2 πράγματα:
Πέτρος Θεοτοκάτος έχει γράψει ανάλαφρες χιτάρες, και ας τις άκουγα στο δημοτικό, κι ας έπαιζαν στις διαφημίσεις της Ζήνας, εξακολουθούν και με συγκινούν. Σε αντίθεση με κάτι άλλες "σοβαρές" αρχιδιές που άκουγα και τότε και πιο μετά που μεγάλωσα.
Οι Lost Bodies δεν είναι καν ένα αστείο, είναι ο τραγικός επίλογος μίας χώρας κι ενός κοινού που γουστάρει να τον παίζει από το πρωί ως το βράδυ.
