Βρετανική Ζοφίλα

[ikonoklast]

To Naked εγώ δε το βρίσκω ακριβώς ζοφίλα, έχει ένα απολαυστικό θεατρικό κατάμαυρο χιούμορ. Αλλά παραμένει χιούμορ.
Ο Leigh έχει και το εξαιρετικό Vera Drake, οντοπικ στο «βρετανικό» σκέλος του θρεντ. Άλλα δεν έχω δει.

Θα έλεγα:

Hunger [2008]. Ιρλανδέζικος ζόφος. Βρισκόμαστε εδώ. Αυτή είναι μια πολιτική ταινία που είναι απαραίτητο να έχει δει κάποιος για μένα ανεξαρτήτως τοπικ.

Riff-Raff [1991] Ken Loach = όχι «ζόφος» αλλά ρεαλισμός. Βρετανική ταξάρα, ο αληθινός κόσμος στην άλλη πλευρά του τείχους ακριβώς την περίοδο που κατέρρεε. Αν ήξεραν τι τους περίμενε δε θα το έριχναν με τόση δα όρεξη... Εξίσου οντοπικ από Ken Loach το Kes του Κασερίνου, όσο και το σαφώς υποδέεστερο αλλά πάλι ρεαλιστικό/ταξικό It's a Free World.

Ο Κασερίνος επίσης αναφέρει το This Sporting Life του Anderson το οποίο δεν έχω δει, μπορούμε όμως να πούμε το μεγάλο If...

The Elephant Man [1980] Ξερωγώ, το αναφέρω. Ετυμολογικά οντοπικ προφανώς αλλά όσο οντοπικ μπορεί να είναι φρέσκος Lynch και στο συγκεκριμένο, σε ένα τέτοιο θρεντ. Εξαιρετικό πάντως αλλά αυτό το ξέρετε ή θα το 'χετε ακούσει.

Withnail & I [1987] Απολύτως χαώδες σεναριακά αλλά παρολαυτά πολύ ευχάριστο. Κατά ένα τρόπο στα ίχνη του μεγάλου αριστουργήματος La Vie De Boheme.

Shallow Grave [1994] Αφου έβαλες Naked και Trainspotting, ας μπει κι αυτό. Δεν είναι ζόφος είναι όμως ένας πρώιμος Danny Boyle σε πολύ καλή μαύρη κωμωδία.

Τέλος, αυτές τις μέρες κατέβασα να ξαναδώ το μεγάλο 1984 με τεράστιο John Hurt.

Λόκη για πες για το Red Riding, τι εστί;