Αυτό είναι ένα από τα πιο αν όχι σωστά, ας πούμε ρεαλιστικά κόμμενς στο θρεντ. Υπάρχει ένα κομμάτι των Amon Amarth που μου αρέσει, αυτόOriginally Posted by wom
το οποίο όταν το άκουσα κατέβασα δισκογραφία με την ελπίδα να βρω δυο τρία ακόμα κομμάτια σε τέτοιο στυλάκι. Μέσα σε ένα σαραντάλεπτο την είχα διαγράψει όλη από τα νεύρα μουαλλά τέλος πάντων, νομίζω ότι ο ήχος αυτός Μαρίλλιον δεν είναι καθόλου κακός, το αντίθετο. Όλα ακούγονται δυνατά, οι κιθάρες από παντού, μπάσα να τρίζουν οι τοίχοι, φωνητικά γαμάνε και δέρνουνε. Αλλά φυσικά, πρώτον μου αρέσει και το κομμάτι, είναι καλύτερο από τη χαζομαρίτσα που πόσταρε κάποιος και ξεκίνησε η συζήτηση, δεύτερον ταιριάζει πάρα πολύ με την απλή μουσική που παίζουν οι άμον άμαρθ. Chances are πως εάν του έκανες μία indie ή χύμα άντεργκραουντ μέταλ παραγωγή θα έχανε κατά πολύ. Το θέμα με αυτόν τον ήχο δεν είναι ότι είναι ΚΑΚΟΣ, είναι απλά κορεσμένος. Εντυπωσιάζει για λίγο, αλλά με όλα κομπρεσαρισμένα ΟΛΑ ΔΥΝΑΤΑ το αυτί τείνει να χάνει το ενδιαφέρον του λόγω της ανυπαρξίας αλλαγών, για αυτό και μία τέτοια παραγωγή (και εδώ επαφίεται το ποπ/εμπορικό του πράγματος) απευθύνεται κυρίως σε δεκαοχτάχρονους που βάζουν το σιντι χτυπιούνται κάνα εικοσάλεπτο και αυτό είναι (και οι Άμον δεν είναι και για πολλά περισσότερα έτσι κι αλλιώς). Για τον ίδιο ακριβώς λόγο απαιτητικοί ακροατές τύπου ER που δε θέλουν να ακούσουν μία από τα ίδια διαμαρτύρονται. Αλλά όχι τώρα ότι θα ήταν και καλύτερο εάν είχε τον ήχο από κανένα από αυτά που ποστάρει ο Ρα παρίαχ. Μαρίλλιον δώσε κανένα παράδειγμα από κομμάτι που θεωρείς ότι θα ταίριαζε πιο πολύ ο ήχος του τέλος πάντων εάν δε βαριέσαι. (μη μου βάλεις κάνα Autopsy όμως, προφανώς δε μιλάμε για DEATH METAL με κεφαλαία και bold εδώ)
2ον. Σταμ άσε επιτέλους τις χαζομάρες για ανώριμες και αντικειμενικές μουσικές και τέχνες, τόσα χρόνια πάλι τις ίδιες βλακείες θα διαβάζουμε. Η τέχνη είναι ότι γουστάρεις και ότι σου λείπει, εγώ μπορεί να ακούω blind guardian επειδή μου θυμίζει την αγνότητα της παιδικής ηλικίας, ο Τάιλερ Άμον Άμαρθ επειδή η εικόνα μιας απλουστευμένης πραγματικότητας που έχει διπλάσια μπράτσα και μούσια και προσγειώνει ένα μπάτλ αξ στο λαιμό όλων των κακών τον κάνει να νιώθει δυνατός, ο δείνα ψάχνει την πιο αβαντγκάρντ τέχνη για να πείσει τον εαυτό του και τους άλλους ότι είναι έξυπνος και έχει καλό γούστο. Καμία επιθυμία δεν είναι ανώριμη εφόσον είναι ειλικρινής, και κανένας ώριμος άνθρωπος δεν ασχολείται μόνο με ΩΡΙΜΑ πράγματα στο κάτω κάτω σύμφωνα με την εμπειρία μου (εκτός βέβαια και εάν μιλάμε για το παράδειγμα του δείνα πιο πάνω!)
