Για να έχουμε και εμείς την γωνιά μας και να μην χάνουμε μπάλα στο off-topic.
Printable View
Για να έχουμε και εμείς την γωνιά μας και να μην χάνουμε μπάλα στο off-topic.
Κολλανε και progressive rock εδω περα ή μονο μεταλ?
Αν είναι μοντέρνο prog rock δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Απλά μην αρχίσουμε κατεβατά για Rush, Genesis, Eloy κλπ.
ena einai to kommati tou eidous
http://www.youtube.com/watch?v=sA079BM0MuM
edit: o titlos pantws mou ekane kati se perigrafi converge :oops:
δεν είναι και για χόρταση για ευνόητους λόγους αλλά όποτε τους ακούω νιώθω πολύ όμορφα (και λίγο περίεργα :S)
http://www.youtube.com/watch?v=FngfnSHM0Is
τότε ^ αποκλείεται να μη σου αρέσει και αυτό (mike barr των krallice)
και ένα all time classic
έπος :thumbsup:Quote:
Originally Posted by phthoggon
οι επόμενοι μας αφορούν όλους. μα όλους. οι φανς isis, pelican, neurosis κλπ συνομοταξιών να τσεκάρουν στο ασαπίτο, αν δεν το έχουν κάνει ήδη.
δίσκος τεράστιος.
http://image1.altnet.com/images/27/6...tellites_3.jpg
Rosetta - The galilean satellites (2005 Translation lost)
Spoiler
PROBLEM KRUX?
http://files.sharenator.com/coolface...-96848-410.jpg
:)
Από τα πιο πρόσφατα κολλήματά μου από τον χώρο και μιας και βγάλανε και καινούριο πράμα:
http://www.youtube.com/watch?v=v0LqSHOXvc8
Κομματάρα, ολντ σκουλίζει πιο πολύ ακόμα.
Λοιπόν, παίζει να το έχω ξανα-αναφέρει δω γύρω, αλλά δίσκος που πλησιάζει (νομίζω) αυτό που έχει στο νου του ο thread starter και με εντυπωσίασε τον τελευταίο καιρό, παρά το γεγονός ότι γενικά δεν είμαι σε τέτοια μουσική φάση ήταν το "Stratospheria Cubensis" των Lesbian. Λέω από την αρχή ότι πρόκειται για δίσκο που ξεκινάει από post-κάτι υπόβαθρο (αλλά από την στιγμή που αναφέρθηκαν οι Rosetta δεν νομίζω οτι περιοριζόμαστε μόνο σε ορθώς metal ακούσματα), αρκετά doom, αρκετά progressive-ίζων (με τη νοοτροπία του progressive rock περισσότερο και όχι του metal) και αρκετά ψυχεδελικός. Δεν ξέρω πόσο μεγάλο όνομα είναι να σας πω, από σπόντα αγόρασα το δίσκο, αλλά βγήκε διαμαντάκι.
Quote:
Blotted Science is an instrumental progressive metal supergroup headed by Ron Jarzombek (Watchtower, Spastic Ink), bassist Alex Webster (Cannibal Corpse) and drummer Hannes Grossmann (Obscura, ex-Necrophagist)
οι rossetta ειναι αγαπημενο συγκρότημα
στο ιδιο στυλ να προτεινω ενα δισκο ο οποιος κοβει λιγο το συμπαν:dfinger:
http://3.bp.blogspot.com/_FJjjnpUZbn...IX_II_MXMV.jpg
από την πολωνια. Βγηκε φετο. Γενικα θα προτεινα να ακουστουν και τα προηγουμενα που εχουν βγαλει αλλα ετουτο ειναι αλλιωτικο καθως εχουν αλλαξει σχεδον τα μισα μελη της μπαντας. Θυμιζει αρκετα Cult of Luna, πιο πολυ Neurosis.Το θεωρω απο τα καλυτερα στο ειδος που βγηκαν φετος. Φαν των ατμοσφαιρικοσλατζκαταστασεων ειναι κριμα να μην τσεκαρετε
και τωρα η απολυτη σαπιλα.
http://img824.imageshack.us/img824/8...oyersofall.jpg
μια μιξη τεχνικου ντεθ/ακραιου (Wtf?) μεταλ με αρρωστημενη ατμοσφαιρα για τους ανωμαλους σαν εμας. θυμιζουν λιγο gorguts. Αλητειες ορμωμενες εξ νεας Ζηλανδιας. θα πα να τσεκαρω και τα προηγουμενα δισκια αυτωνε αλλα μεχρι στιγμης δεν μπορω να ξεκoλλησω απο το παρων. Να ακουσετε ΟΛΟΙ!
