carlmikaze
24-04-2005, 13:17
Vidna Obmana & Bass Communion : Continuum - Volume 1 (Soleilmoon Recordings)
http://www.projekt.com/projekt/assets/product_images/SOL78362.jpg
http://www.vidnaobmana.be
tracklisting
1. Construct I 19.54
2. Construct II 21.30
3. Construct III 19.45
total running time: 61:09
Ο Steven Wilson είναι πολυάσχολος άνθρωπος. Τα τελευταία χρόνια μας έχει απασχολήσει είτε ως παραγωγός, είτε με τους λαοφιλείς Blackfield, ακόμα και με το βασικό του συγκρότημα και το τελευταίο τους cd. Μέσα στη χρονιά θα κυκλοφορήσει και η πολυαναμενόμενη δουλειά των No Man. Στο περιθώριο αυτών, βρίσκουμε τον Wilson να συνεργάζεται με τον Dirk Serries των τρελαμένων Vidna Obmana, με την κωδική ονομασία Continuum, σε ένα δίσκο που πραγματικά αξίζει. Δεν είναι η πρώτη τους συνεργασία, καθώς έχουν ανταλλάξει ιδέες και "συνεισφορές" και στο παρελθόν. Ενδεικτικά θυμίζω το "Reconstructions and Recyclings" των Bass Communion στο οποίο οι Vidna έγραψαν ένα τραγούδι και το "Legacy" αυτών, στο οποίο ο Wilson είχε συμμετάσχει με ένα αυτοσχεδιασμό (κάτι σαν ambient solo, αλλά δεν νομίζω να υπάρχει τέτοιος όρος).
Εδώ πέρα συναντάμε ένα από τα πιο minimal ambient που μπορείτε να φανταστείτε. Ο Wilson και ο Serries πραγματικά αφαιρούν από τη μουσική τους τον "μανδύα" της, απογυμνώνοντας την έτσι στο βασικό της κορμό. Με το πιανάκι κάπου στο 12:30 του "Construct II" να σε πηγαίνει πολύ πίσω (κάπου στη Γερμανία του 70'-74') και τις ανάσες και τους μυστηριακούς σχεδόν ήχους του "Construct III" να σε αφοπλίζουν τόσο ώστε στο μελωδικό σημείο που ακολουθεί, να νομίζεις πραγματικά πως βιώνεις την ευτυχία. Το συγκεκριμένο σημείο (με υπερβολικά αχνές noise αναφορές) αποτελεί εξαιρετικά συγκινησιακή στιγμή. Γενικά, οι συμμετέχοντες δίνουν πραγματικά τον καλύτερο εαυτό τους, δημιουργώντας ένα δίσκο που ακροβατεί στο παρελθόν, χωρίς να νοιάζεται ιδιαίτερα για το "σύγχρονο πρίσμα του", αναφορά του οποίου έχουμε μόνο στην εκπληκτική παραγωγή.
Για να μην μακρηγορώ, πρόκειται για ένα καταπληκτικό δίσκο, που οι οπαδοί των minimal καταστάσεων (είτε αυτό λέγεται Brian Eno, είτε Peter Andersson) πρέπει να αποκτήσουν. Θα πρέπει να βιαστούν λίγο όμως, καθώς έχει κοπεί μόλις σε 1000 κομμάτια, σε όμορφη digipack DVD συσκευασία. Όπως μας λέει ο Wilson θα ακολουθήσουν και άλλα περιορισμένα Continuum albums. Λογικό. Και με τον Muslimgauze τα ίδια δεν είχε κάνει άλλωστε;
Σπεύσατε, αξίζει..
http://www.projekt.com/projekt/assets/product_images/SOL78362.jpg
http://www.vidnaobmana.be
tracklisting
1. Construct I 19.54
2. Construct II 21.30
3. Construct III 19.45
total running time: 61:09
Ο Steven Wilson είναι πολυάσχολος άνθρωπος. Τα τελευταία χρόνια μας έχει απασχολήσει είτε ως παραγωγός, είτε με τους λαοφιλείς Blackfield, ακόμα και με το βασικό του συγκρότημα και το τελευταίο τους cd. Μέσα στη χρονιά θα κυκλοφορήσει και η πολυαναμενόμενη δουλειά των No Man. Στο περιθώριο αυτών, βρίσκουμε τον Wilson να συνεργάζεται με τον Dirk Serries των τρελαμένων Vidna Obmana, με την κωδική ονομασία Continuum, σε ένα δίσκο που πραγματικά αξίζει. Δεν είναι η πρώτη τους συνεργασία, καθώς έχουν ανταλλάξει ιδέες και "συνεισφορές" και στο παρελθόν. Ενδεικτικά θυμίζω το "Reconstructions and Recyclings" των Bass Communion στο οποίο οι Vidna έγραψαν ένα τραγούδι και το "Legacy" αυτών, στο οποίο ο Wilson είχε συμμετάσχει με ένα αυτοσχεδιασμό (κάτι σαν ambient solo, αλλά δεν νομίζω να υπάρχει τέτοιος όρος).
Εδώ πέρα συναντάμε ένα από τα πιο minimal ambient που μπορείτε να φανταστείτε. Ο Wilson και ο Serries πραγματικά αφαιρούν από τη μουσική τους τον "μανδύα" της, απογυμνώνοντας την έτσι στο βασικό της κορμό. Με το πιανάκι κάπου στο 12:30 του "Construct II" να σε πηγαίνει πολύ πίσω (κάπου στη Γερμανία του 70'-74') και τις ανάσες και τους μυστηριακούς σχεδόν ήχους του "Construct III" να σε αφοπλίζουν τόσο ώστε στο μελωδικό σημείο που ακολουθεί, να νομίζεις πραγματικά πως βιώνεις την ευτυχία. Το συγκεκριμένο σημείο (με υπερβολικά αχνές noise αναφορές) αποτελεί εξαιρετικά συγκινησιακή στιγμή. Γενικά, οι συμμετέχοντες δίνουν πραγματικά τον καλύτερο εαυτό τους, δημιουργώντας ένα δίσκο που ακροβατεί στο παρελθόν, χωρίς να νοιάζεται ιδιαίτερα για το "σύγχρονο πρίσμα του", αναφορά του οποίου έχουμε μόνο στην εκπληκτική παραγωγή.
Για να μην μακρηγορώ, πρόκειται για ένα καταπληκτικό δίσκο, που οι οπαδοί των minimal καταστάσεων (είτε αυτό λέγεται Brian Eno, είτε Peter Andersson) πρέπει να αποκτήσουν. Θα πρέπει να βιαστούν λίγο όμως, καθώς έχει κοπεί μόλις σε 1000 κομμάτια, σε όμορφη digipack DVD συσκευασία. Όπως μας λέει ο Wilson θα ακολουθήσουν και άλλα περιορισμένα Continuum albums. Λογικό. Και με τον Muslimgauze τα ίδια δεν είχε κάνει άλλωστε;
Σπεύσατε, αξίζει..