Υπάρχουν έννοιες στο λεξιλόγιο μας που όλοι χρησιμοποιύμε καθημερινά αποφεύγοντας να κατανοήσουμε την βαρύτητα τους και φυσικά την απόλυτη ερμηνία τους με αποτέλεσμα να αλλοιώνονται , λέξεις και εκφράσεις όπως αναρχία , αναρχισμός ΄, αντιεξουστής , φασίστας , επανάσταση , καταπίεση , ρατσισμός , ιδεολογία και πολλές αλλες . Η τελευταίες γενίες έχουμε μά8ει να δίνουμε μεγαλύτερη προσοχή στον "αέρα" μιας έκφρασης παρα στην ουσία της , αν ξαφνικά συνειδητοποιούσαμε πως έχουμε καταντήσει , όλο ποζεριά, εγωκεντρισμό , μοιρολατρεία και να ριχνουμε συνεχώς σε κάτι τρίτο όλες τις ευθύνες , 8α βλέπαμε αμέσως οτι μοίαζουμε με ένα τσούρμο ατάλαντων κλόουν , ένα μάτσο άχριστων παρασυρμένων ρέπλικων που κραυγαζουν ενάντια στην μαζική πλύση εγκεφάλου , όταν είμαστε οι πρώτοι που έχουμε φάει το τρυπάκι .
Όλα ξεκινάνε απο το γεγονός οτι θέλουμε να γινόμαστε συνεχώς καλυτεροι , όλοι , ήτε συνειδητά , ήτε όχι , ότι όλοι έχουμε ένα ένφυτο ενστικτό που δουλεύει μέσα μας με σκοπό να προχωράμε . Αυτό δεν σημαίνει συνάμα οτι το κανουμε και σωστά , μπορεί συνεχώς να επιλέγουμε να βουλιάζουμε στην λύθη , πηστεύωντας πως είναι προς όφελός μας και πως εξελισσόμαστε.
Για έμενα ...και κλείνω ...δεν ύπαρχουν βαρύγδουπες λύσης και φωτείνα παραδείγματα κοσμοιστορικών αλλαγών . Όλα ξεκινάνε απο το "εγώ" για να καταλλήξουν στο "όλοι" και στο τέλος να επηρεάσουν. Αυτοκριτική και Αυτογνωσία είναι αυτο που λείπει και που χωρίς αυτό , ειναι σαν να παιζεις αγώνα με δυνατοτερη ομάδα χωρις τερματοφύλακα και να πηστευεις οτι 8α βαλεις περισσοτερα γκολ επειδη έχεις καλή επιθεση . Έτσι δεν χρειάζεται να τρέξεις να αυτοπροσδιοριστείς ώς κάτι εξαιρετικό και ακραίο ή να αναλύσεις τις μεγαλύτερες των κοσμοθεωριών μόνο και μόνο για να έχεις ντελικάτη επίθεση , όταν όσο αναφορά τον ευατό σου , δεν ξέρεις που παν τα τέσσερα .