πεστε με τα μουτρα..
http://vimeo.com/14025062
http://vimeo.com/18815997
ρε τι φλωριά είναι τούτο? Θα λεγά ότι προσπαθεί να μιμηθεί Jeff Buckley ο τραγουδιστής σε σημεία αλλά ο Τζεφ δεν έκανε ποτέ τόσο ΓΚΕΗ φωνητικά. Μεμονωμένα (πχ ριφς) δεν είναι κακό αλλά το συνολικό αποτέλεσμα είναι τόσο οτινάναι που αυτό το γκουχ, γκουχ προγκρέσιβ ακούει ο κόσμος και τρέχει να φύγει.Quote:
Originally Posted by Ford Prefect
Κατά τ΄άλλα πήγες και έβαλες αυτό το ποστ και το γάμησες το θρεντ ρε κρουξ, τουλάχιστον να λέγαμε για τέχνικαλ πρόγκ να υπάρχε μία συνάφεια, τώρα από τους Γουοτστάουερ στους Ροζέτα τι σχέση υπάρχει μόνο εσύ ξέρεις :-P
Ε!; Άκουσες Προτέστ δε χίρο και σκέφτηκες τον Jeff Buckley;; Εκτός από το ότι τραγουδάει ψηλά, τι άλλη σχέση έχει δηλαδή;
Κατά τα άλλα μια χαρά προγκ είναι αυτό και είναι από τα ιδιώματα που με έχουν κουράσει όσο λίγα. Βάζω κι άλλο για το γαμώτο.
http://www.youtube.com/watch?v=dWig9FwqWpk
contributin'
μπλουζάκι Skinny Puppy ο κιθαρίστας :!:
Η μπάντα του Sean Malone (εξ Cynic)
:-Pε να, στο 1:06 είναι το βιμπράτο του Τζεφ Μπάκλει, ίδιο και απαράλλαχτο λες και το έκανες κόπυ πέιστ από τους δίσκους, και σε 1-2 ακόμα σημεία. Και στο 1:59 θυμίζει Britney Spears ;p Αλλά εντάξει καλοί είναι μωρε, απλά και από τις μπάντες που είναι και ενοχλητικές κάπως ταυτόχρονα. Αλλά δεν άντεχα να μη το πω!Quote:
Originally Posted by Ford Prefect
μεγάλο :thumbsup: σε όλες τις επιλογές.
φορντ και εμένα με άρεσε το καινούριο προτέστ. περιμένουμε τον δίσκο. άσε τον φθόγγο να λέει.
φθόγγε, σε αυτο το θρεντ θέλουμε late '80s techno thrash, early '90s λυρικό progressive metal, late '90s prog metal, '00s tech/extreme/experimental/wtf/omg metal και οφκόρς αγνότατο '10s post/bye bye oldschool metal. γενικότερα όλα αυτά τα ωραία γκρουπάκια/δισκάκια/τραγουδάκια που το καθένα στον καιρό του προσπαθούσε να σηματοδοτήσει έξοδο από την γενικότερη υποκουλτούρα της μέταλ σκηνής και νοοτροπίας.
dp
ξεχάσαμε να αναφέρουμε οτι έχει ανέβει καινούριο Soul Cages
:maikl:
Τώρα μεταξύ μας. Και εγώ είχα χαρεί όταν βγήκε το blotted science που ποστάρετε συνέχεια, αλλά ουσιαστικά είναι τεχνική χωρίς αντίκτυπο. Ακόμα και τα instructional video του jarzombek να δείτε οπου εξηγεί πως προέκυψαν τα κομμάτια και τα παίζει, θα συμπεράνετε οτι ο τύπος παίζει νότες στην τύχη. Απλά το κάνει τεχνικά, κλάιν. Δεν είναι εκεί η ουσία. Όπως σε έναν παλαιότερο δίσκο που έβγαζε ριφς από τυχαία τηλέφωνα στον κατάλογο πατώντας τα αντίστοιχα τάστα (πχ 2-3-1-0 στην Ε). Αν όλα αυτά σας εντυπωσιάζουν, ξέρωγω, ψάξτε το.
νευριάζω ρε πούστη, είναι δυνατόν να έχεις παίξει και σε σοβαρές μπάντες όπως οι Extraordinary Rendition και να πετάς τέτοιες χαζομάρες? (άσχετα με το εάν σου αρέσουν οι Blotted Science ή όχι) Να σου δώσω ένα χιντ: ο τρόπος που χρησιμοποιείς την λέξη τεχνική δε μεταδίδει απολύως τίποτα, η τουλάχιστον όχι αυτό που έχεις στο κεφάλι σου. Η μουσική των Blotted Science έχει στοιχεία "τυχαιότητας" ναι (άλλωστε βασίζεται σε χρωματικές κλίμακες) αλλά πρώτον έχει και πάρα πολλά αρμονικά και φιούζιον στοιχεία οπότε μάλλον δεν έχεις ακούσει καλά το δίσκο και δεύτερον, και μόνο "τυχαία" να έπαιζε πάνω σε χρωματικές δε σημαίνει ότι η μουσική δε θα ΓΑΜΟΥΣΕ. Η πυκνότητα, οι εναλλαγές των ρυθμών και η δομή γενικότερα έχουν εξίσου μεγάλη σημασία. Άλλωστε αν θες να ακούσεις ένα πολύ περισσότερο ακραίο παράδειγμα μουσικής βασιζμένης σε μη αρμονικά ριφ, άκου το πρώτο βιντεάκι (orthrelm) που πόσταρα στη πρώτη σελίδα. Γαμάει? Γαμάει λέω εγώ!
