είχα τα γενέθλιά μου,γινόμουν 12 όταν ο πατέρας μου μου έδωσε το Wheels of Steel των Saxon και μαζί του ένα κουτάκι ντυμένο με βελούδο που είχε μέσα την κομμένη κοτσίδα του,απ'τον στρατό.μου είπε να την προσέχω μέχρι να αποκτήσω κι εγώ την δικιά μου.αφού κλάψαμε λίγο χτυπηθήκαμε μαζί και με έβαλε για ύπνο.
από τότε το χαρτζιλίκι μου δεν το έδωσα ούτε για μια καραμέλα βουτύρου,μόνο για cd και μπλουζάκια των ηρώων μου που στέκονταν περήφανοι στις αφίσες του δωματίου μου..
