Μια ακόμα πιο εξαιρετική εποχή.

[stam and the witches]

Με κάτι τέτοια όμως φτάνει κανείς με φόρα στο άλλο άκρο (αυτός είναι ο λόγος που γράφω). «Σκορποχώρι από εθνότητες που δεν μιλούσαν καν την ίδια γλώσσα». Έχει βάση, δεν υπήρξε ποτέ προβληματισμός όμως για το ποια από αυτές τις γλώσσες θα επικρατούσε· δεν αναφέρομαι στη γραφειοκρατική που διδάχθηκε αλλά στην μητρική της πλειοψηφίας και την κοινή καταγωγή των εκφάνσεών της (την επίσημη αρχαιόκαβλη δυστυχώς συνόδευαν και πολλά άλλα, επιζήμια όσο τίποτε για την πολυπολιτισμικότητα της χώρας). Με φόρα έρχεται και το «έθνος μας είναι βυζαντινό», που αυτό και αν κρύβει αλήθεια μέσα του, αλλά δεν παύει να βάζει διαχωριστικές γραμμές, ίδιες με αυτές του χάρτη. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο δεν πιστεύω πως παλληκάρια σαν τον Πλήθωνα θα οδηγούνταν στα γνωστά συμπεράσματα τους έπειτα από χίλια χρόνια χριστιανισμού και ρωμαιοπληξίας τούμπανο. Το κόλλημα της κάθε Αρβελέρ δεν είναι η όποια σύνδεση με τον Περικλή, είναι με τα όσα παραχαράχτηκαν για να ενισχυθεί x1000 αυτή η σύνδεση (π.χ. μαζική αλλαγή ονομάτων χωριών). Αν κάνω λάθος διορθώστε με.

Όπως τα λες ακριβώς είναι. Δεν είναι η σύνδεση με τον Περικλή το θέμα (αφού από κάπου βγήκε στην τελική και ο Βυζαντινός πολιτισμός, δεν έπεσε από τους ουρανούς), το θέμα είναι ότι από το 400-500 και μετά διαμορφώθηκε μία ξεχωριστή εθνική (με την τότε έννοια του "εθνικού") οντότητα, με αυτονομημένη πλέον παρουσία στην Ιστορία. Ο Πλήθων την είχε μυριστεί πολύ σωστά τη δουλειά, και ακόμη στο φανταστικό σενάριο όπου είχε έρθει ο ίδιος και οι ιδέες του στα πράγματα (ή με λίγα λόγια η ιστορική νομοτέλεια της Άλωσης - σήμερα είναι και η επέτειος - δεν ερχόταν ποτέ), η κατάσταση θα ταν πολύ διαφορετική καθ'ότι τα διδάγματα που θα χαν αντληθεί από το αρχαίο παρελθόν θα ταν πολιτικά και στην τελική καθαρά χρηστικά. Δε θα αγνοούταν με κανέναν τρόπο μία ήδη ζωντανή και ενεργός κουλτούρα.

Με τον Κοραή δε συνέβη αυτό, για πολιτικούς λόγους κάθε λογής (πλήρης διαφοροποίηση από τους Οθωμανούς, διάφορες άκυρες φυλές στην Ελλάδα) έλαβε χώρα μία εντελώς μάταια απευθείας σύνδεση με το αρχαίο παρελθόν. Τα αποτελέσματά της κατα τη γνώμη μου τα βιώνουμε έως και σήμερα ύπο τη μορφή μίας πλήρους πολιτισμικής σύγχυσης. Η αισθητική μας είναι με το ένα πόδι στην αρχαία Ελλάδα (και μάλιστα με τρόπο copy-paste από την Ευρώπη των βαρβάρων, τραγική ειρωνία) και η άλλη μισή στην Ανατολή, ιδιαίτερα από τότε που έγιναν και οι ανταλλαγές πληθυσμών. Η θλιβερή επιβεβαίωση αυτού κατα τη γνώμη μου είναι η εντελώς στείρα προγονολατρεία των νεοελλήνων, που δημιουργεί έναν μπίτι χαζό φανατισμό στους μεν που αδυνατούν να δουν την εξέλιξη ως ιστορική δύναμη και μία άνευ όρων απορριπτική στάση στους δε που έχουν απηυδήσει με το σερβιρισμένο παραμύθι περί καταγωγής από τους αρχαίοι και δεν μπαίνουν στον κόπο να ψάξουν πουθενά αλλού τις ρίζες τους.

Αυτά με το οφφ-τοπικ