έντιτ: μόλις αποφάσισα τι μου θυμίζει αυτό εδώ
μου θυμίζει αυτόQuote:
Originally Posted by Ford Prefect
μόνο που το δεύτερο είναι και καλύτερο :razz:
lol όχι, αλλά άμα ψάχνετε "προγκ" που πριν 10 χρόνια θα το 'λεγαν όλοι nu metal, γαμάει και το πρώτο αυτών:
http://www.youtube.com/watch?v=bOfG5F8MV9s
Δεν βλέπω να αναφέρθηκαν οι θεούληδες Cryptopsy \m/
πολύ όμορφο αυτό ε.Quote:
Originally Posted by Phantom Duck
τι περιπτωσάρα μπάντας και αυτοί χαχαQuote:
Originally Posted by GuardianOfIvorytower
έβγαζαν τον καιρό που έπαιρνε κεφάλια το death, δισκάρες (blasphemy made flesh, none so vile) και μετά προσπάθησαν να την δούνε α λα Hatebreed την φάση.
Φθόγγε, δεν σου λέω οτι δεν μαρέσει. Συγκεκριμένα, όταν βγήκε το blotted science ήμουν τρελά χαρούμενος. Βασικά ήμουν κρουξικά χαρούμενος λόγω φανμποϋσμου. Αυτό που σου λέω είναι πως προσωπικά δεν βρίσκω και πολύ γαμάτο από πλευράς έμπνευσης το να παίρνεις νότες στην τύχη. Το οτι τα παίζουν αξιοθαύμαστα και έχουν ποικιλία ρυθμών (ενάλλαγές όπως λές) δεν το αμφισβητεί κανείς. Αλλά μπορώ και εγώ να βάλω τυχαία ποικιλία μέτρων και μετά απλά θα χρειάζομαι καλούς παίκτες. Δεν σου κρύβω οτι αυτό έχει συμβεί και σε αρκετά rendition κομμάτια (που σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια). Αλλά δεν αρκεί αυτό. Σίγουρα οι περίεργοι ρυθμοί και τα πολύπλοκα ρυθμικά είναι εντυπωσιακά αλλά με ζογκλερική έννοια. Το αξιέπαινο είναι το να παίρνεις απλές αξίες και να φτιάχνεις κάτι έξυπνο που θα μείνει στο αυτί και στο μυαλό του άλλου και θα το τραγουδάει όλη μέρα.
"πυκνότητα" στη μουσική δεν ξέρω τι είναι - τι εννοείς, αρα δεν μπορώ να σχολιάσω. Η δομή εμένα μου φαίνεται κολλάζ. Το παράδειγμα δεν βρίσκω νόημα να το ακούσω γιατί συμφωνώ οτι παίζουν μη αρμονικά, το αν γαμάει είναι υποκειμενικό. Μπορεί να μου αρέσει και είναι πολύ πιθανό, αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι δεν θα πω και οτι μπορεί να είναι ανέμπνευστο λόγω τυχαιότητας. Επίσης, επειδή πράγματι μπορεί να μην έχω ακούσει καλά τον δίσκο, θα μαρεζε να μου έδειχνες τα αρμονικά και fusion σημεία του. Αν και το δεύτερο είναι πολύ γενικός όρος και μεταξύ μας, λίγο καραμέλα. Προσωπικά εμένα δεν θα μου πεί κάτι.
Γενικά, αυτό που λέω είναι οτι ναι, μπορεί να γαμάει, υποκειμενικά. Αλλά η όλη τυχαιότητα μου φαίνεται λίγο κοροϊδία. Αν αυτό σου φαίνεται χαζομάρα, οκ.
Και πάλι όμως ε, το τι είναι αξιέπαινο είναι εντελώς υποκειμενικό. Και γιατί δηλ. πρέπει να μείνει στο κεφάλι κάποιου μια μελωδία για να είναι εμπνευσμένη ή ότι άλλο;Quote:
Originally Posted by The Good Son
Γενικά, ωραίες όλες αυτές οι συζητήσεις για το τι είναι καλό, κακό, ακραίο, εμπνευσμένο, βάλε ότι άλλο θες, αλλά προσωπικά με έχουν κουράσει πολύ και έχω καταλήξει ότι δεν έχουν απολύτως κανένα νόημα. Εν τέλει, καλύτερα η συζήτηση να είναι σε απόλυτα τεχνικό/μουσικό επίπεδο...
