όχι η έμπρακτη αλληλεγγύη στους 368 απολυμένους εργαζόμενους και στον αγώνα που δίνουν οι 650, στο σύνολό τους, εργολαβικοί.

@Η.
Δεν έχω κάτι να σου πω. Μάλλον περνάς περισσότερο από την εγνατία.

τσιμπούκλανε, τσίλλ και μην γράφεις πράγματα που δεν έχω κάν υπονοήσει όπως ότι έφερνε κόσμος σκουπίδια απ'το σπίτι του.
επίσης δεν χρειάζεται να είσαι τόσο συναισθηματικός στις απαντήσεις σου, τουλάχιστον όταν απαντάς σε μένα. άλλωστε δήλωσα καθαρά ότι συμφωνώ με την απεργία.

αυτό που ήθελα να καταδείξω όμως, το έγραψες κι εσύ. το γεγονός πως το πανεπιστήμιο συνέχισε να βρωμίζει αφού υπήρχε η πεποίθηση πως θα καθαριστεί (από άλλους). εμένα αυτό μου φαίνεται εντελώς λάθος, ειδικά όταν το πρόβλημα είναι ήδη διοκγωμένο. σε τελική ανάλυση όταν εγώ βλέπω τον κάδο γεμάτο (καλά γάμα την θεσσαλονίκη γιατί με μπουτάρη πρέπει να πηγαίνουμε να τα πετάμε σε άλλες πόλεις) ψάχνω να βρω άλλο μέρος για να πετάξω τα σκουπίδια μου - ή τα κρατάω στο σπίτι μέχρι να περάσει το σκουπιδιάρικο-, δεν τα ρίχνω πάνω στο σωρό. αυτό ισχύει είτε μιλάμε για ένα κυπελάκι καφέ, είτε για μια σακούλα. απλά πράγματα νομίζω.