carlmikaze
23-04-2005, 15:09
Gehenna - WW
http://ludewigs.net/gehenna/images/ww.jpg
http://www.moonfog.no
http://www.gehenna666.cjb.net
tracklisting
1. Grenade Prayer 03:49
2. Death to Them All 03:46
3. New Blood 03:26
4. Flames of the Pit 04:17
5. Silence the Earth 04:24
6. Werewolf 06:19
7. Abattoir 03:57
8. Pallbearer 06:45
total time : 36:43
Μάλλον θα πρέπει να αρχίσουμε να αναθεωρούμε τις απόψεις μας για το τι θεωρείται όμορφη έκπληξη. Προσωπικά είμαι με ένα χαμόγελο στο στόμα τις τελευταίες 2-3 μέρες. Παλιό το συγκρότημα, γνωστά τα μέλη του και για να μην ξεφύγει από τη νοοτροπία της πατρίδος του, αποδεκτό μόνο για “ορισμένες” περιόδους και δισκογραφικής παρουσίας. Ήταν και λογικό άλλωστε. Η δική τους τριλογία ήταν ένα απαύγασμα καλαισθησίας, ποιότητας και έμπνευσης. Ίσως η καριέρα ολάκερη (η καριέρα ε..) των γνωστών και πετυχημένων Dimmu Borgir να οφείλεται στους “je m’en fous” αυτούς Νορβηγούς. Και η συνέχεια/καταξίωση; Ένα συμβόλαιο με τη Moonfog, σε μια εποχή όπου έχει και τους Dodheimsgard, Thorns και Darkthrone. Ήταν και λογικό άλλωστε. Τι ακριβώς να ανταγωνιστείς εκεί μέσα με δίσκους σαν το (ωραίο πάρα ταύτα) “Adimiron Black” όταν ξέρεις ότι μπορείς να κάνεις αρκετά παραπάνω; Μια κάποια προβολή σίγουρα υπήρχε, αλλά η πλειοψηφία των παλιών οπαδών τους, τους είχε για διαλυμένους παρότι συνέχιζαν να βγάζουν δίσκους.
Σήμερα λοιπόν (δεδομένης και της αποχώρησης των Darkhrone από την εταιρία ε..) οι Gehenna έφτιαξαν ένα δίσκο που έχει και γαμώ τα blackmetal μέσα. Κλασικότερες των κλασσικών νορβηγικές riff-άρες, καθαρός ήχος και κατάλληλη παραγωγή και η ανατριχιαστική φωνή του Sanrabb να παραμένει εξίσου ανατριχιαστική. Με όμορφα αργά σημεία, αλλά και υπεργρήγορες (σε μερικά σημεία νομίζεις πως ακούς 1349) πατέντες. Σήμα κατατεθέν : Δεν υπάρχουν καθόλου πλήκτρα! Ξεχάστε τις εποχές ύμνων τύπου “Lord of Flies” και “Shairak Kinnummh ” με τον Garm στα φωνητικά. Οι Gehenna αρνήθηκαν την εύκολη λύση δημιουργίας ενός (ακόμα) majestic black metal δίσκου σε μια εποχή που το είδος δεν τραβάει καθόλου. Η μουσική παραπέμπει πολύ περισσότερο σε Mayhem και Satyricon των “σωστών” και “αληθινών” εποχών τους, ενώ οι ομοιότητες με τους Zyklon-B δεν σταματάνε στη μουσική, ούτε καν στον ίδιο drummer. Απλά βάλτε δίπλα το εσώφυλλο του “WW” στο εξώφυλλο του “Blood must be shed” των τελευταίων.
Είναι χαρακτηριστικό για το “WW”, πως αν και ο οπαδός τους θα το βρει αναγνωρίσιμο λόγω κάποιων χαρακτηριστικών του συγκροτήματος, εκείνο διαφέρει αρκετά με οποιαδήποτε άλλη κυκλοφορία τους. Απαλλαγμένο από ““δολοφονικές”” λακκούβες και αδυναμία έκφρασης. Με πολύ πάθος και ενέργεια. Με την ανησυχητική αυτοβιογραφία τους στο κομμάτι “Werewolf”.
Μερικεύοντας : οι Gehenna είναι πάλι κοντά μας! Προτείνω να τους εμπιστευτείτε.