Μ' αρέσει ή δε μαρέσει; Αυτό είναι το ερώτημα.
Λυπάμαι που η απάντηση θα χλευαστεί γιατί είναι η ...αλήθεια. Πολλές μπάντες - καλλιτέχνες προερχόμενοι από τα Prog 70s, το γύρισαν σε ποπ δρόμους. Τα ποπ αυτά κομμάτια έχουν λεπτομέρειες στο παίξιμο που ακούγονται απλοικές, όμως πίσω τους κρύβουν ολόκληρη μελέτη για το "γιατί είναι έτσι". Από την καυλωτική παρεστιγμένη μπότα στο κουπλέ του heat of the moment, το εξωγήινο shuffle του rossana, την ghost note κιθάρα και το σκάσιμο στο 2 (ρεφραίν) στο sledgehammer του gabriel. Όλα αυτά δεν πουλήσανε τυχαία. Και το οτι πουλήσαν δεν είναι τυχαίο.
Αυτά για το πρώτο μέρος. Για τα υπόλοιπα, δεν είναι τόσο κουραστικό να σκεφτεί ο οποιοσδήποτε "χμ το να παίζεις νότες στην τύχη το σκαρφίζεται ο καθένας". Και όχι, το ερώτημα δεν είναι αυτό που θέτεις φώτη. Τουλάχιστον εγώ δεν αναφέρομαι σε αυτό. Εαν το θρέντ είναι appreciation thread σορυ, απλά κάνω ένα σχόλιο στην όλη κατάσταση. Δεν λέω ότι είναι μάπα το καρπούζι.
εχω αρχισει και πιστευω οτι στο χωρο του μεταλ πολλα κουλαδια εβγαλαν τεχνικους δισκους..και νομιζω οτι αυτο ειναι γαμηστερο οσο δε παει..γιατι τα τεχνικα δισκακια των κουλων με εκαναν να νιωσω περισσοτερο απ'οτι τα των τεχνικα αρτιων εκτελεστων μουσικων/υποκειμενικοτης..οι τελευταιες απο τις δισκαρες που εχει εξυψωσει ο κοσμος βγηκανε απο φαντασια μουσικων που δεν ειναι τοπ theory masters, αλλα τυποι που εχουν παιξει αρκετη κιθαρα κι εχουν καψει τη φαντασια τους. αυτο ειναι τοπ κλας για μενα.ισως γιατι παιζει και ναμαι κι εγω κουλαδι και να το βλεπω ετσι.
θα συμφωνησω με γκουντσαν για τις απλες αξιες με εξυπνη αποτυπωση αυτων στο χρονο(μετρηματα) και συμφωνω και με κορονερ που λεει οτι δεν ειναι απαραιτητο να σου μεινει κατι για να γαμει...αλλα ξες κατι κορονερ? αν προερχεται απο "εικονα" που εχει δει ο μουσικος και οχι νοτες στην τυχη, τοτε σε καποια φαση που θα δωσεις προσοχη θα καταλαβεις τι λεει η μουσικη. οι νοτες στην τυχη θα ειναι παντα κατι ακαταλαβιστικο...επειδη απλα ειναι...δεν εχει νοημα..
το έχω ξαναπεί και θα το ξαναπώ.
simplicity through complexity.
ο Jarzombek είναι ο πατριάρχης του motto αυτού και αυτό είναι και το συγκλονιστικό στοιχείο της μουσικής του, ακόμα και για μένα που δεν είμαι μουσικός αλλά μπορώ να καταλάβω 2-3 πραγματάκια.
με παραδείγματα.
παίζει ένα ολάκερο κομμάτι μόνο σε C
4 νότες ουσιαστικά
Αυτό που προσπαθεί, είναι να βάλει ο ίδιος όρια στον εαυτό του και μέσα από αυτό να βγάλει αυτό που ονομάζετε παραπάνω ως "εικόνα" για την μουσική του. Το αξιοθαύμαστο στο όλο εγχείρημα είναι οτι παρά τους όποιους περιορισμούς που ο ίδιος θέτει, το αποτέλεσμα ακούγεται technical as fuck.
