@dragonlord
προφανώς και δεν είναι ζητούμενο η σύγκρουση ως αυτοσκοπός.
είναι όμως ζητούμενο η αμφισβήτιση των κόκκινων ζωνών της αστυνομίας;
και δε λέω να πάμε να τις παίξουμε με τους μπάτσους ως πρόβατα επί σφαγή, αλλά όταν μόνο πιχί ο δικός μου ο σύλλογος ηλ.μηχ απθ έχει κατεβάσει 300 παλούκια και αυτό το πράγμα για τις κόκκινες ζώνες είναι στο κείμενο του συντονιστικού, τι να κάνουμε, να το αφήσουμε για μία ακόμα φορά; Δλδ βγάζουμε βόλτα στην πόλη τις μάσκες, τα παλούκια και τα μαλόξ μας; Τι είμαστε, το καρναβάλι του Ρίο, ντυνόμαστε κάνουμε τη βόλτα και φεύγουμε;
λέμε δλδ τέρμα στις αναθέσεις και το αναθέτουμε στο μέλλον επ' άπειρον
εν τέλει πώς θα δημιουργηθούν συγκρουσιακές αναπαραστάσεις στον κόσμο;
Εγώ δε λέω ούτε καν αυτό βέβαια, γιατί στην εποχή αυτής της συστημικής υπεροπλίας, άγριων διαθέσεων για καταστολή με κάθε μέσο και με τους όρους μαζικότητας που το κίνημα τώρα έχει, είναι αυτοκτονικό και γελοίο να πάμε ως οσιομάρτυρες να σκάμε στα ντουβάρια.
Εγώ το μόνο που λέω είναι: φτάνουμε ΔΕΘ. τι ήρθαμε να κάνουμε εδώ; τη βόλτα μας και να φύγουμε; όταν υπάρχει απόφαση για αμφισβήτιση κόκκινων ζωνών κι εμείς ούτε καν καθόμαστε εκεί με τη μαζικότητά μας να δημιουργήσουμε μία πίεση, να κάτσουμε μαζί με όλα τα κομμάτια της κοινωνίας που βγαίνουν στο δρόμο, τι είμαστε;
το happy train του ΜΑΣ που κάνει τη βόλτα του μπροστά στη βουλή κι ούτε ένα βλέμμα δε ρίχνουν προς τα κει τα προβατάκια;
Για μένα τα μπάχαλα δυστυχώς θα έρχονταν από μόνα τους αν εφαρμοζόταν στο ελάχιστο η απόφαση των συλλόγων να κάτσουν στην πλατεία. Αλλά ενώ βγήκε αυτή η απόφαση, ήταν στην πραγματικότητα μόνο στα χαρτιά, γιατί βγαίνει στο συντονιστικό η κάθε γκρούπα και βαυκαλίζεται "εμείς πήραμε συνέλευση με τόόόόσους ψήφους" αντί να μιλήσει για ουσιαστικές δράσεις όπως ορισμός συγκεκριμένων ομάδων περιφρούρησης, αντιπληροφόρησης, μοιράσματος φυλλαδίων και μαλόξ (πιχί) με αποτέλεσμα τα γενικά συντονιστικά να τραβάν σε χρόνο κάνα 6ωρο 7ωρο και να καταλήγουμε σε παραγοντισμούς απ' τους φοιτητοπατέρες που αντέχουν να μείνουν τόσο πολλή ώρα στη διαδικασία. κι έτσι γίνονται τα κομπρεμί των πρώτων εδράνων, κι έτσι καπελώνεται το κίνημα από ένα μασο ναρίτες, κι έτσι αρχίζουν να μπαίνουν κάθετες δομές στα όργανα, κι έτσι χάνουμε μαζικότητα, κι έτσι γινόμαστε καραγκιόζηδες που γράφουν κειμενάρες-ευχολόγια κι από ψωμί τίποτα.
Στην τελική ας αντιληφθούμε ποιος είναι ο ρόλος μας ως φοιτητικό κίνημα, δεν είναι να κάνουμε μία πορεία κάθε Κυριακή-Γιορτή-και-Σχόλη, να λέμε τα συντεχνιακά μας αιτήματα και να φεύγουμε. Πού είναι ο ρόλος μας ως πρωτοπορία του κινήματος που βρίσκει δράσεις με φαντασία, που ενώνεται με τον κόσμο και επικοινωνεί το μήνυμα της αντίδρασης, όταν όλοι οι άλλοι κάθονται συλλογικά μπροστά στη ΔΕΘ κι εμείς την κάνουμε λαγός;
Σκατά πρωτοπορία είμαστε και Σκατά στην πρωτοπορία να συμπληρώσω
