Η "παιδεία" είναι εθνική. Ατσαλώνει πατριωτικές συνειδήσεις, εκτρέφει και συνέχει τον νέο εθνικισμό των ημερών μας, όπως και πάντα εξάλλου. Δεν είναι τυχαία τέτοια η παιδεία, δεν αποτελεί μια δυσλειτουργία του κρατικού μηχανισμού η κατάστασή της αυτή, είναι ο κρατικός μηχανισμός. Δεν είναι κάτι που θα διορθωθεί με κάποια διαφορετική διαχείριση της υλικοτεχνικής υποδομής, ή με κάποια "αλλαγή νοοτροπίας" (τι στον πούτσο σημαίνει άραγε αυτό προταγματικά), ή με κάποια αλλαγή στο ανθρώπινο δυναμικό. Είναι έτσι όπως είναι γιατί δεν θα μπορούσε να είναι με κανέναν τρόπο αλλιώς. Είναι ένα από μανταλάκια του έθνους-κράτους. Εντέλει:
Παιδεία
Στενά
Έτσι όπως θέτεις το δίπολο δηλαδή. Οπότε στενά και πάλι στενά. Α, και αυτοοργανωμένες κοινότητες όπου κάποιοι και κάποιες από 'μας μπορούν να υπάρξουν με αξιοπρέπεια, ενάντια στον εθνικό βούρκο.
