κανεις δε ζητησε να μαθει τα προσωπικα του μινμιν. τον ρωτησα μονο αν θέλει να είναι εξαρτημένος (αν δεν τον νοιαζει ή θέλει να σταματήσει να είναι και που βλέπει τις δυσκολίες). μόνος του μίλησε στον πρώτο πληθυντικό στο πρωτο ποστ

Και ταυτόχρονα κανείς δε θέλει ούτε ζάκια, ούτε κέντρα απεξάρτησης στη γειτονιά του, ούτε νομιμοποίηση των ναρκωτικών. Εγώ αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί σαν κοινωνία έχουμε επιλέξει να ξεσπάμε το ρατσισμό και τα κόμπλεξ μας πάνω στα ζάκια κι όχι π.χ. πάνω στους αλκόλες, που είναι και πιο επικίνδυνοι (λόγω της φύσης της αλλαγής που προξενεί στη συμπεριφορά η κάθε ουσία). Ξέρει κανείς; μιλήστε.
το αλκοολ ειναι κοινωνικά αποδεκτό, το κάνουν όλοι, οπότε και να το παρακάνει κάποιος και να καταλήξει αλκοολικός είναι απλά "κριμα". πλας, αυτοί που πίνουν στα ανώτερα (και καλα) κοινωνικά στρώματα είναι τόσοι πολλοί, που είναι αδύνατο να τους περιθωριοποιήσεις.
κέντρα απεξάρτησης δε θέλει ο κόσμος στη γειτονιά του εν μέρει δίκαια, γιατι όπου είναι τα κέντρα είναι η πιάτσα, εν μέρει γιατί υπάρχει τέτοια άγνοια που νομίζουν ότι θα εξαπλωθεί χολέρα έτσι και ανοίξει κέντρο απεξάρτησης στη γωνία. φταίει κυρίως μάλλον οτι τα κέντρα υπολειτουργούν και δεν κάνουν τη δουλειά που πρέπει