Broccoli
25-04-2005, 11:57
Αφού κανένα άλλο ρεμάλι, δε κάθεται να γράψει ας το κάνω εγώ.
Μαμά, μαμά, πήγα στην πρώτη χέβιμεταλζ συναυλία μου... Και μετά το ευχαρίστο διάλλειμα παλιμπαιδισμού ας επιστρέψουμε στο θέμα μας. Το οποίο είναι η συναυλία (μαλλον). Πολλοί μεταλλάδες έξω από το Underworld, γνωστό μέλος του er είχε κρύψει ζακέτα Isis στη τσάντα για να μη το κυνηγάνε οι παραπάνω μεταλλάδες και άλλο γνωστό μέλος του ER μας ήρθε φορτωμένο σαν τον Άγιο Βασίλη αφού πριν ήταν σε επαγγελματική έκθεση. Το τρίτο γνωστό μέλος ανυπομονούσε να πάει να ακούσει χέβιμεταλζ και τράβαγε τους άλλους να μπουν στο κλαμπ. Όπου και μπήκαμε υπό τους ήχους κάποιας γνωστής καλτ επικοχεβιμεταλλικής μπάντας που φυσικά και δεν αναγνώρισα.
Και μετά από λίγο που λέτε αποφάσισαν κάτι ρεμάλια να βγουν στη σκηνή. Τα οποία ρεμάλια (ένα εκ των οποίων είχε βγει και με πουκαμισάκι. Αντε και γραβάτα την επόμενη φορα) είχαν προφανώς κέφια αφού έκαναν και αστειάκια, αλλά δυστυχώς οι κακοί χεβιμεταλλάδες από κάτω δε τα εκτιμούσαν. Άτιμη κοινωνία. Τα εν λόγω ρεμάλια, παρόλο που προσπαθούσαν εναγωνίως να μας πείσουν ότι ήταν χύμα μεταλλοθρασάδες που γούσταρουν Venom, παρούσιασαν τα καλογυαλισμένα κομμάτια τους, στα οποία ακούγονταν ξεκάθαρα όχι μόνο riffs αλλά ΚΑΙ μελωδίες (μιλάμε για το απόλυτο ξεπούλημα), ενώ ρομαντικά ατμοσφαιρικά περάσματα φρόντιζαν να μας ταξιδέψουν σε μαγικά μέρη. Σε λίγο πιο τεχνικές λεπτομέρειες, ο drummer (που εθεάθη με μπλουζάκι Vinterriket. Προσκυνώ ταπεινά) ήταν θεός και για να συμπληρώσει τη κατρακύλα σε κάποια διακοπή άρχισε να παίζει με το μπασίστα το 7 Nation Army (άντε και στο επόμενο live διασκευή Οasis). O κυριλέ ντυμένος κιθαρίστας προσπαθούσε άδικα να μας πείσει ότι γουστάρει καφροκαταστάσεις (έτοιμος ήταν να αρχίσει τα τσιφτετέλια) και αγαπητός τραγουδιστής/ινδαλμα συνέχεια έψαχνε να βρει το τασάκι. Έπαιξαν παλιούς και καινούριους ύμνους (τα καινούρια γαμάνε ε και το Born For Destruction επίσης) και αφού φρόντισαν για τον εκπολιτισμό των από κάτω επικοχεβιμεταλλάδων με διάφορα doomoblues περάσματα μας αποχαιρέτησαν εν μέσω αλαλαγμών, χειροκροτημάτων και τεραστίου αριθμού απο γαρδένιες. Την άλλη φορα θα φέρουμε και πιάτα.
(Για όποιον δε κατάλαβε τίποτα από τα παραπάνω, για όλους τους normal ανθρώπους δηλαδή, οι Steamroller γάμησαν).
Μετά βγήκαν και οι Reflection για να συνεχίσουν την φολς κατρακύλα. Αυτοί εδώ έχουν και πλήκτρα! Απορώ πως δεν τους έχουν λιντσάρει ακόμα. Μουσικά είναι ωραίοι, αλλά ο τραγουδιστής τους το παρακάνει (πολύ). Ακούσαμε για θεούς, οδυσσέες, τόξα, γοργόνες, ανέμους, σπαθιά και άλλα ρομαντικά, φρικάραμε βλέποντας το κοινό να τραγουδάει όλους τους στίχους, ακούσαμε περισσότερα οοοοο οοοοο οοοοο από όσα σε όλες τις προηγούμενες συναυλίες που είχαμε πάει και τελικά αφού κύλησε αρκετό ατσάλι στις φλέβες μας αποφασίσαμε να πάμε για φαγητό.
