Phoebus
04-04-2005, 12:53
Fanboyz ενωθείτε, ο JLB έκανε προσωπικό αλμπουμάκι και απλά ΣΠΕΡΝΕΙ.
http://dreamtheater.net/covers/jlb_persuasion.jpg
Tracklisting:
Crucify (6:03)
Alone (5:36)
Freak (5:38)
Invisible (5:42)
Lost (3:41)
Undecided (5:30)
Smashed (5:31)
Pretender (5:36)
Slightly Out Of Reach (5:51)
Oblivious (5:20)
In Too Deep (6:56)
Drained (5:14)
Λοιπόν, το lineup της μπάντας αποτελείται από Matt Guillory (Dali's Dilemma), Mike Mangini(Extreme, Annihilator, Steve Vai κ.α.), Bryan Beller(Steve Vai) και ένα ατομάκι με το όνομα Marco Sfogli στις κιθάρες ο οποίος είναι ΦΟΒΕΡΟΣ. Σ'όσους άρεσαν τα Mullmuzzler θα ξετρελαθούν με αυτό το δισκάκι, ακολουθεί αυτά τα μοτίβα + τα θεϊκά περάσματα με τις κιθάρες του Sfogli. Συγκεκριμένα ο Sfogli έχει κάνει ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ δουλειά, φοβερά σόλο και πάρα πολύ καλό tone. Με το ηχητικό planescape των πλήκτρων του Guillory o Sfogli παίζει μακροσκελή και πολύ μελωδικά θέματα κάτι που έλειπε κατά την ταπεινή μου άποψη από τα ΜΜ.
Τώρα, ο Λαμπρής είναι κλασσικά σε φοβερή στουντιακή φόρμα. Χωρίς υπερβολή, αποδίδει ΑΨΟΓΑ σε metal(!!!) δίσκο. Οι φωνητικές γραμμές είναι πάρα πολύ όμορφα δουλεμένες, ούτε τσιρίδες, ούτε σπαστικά φωνητικά που κάνει στους DT. Είναι ένας δίσκος κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του.
Τα κομμάτια κινούνται σε πολλά "υποείδη", από μελωδικά και ατμοσφαιρικά περάσματα που στρέφουν την προσοχή στη φωνή του JLB μέχρι και thrashοκαταστάσεις, πχ έχει στην αρχή του πρώτου κομματιού δυνατό blastbeat σε άρσεις(!), και από κλασσικά prog κομμάτια μέχρι και nu...
Το δισκάκι το προτείνω στους φανμπόηδες όπως και δήποτε. Οι υπόλοιποι άμα δεν σας την σπάει τόσο ο Λαμπρής δοκιμάστε μια ακρόασή του.
http://dreamtheater.net/covers/jlb_persuasion.jpg
Tracklisting:
Crucify (6:03)
Alone (5:36)
Freak (5:38)
Invisible (5:42)
Lost (3:41)
Undecided (5:30)
Smashed (5:31)
Pretender (5:36)
Slightly Out Of Reach (5:51)
Oblivious (5:20)
In Too Deep (6:56)
Drained (5:14)
Λοιπόν, το lineup της μπάντας αποτελείται από Matt Guillory (Dali's Dilemma), Mike Mangini(Extreme, Annihilator, Steve Vai κ.α.), Bryan Beller(Steve Vai) και ένα ατομάκι με το όνομα Marco Sfogli στις κιθάρες ο οποίος είναι ΦΟΒΕΡΟΣ. Σ'όσους άρεσαν τα Mullmuzzler θα ξετρελαθούν με αυτό το δισκάκι, ακολουθεί αυτά τα μοτίβα + τα θεϊκά περάσματα με τις κιθάρες του Sfogli. Συγκεκριμένα ο Sfogli έχει κάνει ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ δουλειά, φοβερά σόλο και πάρα πολύ καλό tone. Με το ηχητικό planescape των πλήκτρων του Guillory o Sfogli παίζει μακροσκελή και πολύ μελωδικά θέματα κάτι που έλειπε κατά την ταπεινή μου άποψη από τα ΜΜ.
Τώρα, ο Λαμπρής είναι κλασσικά σε φοβερή στουντιακή φόρμα. Χωρίς υπερβολή, αποδίδει ΑΨΟΓΑ σε metal(!!!) δίσκο. Οι φωνητικές γραμμές είναι πάρα πολύ όμορφα δουλεμένες, ούτε τσιρίδες, ούτε σπαστικά φωνητικά που κάνει στους DT. Είναι ένας δίσκος κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του.
Τα κομμάτια κινούνται σε πολλά "υποείδη", από μελωδικά και ατμοσφαιρικά περάσματα που στρέφουν την προσοχή στη φωνή του JLB μέχρι και thrashοκαταστάσεις, πχ έχει στην αρχή του πρώτου κομματιού δυνατό blastbeat σε άρσεις(!), και από κλασσικά prog κομμάτια μέχρι και nu...
Το δισκάκι το προτείνω στους φανμπόηδες όπως και δήποτε. Οι υπόλοιποι άμα δεν σας την σπάει τόσο ο Λαμπρής δοκιμάστε μια ακρόασή του.