όχι, εγώ πιστεύω ότι αυτό μου λες, και θα σου πω γιατί. Όλες οι ερμηνείες που κάνουμε είναι προσπάθεια να ορίσουμε, να λογικοποιήσουμε, να αποδομήσουμε τα πρωτόγονα συναισθήματα που μας έρχονται όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα έργο τέχνης, αλλά και γενικότερα με οτιδήποτε βέβαια. "Δε μου αρέσει" "Γιατί?" "Έχει punk επιρροές!" "Κάτσε! Εγώ θυμάμαι ότι το 2007 σου άρεσε το τάδε κομμάτι τρου μέταλ που είχε πάνκ επιρροές! Είσαι ανειλικρινής! Δε ξέρεις τι σου γίνεται!" Αυτές οι προσπάθειες σύμφωνα με τη δικιά μου εμπειρία είναι συνήθως από ελαφρώς ως παντελώς αποτυχημένες, ανάλογα και με το ψωμί που έχει φάει καθένας να ακούει/βλέπει, να επεξεργάζεται, να ερμηνεύει. Είμαι σχεδόν βέβαιος λοιπόν ότι το πρόβλημα σου όσον αφορά την "τυχαιότητα" που λέγαμε είναι πως αυτό που ΕΡΜΗΝΕΥΣΕΣ ως τυχαίο στη μουσική των Blotted Science ήταν ένα μουσικό αποτέλεσμα, άσχετα με τον τρόπο τον οποίο παρήχθη, τον οποίον δεν γνωρίζεις (έστω κι εάν υποθέτεις κάτι), το οποίο δεν βρήκες πολύ ενδιαφέρον. Μια τυχαία διαδικασία ΔΕΝ φέρνει εξ΄ορισμού ένα μη μουσικό αποτέλεσμα (φίλε babality) απλά έχει ορισμένες πιθανότητες, εννοείται λίγες, για να παράγει ένα μουσικό αποτέλεσμα ενδιαφέρον. Ένα passage το οποίο βγήκε με "τυχαία", αλλά πιο συγκεκριμένα, εξω-μουσική διαδικασία (όπως ακριβώς είναι ο Jarzombek να κάνει νότες αριθμούς τηλεφώνων) από τη στιγμή που παίζεται, που αποτυπώνεται στην πραγματικότητα, είναι ένα συγκεκριμένο passage με συγκεκριμένες ακολουθίες νοτών, το οποίο έχει ένα συγκεκριμένο άκουσμα το οποίο μπορεί να σου αρέσει η όχι! Συνήθως ούτε και μένα μου ακούγονται συχνά ενδιαφέρουσες οι μουσικές που έχουν παραχθεί με τέτοιες διαδικασίες (και να φανταστείς ότι το στοιχείο/η τεχνική του τυχαίου έχει χρησιμοποιηθεί κιόλας από μερικούς από τους καλύτερους συνθέτες του 20ου αιώνα, google aleatorism) αλλά πάλι από την άλλη, τείνει να παράγει ένα πρωτότυπο άκουσμα, περίεργο, εξωκοσμικό όπως θες πες το το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βασικό δομικό στοιχείο για να γραφτεί ένα κομμάτι το οποίο από κει και πέρα θα έχει πιο συγκεκριμένη, σχεδιασμένη λογική. Αυτό κάνουν στο περίπου οι μπάντες, ας πούμε, μπάντες τύπου Blotted Science, μέχρι κλασικοί συνθέτες (πχ εποχής του πρώιμου ατοναλισμού, δε παίρνω και όρκο για αυτό, αλλά κάπως έτσι "ακούγονται"). Οι Blotted στο μεταξύ ΔΕ πιστεύω ότι το κάνουν και πολύ, εμένα μου ακούγονται πολύ "composed" έχουν κλίμακες παράδοξες η μη, ριφ, και εννοείται τα αρμονικά φιούζιον στοιχεία που λέγαμε (synaptic plasticity 3:04 πχ αλλά και το τέλος του είναι μια χαρά αρμονικό) αλλά και σε άλλα σημεία ναι, βλέπω κάπως το χέρι του Jarzombek να ανεβοκατεβαίνει τις χορδές "όπως του βγει". Ε και τι έγινε? Μου αρέσει τις περισσότερες φορές. Και αυτός άλλωστε πώς νομίζεις ότι τα έγραψε? Θα έπαιξε "τυχαία" (στην πραγματικότητα ποτέ δε παίζεις τπτ τυχαία όταν πιάνεις κιθάρα, απλά λειτουργείς "οπτικά" ας πούμε) 30 φορές διαφορετικά πράγματα μέχρι να βρει ένα που του αρέσει. Από τη στιγμή που βρήκε ένα που να του ΑΡΕΣΕΙ, σταματάει να είναι τυχαίο, είναι επιλογή, είναι ριφ, κι εάν έχεις παρόμοια αισθητική με τον Jarzombek κατά πάσα πιθανότητα θα σου αρέσει και σένα. Δεν χρειάζεται και να είναι CATCHY ω γιε γιε πάμε άλλη μία φορά το ρεφραίν, η μουσική αυτή στοχεύει να είναι mindgame, mindfuck, catch-me-if-you-can, σκανάρισμα του εγκεφάλου.Quote:
