μπασκετικα μπορεις να μιλησεις για οτι μπορεις να οικειοποιηθεις ο ιδιος σαν εμπειρια σου,αν εχεις την δυναμη να αναπολεις το πως ο παοκ του πολιτη εχανε ταυγα και τα πασχαλια απεναντι στον ιωαννιδη που εκοβε ολο το ρυθμο και το παιχνιδι του τοτε καλα κανεις και σε ζηλευω.Το να πουμε οτι οι τιτλοι μας τις 2 τελευταιες δεκαετιες ειναι ιδιοι ειναι κατι που δεν τιμα και πολυ καμια απο τις 2 ομαδες,καταντια περισσοτερο.

Αυτο που βρισκω εγω οτι εχει αρχισει ηδη να συμβαινει στον μπασκετικο αρη ειναι κορμπον με χρονικη διαφορα φασης περιπου 20 χρονων με οτι συνεβει στον παοκ του ποδοσφαιρου.Ητοι,μια νεα γενια οπαδων και φιλαθλων ξεκινουν να ασχολουνται με την ομαδα τους οντας γαλουχημενοι περι μεγαλειων,παικταραδων,θεαματος,καταξιωσης,αυτοκρατοριων (πραγματα που σε μεγαλο βαθμο ισχυουν και για το ποδοσφαιρο παοκ 1970-85 και για το μπασκετ αρη 1981-91) και ερχονται αντιμετωποι με την σφοδρη πραγματικοτητα που εχει να δωσει μονο αγωνιστικη Πενια,μιρλα,φτωχεια,ιστοριοπληξια,σκουριασμενες κουπες και σκονισμενα λαβαρα.Το τι κομπλεξ δημιουργει αυτο το πραγμα στον κοσμο ειναι κατι που σε εμας το εχουμε δει απο καιρο και εχει ερθει και η ωρα για τους απεναντι νομιζω,αλλη κουβεντα που δεν ειναι της παρουσης ωστοσο