Τheir fourth spell..
http://ludewigs.net/gehenna/images/ww.jpg
http://www.moonfog.no
http://www.gehenna666.cjb.net
tracklisting
1. Grenade Prayer 03:49
2. Death to Them All 03:46
3. New Blood 03:26
4. Flames of the Pit 04:17
5. Silence the Earth 04:24
6. Werewolf 06:19
7. Abattoir 03:57
8. Pallbearer 06:45
total time : 36:43
Μάλλον θα πρέπει να αρχίσουμε να αναθεωρούμε τις απόψεις μας για το τι θεωρείται όμορφη έκπληξη. Προσωπικά είμαι με ένα χαμόγελο στο στόμα τις τελευταίες 2-3 μέρες. Παλιό το συγκρότημα, γνωστά τα μέλη του και για να μην ξεφύγει από τη νοοτροπία της πατρίδος του, αποδεκτό μόνο για “ορισμένες” περιόδους και δισκογραφικής παρουσίας. Ήταν και λογικό άλλωστε. Η δική τους τριλογία ήταν ένα απαύγασμα καλαισθησίας, ποιότητας και έμπνευσης. Ίσως η καριέρα ολάκερη (η καριέρα ε..) των γνωστών και πετυχημένων Dimmu Borgir να οφείλεται στους “je m’en fous” αυτούς Νορβηγούς. Και η συνέχεια/καταξίωση; Ένα συμβόλαιο με τη Moonfog, σε μια εποχή όπου έχει και τους Dodheimsgard, Thorns και Darkthrone. Ήταν και λογικό άλλωστε. Τι ακριβώς να ανταγωνιστείς εκεί μέσα με δίσκους σαν το (ωραίο πάρα ταύτα) “Adimiron Black” όταν ξέρεις ότι μπορείς να κάνεις αρκετά παραπάνω; Μια κάποια προβολή σίγουρα υπήρχε, αλλά η πλειοψηφία των παλιών οπαδών τους, τους είχε για διαλυμένους παρότι συνέχιζαν να βγάζουν δίσκους.
Σήμερα λοιπόν (δεδομένης και της αποχώρησης των Darkhrone από την εταιρία ε..) οι Gehenna έφτιαξαν ένα δίσκο που έχει και γαμώ τα blackmetal μέσα. Κλασικότερες των κλασσικών νορβηγικές riff-άρες, καθαρός ήχος και κατάλληλη παραγωγή και η ανατριχιαστική φωνή του Sanrabb να παραμένει εξίσου ανατριχιαστική. Με όμορφα αργά σημεία, αλλά και υπεργρήγορες (σε μερικά σημεία νομίζεις πως ακούς 1349) πατέντες. Σήμα κατατεθέν : Δεν υπάρχουν καθόλου πλήκτρα! Ξεχάστε τις εποχές ύμνων τύπου “Lord of Flies” και “Shairak Kinnummh ” με τον Garm στα φωνητικά. Οι Gehenna αρνήθηκαν την εύκολη λύση δημιουργίας ενός (ακόμα) majestic black metal δίσκου σε μια εποχή που το είδος δεν τραβάει καθόλου. Η μουσική παραπέμπει πολύ περισσότερο σε Mayhem και Satyricon των “σωστών” και “αληθινών” εποχών τους, ενώ οι ομοιότητες με τους Zyklon-B δεν σταματάνε στη μουσική, ούτε καν στον ίδιο drummer. Απλά βάλτε δίπλα το εσώφυλλο του “WW” στο εξώφυλλο του “Blood must be shed” των τελευταίων.
Είναι χαρακτηριστικό για το “WW”, πως αν και ο οπαδός τους θα το βρει αναγνωρίσιμο λόγω κάποιων χαρακτηριστικών του συγκροτήματος, εκείνο διαφέρει αρκετά με οποιαδήποτε άλλη κυκλοφορία τους. Απαλλαγμένο από ““δολοφονικές”” λακκούβες και αδυναμία έκφρασης. Με πολύ πάθος και ενέργεια. Με την ανησυχητική αυτοβιογραφία τους στο κομμάτι “Werewolf”.
Μερικεύοντας : οι Gehenna είναι πάλι κοντά μας! Προτείνω να τους εμπιστευτείτε.
Τheir fourth spell..