Originally Posted by The Good Son
Η δεύτερη περίπτωση στο μεταξύ είναι να σου ψιλοαρέσει η μουσική και να την υποτιμάς στο μυαλό σου επειδή έχεις δει το βιντεάκι που παίζει ο τύπος αριθμούς τηλεφώνων. Αυτό λέγεται καταπίεση των ενστίκτων από τη λογική :-P Που αυτή η λογική είναι λάθος όπως λέγαμε επειδή τίποτα δε σου διαβεβαιώνει ότι κάτι που παράγεται "τυχαία" δε θα είναι καλό. Όσο κακό προγκρέσιβ τέχνικαλ να έχεις ακούσει που απλά κουνάνε τα δάχτυλα πάνω κάτω και γρήγορα ενώ (η επειδή) δε ξέρουν μουσική. Που είναι ακριβώς αυτό που λες εδώ
το οποίο είναι δυστυχώς ή άποψη πολλών για την πολύπλοκη ή πυκνή (πολλά σε λίγα χρόνο εννοώ) μουσική. Το Μέταλ Χάμερ φταίει!! Για τον χαζό όρο τεχνικότητα και για τους χαζούς κιθαρίστες που δε ξέρουν μουσική. Απλά η μουσική αυτού του είδους δεν έχει τις ίδιες επιδιώξεις με άλλες. Και εάν δε σου αρέσει κάτι που έχει πολλές νότες, να υποστηρίζεις ότι ο άλλος το παίζει επειδή (μόνο και μόνο, άρα και η μουσική "είναι" έτσι) θέλει να δείξει πόσο ΓΑΜΑΩ κιθαρίστας είναι ή θέλει να κάνει επίδειξη ΤΕΧΝΙΚΗΣ (όσο κι εάν αυτό στο χέβι δυστυχώς συμβαίνει) είναι άλμα λογικής (ή βλακείας, ανάλογα με την περίπτωση). Του πούστη δηλαδή, ακόμα και ο Μάλμστιν πιστεύω ότι γουστάρει αυτό το αέναο ανεβοκατέβασμα μινόρε όσο επιδειξίας και να είναι!Quote:
Αλλά μπορώ και εγώ να βάλω τυχαία ποικιλία μέτρων και μετά απλά θα χρειάζομαι καλούς παίκτες.
Δεν κατάλαβα πώς μου εξηγείς ότι "δεν μου αρέσει", αλλά στην τελική, νομίζω ξέρω καλύτερα από εσένα τι μου αρέσει και τι όχι.
Επίσης τα περί τυχαιότητας δεν τα υποθέτω, τα έχω δει να τα εξηγεί ο ίδιος. Για τον ίδιο λόγω ανέφερα και το παράδειγμα με τα τηλέφωνα. Για να δείξω ότι γενικά ο τύπος έτσι σκέφτεται. Οκ, για όλο τον δίσκο δεν μπορώ να ξέρω πως τον δόμησε (ούτε εσύ) αλλά δεν χρειάζεται κάποιο νόμπελ για να συμπεράνεις ότι γενικά σκέφτεται έτσι.
Σίγουρα η τυχαιότητα στην μουσική δεν είναι κατακριτέα και σαφώς έχει χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν. Σίγουρα ο jarzombek είναι φτασμένος και αυτό δεν έγινε τυχαία. Σίγουρα τέτοιες τεχνικές (όπως και όλες οι μέθοδοι που έχουν χρησιμοποιήσει και κλασσικοί και αμφισβητούνται για την ουσία τους όπως θόρυβοι ambient klp κυρίως από τον απλό ακροατή) συμβάλλουν στην εξέλιξη της μουσικής αλλά και συγκεκριμένα του μέταλ. Αυτό όμως δεν αναιρεί το δικαίωμα μου να κάνω ένα απλό σχόλιο για κάποιον που οι προσωπικές δουλειές είναι τέτοια πράματα στην πλειοψηφία τους. Δεν ξέρω αν είμαι ψώνιο ή πιο γαμάτος ή αν βαριέμαι εύκολα, αλλά μετά από κάποιο καιρό που ακούω έναν καλλιτέχνη ε, επιθυμώ μια εξέλιξη στην έμπνευσή του και στην διαμόρφωσή του.
Επίσης αυτό που λες στο τέλος δεν το έκανα ποτέ. Συμφωνώ ότι ο όρος "ζογκλερικά" ήταν υπερβολικός. Σκέφτηκα να τον αλλάξω. Παρ'ολ' αυτά δεν νομίζω ότι είναι και τόσο βλακεία να υποθέσεις ότι ο άλλος το κάνει ΚΑΙ για επίδειξη τεχνικής.
Αυτό το οποίο δείχνει στο βίντεο ο Jarzombek είναι μία εκδοχή του πάνω στο δωδεκαφθογγικό σύστημα σύνθεσης, με εκπλήσσει αυτό πολύ (ευχάριστα) με την καμία δεν το περίμενα. Είναι το πιο γνωστό σύστημα "εναλλακτικών κανόνων" ας πούμε για να συνθέσεις μουσική πέρα από την αρμονία και το ακολούθησαν για κάποια στιγμή έστω οι περισσότεροι συνθέτες του 20ου αιώνα, εάν δε ενδιαφέρει διάβασε.
http://en.wikipedia.org/wiki/Twelve-tone_technique
δεν είναι καθόλου τυχαίο, η μάλλον μπορεί η όχι να είναι αναλόγως με το πώς θα το χρησιμοποιήσεις. Ο Jarbombek λέει ότι μπορείς να βάλεις τη σειρά των δώδεκα νοτών όπως θέλεις, αυτό σημαίνει ότι πέρα από τον κανόνα ότι μετά το πέρας και των δωδέκατης πρέπει να τις επαναλάβεις από την αρχή, η επιλογή της σειράς (και άρα του ακούσματος, της κλίμακας) είναι ΔΙΚΗ σου επιλογή. Χελ, ακόμα και σε ματζορομινόρε μπορείς να τις βάλεις, δε βλέπεις ότι δημιουργεί diminished συγχορδίες (=αρμονία) από αυτές και φτιάχνει ένα ριφφ? Οπότε σόρυ, είσαι εντελώς λάθος. Το άκουσμα είναι αυτό που σου δημιουργεί την ιδέα ότι είναι τυχαίο.
Γενικά μου κάνει εντύπωση (αρνητική) πως ποστάρεις κάτι και δε μπαίνεις στην διαδικασία να το ψάξεις λίγο. Την πρώτη παράγραφο την τεράστια του προηγούμενου ποστ την έγραψα για να σου δείξω ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μην επηρεάζει το εάν σου αρέσει κάτι η όχι τη γνώμη που έχεις για την διαδικασία με την οποία φτιάχνεται, και μιας και δε μου λες εάν σου άρεσε ή όχι παίρνω και τις δύο περιπτώσεις. Οπότε να υποθέσω αυτό ακριβώς που έγραψα μετά, ότι σου ψιλοάρεσε αλλά λες μέσα σου "σιγά μωρε το βλάκα που πατάει νότες τυχαία και ότι βγει". Κακώς λοιπόν.
Όσο μου αρέσει ο Ron στους Watchtower άλλο τόσο με αφήνει παγερά αδιάφορο στα προσωπικά του. Κουραστικός, φαφλατάς μέχρι εκεί που δεν πάει.
Τελεία.
Α, καιρός να ακούσετε και Slauter Xstroyes. Το από κάτω είναι πρόβα. Ο μπασίστας γενικά δεν μασάει και με σιγουριά είναι από τους πιο πωρωτικούς που μπορεί να συναντήσει κανείς στο US.
Θα πω τη μαλακία μου:Quote:
Originally Posted by phthoggon
Λιώνεις που λιώνεις τη θεωρία (καλώς, ΜΟΝΟ), φτιάξε και ένα σοβαρό ήχο, τι είναι αυτά.
Φθογγε, ξέρω πολύ καλά τι κάνει δεν χρειάζεται να κάνεις μετάφραση το βίντεο. Επίσης δεν "ακούγεται" τυχαίο. Είναι τυχαίο γιατί όπως λές η επιλογή είναι τυχαία. Επίσης το οτι έχει diminished δεν ειναι =αρμονία. Έλεος, ακόμα και εσύ γράφεις στο ίδιο ποστ οτι είναι προσπάθεια σύνθεσης πέρα από την αρμονία.
Γενίκα, αν δεν κατάλαβαίνεις το ύφος μου και τί σχολιάζω, που μάλλον δεν το κάνεις, δεν πειράζει.
(επίσης δεν δημιουργει diminished και από αυτές ένα ριφ. Δημιουργεί το ριφ με τυχαία κατανομή και από εκει προκύπτουν οι νότες να σχηματίζουν dim7th ακόρντα ανα τέσσερεις. Αν βέβαια το καλοσκεφτείς δεν είναι και τόσο τυχαία η ανακατωσούρα - αυτό το πάρτ δεν το θυμόμουν - γιατί τα diminished ακόρντα δεν θα προκύπτουν με όλους τους συνδυασμούς, απλα σε αυτόν έτσι "έτυχε")
Στάμ, ο ήχος γαμάει. χα.
Twra pleon kserw oti dim7th = armonia.
Thanks Fthogge !
ουφ. Γκούντσαν με τον τρόπο που απαντάς καταλαβαίνω ότι δε σε ενδιαφέρει ουσιαστικά η συζήτηση, μόνο το να μη κάνεις ένα βήμα ΠΙΣΩ και να παραδεχτείς στο ίντερνετ ότι είπες μία ανακρίβεια, λες και έχουμε διαγωνισμό εδώ πέρα. Γενικά απογοητεύομαι επειδή βλέπω ότι και αυτά που γράφω πάνε στο βρόντο και δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε κάπως. Καταλαβαίνω γιατί σου φαίνεται ότι αυτά τα πράγματα είναι τυχαία, αλλά επιμένω ότι δεν είναι. Δεν έγραψα πουθενά πως η επιλογή είναι τυχαία. Αυτό που κάνει ο Jarbombek είναι το εξής: Παίρνει τη σειρά των δώδεκα νοτών και τις βάζει έτσι (κοίτα στο σημείο που αναποδογυρίζουν τα γράμματα) ώστε να διαμορφώνουν διαδοχικά τρεις τετράφωνες diminished συγχορδίες. Αυτό το πράγμα δεν είναι τυχαίο που να χτυπάς τον κώλο σου. Έπειτα μας δείχνει πως παίζοντας παράλληλα χρωματικά πάνω η κάτω τις συγχορδίες αυτές ακολουθεί ουσιαστικά τη σειρά. Έπειτα μας δείχνει τα ριφφ του κομματιού τα οποία ακολουθούν επίσης πλήρως τις σειρές. Οι dim συγχορδίες είναι αρμονικό στοιχείο, της τονικής μουσικής, αλλά δε σημαίνει ότι δε μπορούν να προκύψουν από το δωδεκαφθογγισμό (nice pun, huh). Ακόμα και ματζόρε και μινόρε μπορείς να βγάλεις από αυτόν, έστω και εάν ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΔΕΝ χρησιμοποιείται για να βγάλει τέτοια στοιχεία (για την ακρίβεια, στον παλιό 12τόουν/σεϊραισμό οποιαδήποτε επαφή με αρμονία "απαγορεύονταν". Ο Jarzombek δεν νομίζω ότι ακολουθεί και εντελώς άλλωστε αυτή τη μέθοδο σε όλο το σιντι, αφού ακούγονται ξεκάθαρα και κάποια αρμονικά στοιχεία. Χτικιό τρομερή παρέμβαση στη συζήτηση, είμαστε υπόχρεοι.
Ρε μάγκίτη και έτσι όπως το λές να είναι το θέμα, τότε το να πεί "παίρνω το 12φθογγο σύστημα και το ανατάσσω τυχαία ωστε να βγάλω 3 dim ακόρντα" είναι μια τρύπα στο νερό. Ουσιαστικά πρακτικά παίζει τις νότες από τα dim ακόρντα και όσο τις παίζει, κρατάει το ακόρντο από πίσω οκ; Παλαιά, γνωστή και βαρετή - παρωχημένη μέθοδος. Το να προκύπτουν συγχορδίες αν επιλέξεις νότες από το 12φθογγο σύστημα είναι πιο προφανές και από το 1+1=2. Άρα αντι να τσαμπουνάει το 12φθογκο θα μπορούσε από την αρχή να πάρει 3 dim ακόρντα και το ριφ να είναι το arpeggio αυτών. Κάτι που πρακτικά γίνεται. Απλά τι; το μοστράρει για μούρη και το παίζει ανάποδα επειδη θέλει να έχει βάλει και "tone rows";
Όλο αυτό μου ακούγεται τρελά ηλίθιο γιαυτό θέλω να πιστέυω οτι το νόημα είναι να παίρνεις νότες και να τις ανατάσσεις τυχαία.
Επίσης μιλάς για αρμονία και δεν έχεις αναφέρει ούτε έναν κανόνα της και πως τον χρησιμοποιεί. Δείξε μας ένα ΙΙ-V-Ι, ένα κάτι. Αυτό είναι παρατήρηση σε σένα κυρίως γιατί λες "έχει diminished άρα έχει αρμονία", πού είναι η μεγαλύτερη μπαρούφα που θα μπορούσες να έλεγες. Ο δίσκος λογικά κάπου θα έχει και αρμονια. Αλλά τέσπα η συζήτηση ξέφυγε, αν θές pm.
Αυτό το άκουσα πρώτη φορά χτες, κατόπιν της προτροπής σου και έχω να πω οτι είναι κάργα-heavy (σε σημεία θρασοχέβι) (φακ αυτό που μου ερχόταν συνέχεια στο μυαλό ήταν οτι αν οι Σάμπαθ έπαιζαν θρας, κάπως έτσι θα ακουγόταν λολ) μέσα από ένα ποστ-ροκ πρίσμα ? Γενικά πολύ πρωτότυπος ήχος, πολύ καλό ρίφφινγκ, λίγο μονότονο (ίσως και λόγο 78 λεπτών). Ενδιαφέρον πάντως. :thumbsup:Quote:
Originally Posted by h2he