Ποιοι Marauder?
Μαμά, μαμά, πήγα στην πρώτη χέβιμεταλζ συναυλία μου... Και μετά το ευχαρίστο διάλλειμα παλιμπαιδισμού ας επιστρέψουμε στο θέμα μας. Το οποίο είναι η συναυλία (μαλλον). Πολλοί μεταλλάδες έξω από το Underworld, γνωστό μέλος του er είχε κρύψει ζακέτα Isis στη τσάντα για να μη το κυνηγάνε οι παραπάνω μεταλλάδες και άλλο γνωστό μέλος του ER μας ήρθε φορτωμένο σαν τον Άγιο Βασίλη αφού πριν ήταν σε επαγγελματική έκθεση. Το τρίτο γνωστό μέλος ανυπομονούσε να πάει να ακούσει χέβιμεταλζ και τράβαγε τους άλλους να μπουν στο κλαμπ. Όπου και μπήκαμε υπό τους ήχους κάποιας γνωστής καλτ επικοχεβιμεταλλικής μπάντας που φυσικά και δεν αναγνώρισα.
Και μετά από λίγο που λέτε αποφάσισαν κάτι ρεμάλια να βγουν στη σκηνή. Τα οποία ρεμάλια (ένα εκ των οποίων είχε βγει και με πουκαμισάκι. Αντε και γραβάτα την επόμενη φορα) είχαν προφανώς κέφια αφού έκαναν και αστειάκια, αλλά δυστυχώς οι κακοί χεβιμεταλλάδες από κάτω δε τα εκτιμούσαν. Άτιμη κοινωνία. Τα εν λόγω ρεμάλια, παρόλο που προσπαθούσαν εναγωνίως να μας πείσουν ότι ήταν χύμα μεταλλοθρασάδες που γούσταρουν Venom, παρούσιασαν τα καλογυαλισμένα κομμάτια τους, στα οποία ακούγονταν ξεκάθαρα όχι μόνο riffs αλλά ΚΑΙ μελωδίες (μιλάμε για το απόλυτο ξεπούλημα), ενώ ρομαντικά ατμοσφαιρικά περάσματα φρόντιζαν να μας ταξιδέψουν σε μαγικά μέρη. Σε λίγο πιο τεχνικές λεπτομέρειες, ο drummer (που εθεάθη με μπλουζάκι Vinterriket. Προσκυνώ ταπεινά) ήταν θεός και για να συμπληρώσει τη κατρακύλα σε κάποια διακοπή άρχισε να παίζει με το μπασίστα το 7 Nation Army (άντε και στο επόμενο live διασκευή Οasis). O κυριλέ ντυμένος κιθαρίστας προσπαθούσε άδικα να μας πείσει ότι γουστάρει καφροκαταστάσεις (έτοιμος ήταν να αρχίσει τα τσιφτετέλια) και αγαπητός τραγουδιστής/ινδαλμα συνέχεια έψαχνε να βρει το τασάκι. Έπαιξαν παλιούς και καινούριους ύμνους (τα καινούρια γαμάνε ε και το Born For Destruction επίσης) και αφού φρόντισαν για τον εκπολιτισμό των από κάτω επικοχεβιμεταλλάδων με διάφορα doomoblues περάσματα μας αποχαιρέτησαν εν μέσω αλαλαγμών, χειροκροτημάτων και τεραστίου αριθμού απο γαρδένιες. Την άλλη φορα θα φέρουμε και πιάτα.
(Για όποιον δε κατάλαβε τίποτα από τα παραπάνω, για όλους τους normal ανθρώπους δηλαδή, οι Steamroller γάμησαν).
Μετά βγήκαν και οι Reflection για να συνεχίσουν την φολς κατρακύλα. Αυτοί εδώ έχουν και πλήκτρα! Απορώ πως δεν τους έχουν λιντσάρει ακόμα. Μουσικά είναι ωραίοι, αλλά ο τραγουδιστής τους το παρακάνει (πολύ). Ακούσαμε για θεούς, οδυσσέες, τόξα, γοργόνες, ανέμους, σπαθιά και άλλα ρομαντικά, φρικάραμε βλέποντας το κοινό να τραγουδάει όλους τους στίχους, ακούσαμε περισσότερα οοοοο οοοοο οοοοο από όσα σε όλες τις προηγούμενες συναυλίες που είχαμε πάει και τελικά αφού κύλησε αρκετό ατσάλι στις φλέβες μας αποφασίσαμε να πάμε για φαγητό.
Ποιοι Marauder?