ποιο εννοείς ως δεύτερο επόμενο; το canterbury; αυτό το αποφεύγω αλλά με τη πόρωση που εφαγα με τους τύπους θα μπω στην διαδικασία να το ακούσω καλά μου φαίνεται.
γενικά η ιδέα που είχα από τις εδώ κριτικές για το κίνημα, ήταν πως οι περισσότερες μπάντες που ξεκίνησαν το nwobhm το γύρισαν σε κραγμένο aor πολύ πολύ γρήγορα και δε μιλάω μόνο για def leppard αλλά και για jaguar, tygers of pan tang και τέτοια. βέβαια τα ίδια μου έλεγαν και για τους ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ TANK αλλά όταν μου ήρθε η δισκογραφία τους (σε lp boxset εννοείται) απ'την metal mind, εψαχνα να βρω τον υποτιθέμενο aor δίσκο τους γιατί μόνο υπερμέταλ έβρισκα. με δουλεύουν ή έχει μια βάση αυτό που μου είπαν;
τέσπα πίσω στους diamond head, πέρα απτον εγχώριο τύπο και τους εγχώριους καλοπροαίρετους τα ίδια βλέπω και στο metal archives αλλά όταν βάζω αυτό :
δε μπορώ να καταλάβω τους ισχυρισμούς τους (ξανατονίζω πως δεν έχω ακούσει τον δίσκο, μόνο σκόρπια πράγματα). το track σκοτώνει απλά. για πες περισσότερα αφού τον έχεις.
γενικά δεν ξέρω πάντα με γοήτευε το nwobhm, θες πως ήταν το πιο '70ς μεταλλικό κίνημα (αν εξαιρέσουμε το doom metal), θες πως υπήρχε καύλα (ειδικά τα δύο, τρία πρώτα χρόνια), θες πως είχε μια diy νοοτροπία που μέχρι τότε σπάνιζε στο hard rock (βέβαια υπέγραφαν και σε μεγάλες εταιρείες αλλά από αυτοχρηματοδοτούμενα επτάρια άλλο τπτ, η χαρά του συλλέκτη), γενικά δε μπορώ να καταλάβω. έχω μπόλικα κενά βέβαια και δε με ενδιαφέρουν όλες οι μπάντες που εμπλέκονται στη φάση (δλδ σάξον και τέτοια δε με συγκινούν ιδιαίτερα αν και χω τα πρώτα δυο!!!!) αλλά λέω να εμβαθύνω με τον καιρό. πάντως σίγουρα diamond head, δηλαδή πως στο πούτσο κατέληξε το μέταλ στη σημερινή του εμπορική μορφή δε μπορώ να το καταλάβω. ακούω τον sean harris τις τελευταίες μέρες και δακρύζω, τέτοιος ρυθμός, τέτοιο χρώμα, τέτοιο πάθος, όταν σολάρει με τα ουοοουοοο με σκλαβώνει δε μπορώ να το εξηγήσω, από jeff buckley έχω να φάω τέτοιο σκάλωμα με λευκό τραγουδιάρη και επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχια :
