Kingdom Gone
05-02-2005, 07:16
http://img.photobucket.com/albums/v334/feoulas/jesucover.jpg
Jesu - s/t
(Hydrahead Records - 2005)
Your Path to Divinity[/*:m:2may7o5p]
Friends are Evil[/*:m:2may7o5p]
Tired of Me[/*:m:2may7o5p]
We All Faulter (http://www.hydrahead.com/media/mp3s/jesu_faulter.mp3)[/*:m:2may7o5p]
Walk on Water[/*:m:2may7o5p]
Sun Day[/*:m:2may7o5p]
Man/Woman[/*:m:2may7o5p]
Guardian Angel[/*:m:2may7o5p]
Να και το 1ο full-length των Jesu. Πάνω-κάτω ισχύει ότι και για το EP (http://www.electricrequiem.com/viewtopic.php?t=8412): τα κομμάτια κινούνται σε αργόυς, νωχελικούς κυρίως ρυθμούς. Άψογα βαβουριάρικη (με την καλή έννοια) παραγωγή, αρκετά κοντά στον noisecore ήχο, 9λεπτα κατά μέσο όρο τραγούδια που ξεκινούν με αρκετό feedback και στην συνέχεια βγαίνει στην επιφάνεια η μελωδία της κιθάρας μέσα απο αυτό, ένα πιάνο που συνοδεύει διακριτικά όταν πρέπει τα έγχορδα. Τα φωνητικά είναι απίστευτα, τελείως υποβλητικά και μελωδικά χωρίς να είναι "τραγουδιστά". Μόνο στο Man/Woman χώνουν περισσότερο και γενικά αυτό είναι το πιο "οργισμένο" κομμάτι του album. Χωρίς να ειναι ακριβώς μπροστά στη μίξη (σκεφτείται λίγο πιο μπροστά απ' ότι στο Panopticon περίπου) η φωνή του Broadrick "κλέβει την παράσταση" (ξέρω, άθλια έκφραση, αλλά δε μου 'ρχεται καλύτερη αυτή την στιγμή) και οδηγεί μουσικά το κάθε κομματι εκφράζοντας την απογοήτευση του Broadrick (ο οποίος απ 'ότι φαίνεται ΄είδε το φως΄) με τον κόσμο μας,. Όμορφη λεπτομέρεια είναι κάποια σημεία όπου τα drums πίανουν εμβατηριακό ρυθμό (ενώ συνήθως απλά κρατάνε το tempo). Συνολικά το album δε στέκεται σε ένα είδος και έχει στοιχεία απ' όλο το κλίμα που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια σ' αυτόν τον χώρο, αλλά και πάλι έχει τελείως ξεχωριστό ήχο.
Γενικά σε αυτήν τη μουσική ταιριάζει το να τραβάει σε διάρκεια οπότε από αυτήν την άποψη προτιμώ το EP (που τα τραγούδια του είναι 20λεπτα και αναπτύσονται ακόμη καλύτερα) αλλα αυτό δε μειώνει σε τίποτα την αξία αυτού. Όσοι πάντως γουστάρετε το EP. τον ήχο των Isis, Neurosis, Old Man Gloom κλπ. αλλά και την post-rock αντίληψη της δόμησης κομματιών τσεκάρετε το οπωσδήποτε. Θα έλεγα πως για μένα ξεχωρίζουν από κομμάτια κυρίως τα Tired of me και Walk on Water αλλά αυτό είναι ένα από τα albums που είναι φτιαγμένα για να ακούγονται ολόκληρα.
ΥΓ:Το album κυκλοφορεί και σε 2CD έκδοση (στην Ιαπωνία), όπου το 2ο CD περιέχει remixes των Your Path to Divinity και Friends are Evil. Μάλλον στ' αρχίδια μας αυτό.
jesu (http://www.avalancheinc.co.uk/jesu.html)/lyrics (http://www.godflesh.com/lyrics/jesu/)/artwork (http://www.godflesh.com/discographies/jesu/jesu/)
avalanche inc. (http://www.avalancheinc.co.uk/)/hydrahead recordings (http://www.hydrahead.com/)/daymare recordings (http://www.pj-t.com/daymare/)
Jesu - s/t
(Hydrahead Records - 2005)
Your Path to Divinity[/*:m:2may7o5p]
Friends are Evil[/*:m:2may7o5p]
Tired of Me[/*:m:2may7o5p]
We All Faulter (http://www.hydrahead.com/media/mp3s/jesu_faulter.mp3)[/*:m:2may7o5p]
Walk on Water[/*:m:2may7o5p]
Sun Day[/*:m:2may7o5p]
Man/Woman[/*:m:2may7o5p]
Guardian Angel[/*:m:2may7o5p]
Να και το 1ο full-length των Jesu. Πάνω-κάτω ισχύει ότι και για το EP (http://www.electricrequiem.com/viewtopic.php?t=8412): τα κομμάτια κινούνται σε αργόυς, νωχελικούς κυρίως ρυθμούς. Άψογα βαβουριάρικη (με την καλή έννοια) παραγωγή, αρκετά κοντά στον noisecore ήχο, 9λεπτα κατά μέσο όρο τραγούδια που ξεκινούν με αρκετό feedback και στην συνέχεια βγαίνει στην επιφάνεια η μελωδία της κιθάρας μέσα απο αυτό, ένα πιάνο που συνοδεύει διακριτικά όταν πρέπει τα έγχορδα. Τα φωνητικά είναι απίστευτα, τελείως υποβλητικά και μελωδικά χωρίς να είναι "τραγουδιστά". Μόνο στο Man/Woman χώνουν περισσότερο και γενικά αυτό είναι το πιο "οργισμένο" κομμάτι του album. Χωρίς να ειναι ακριβώς μπροστά στη μίξη (σκεφτείται λίγο πιο μπροστά απ' ότι στο Panopticon περίπου) η φωνή του Broadrick "κλέβει την παράσταση" (ξέρω, άθλια έκφραση, αλλά δε μου 'ρχεται καλύτερη αυτή την στιγμή) και οδηγεί μουσικά το κάθε κομματι εκφράζοντας την απογοήτευση του Broadrick (ο οποίος απ 'ότι φαίνεται ΄είδε το φως΄) με τον κόσμο μας,. Όμορφη λεπτομέρεια είναι κάποια σημεία όπου τα drums πίανουν εμβατηριακό ρυθμό (ενώ συνήθως απλά κρατάνε το tempo). Συνολικά το album δε στέκεται σε ένα είδος και έχει στοιχεία απ' όλο το κλίμα που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια σ' αυτόν τον χώρο, αλλά και πάλι έχει τελείως ξεχωριστό ήχο.
Γενικά σε αυτήν τη μουσική ταιριάζει το να τραβάει σε διάρκεια οπότε από αυτήν την άποψη προτιμώ το EP (που τα τραγούδια του είναι 20λεπτα και αναπτύσονται ακόμη καλύτερα) αλλα αυτό δε μειώνει σε τίποτα την αξία αυτού. Όσοι πάντως γουστάρετε το EP. τον ήχο των Isis, Neurosis, Old Man Gloom κλπ. αλλά και την post-rock αντίληψη της δόμησης κομματιών τσεκάρετε το οπωσδήποτε. Θα έλεγα πως για μένα ξεχωρίζουν από κομμάτια κυρίως τα Tired of me και Walk on Water αλλά αυτό είναι ένα από τα albums που είναι φτιαγμένα για να ακούγονται ολόκληρα.
ΥΓ:Το album κυκλοφορεί και σε 2CD έκδοση (στην Ιαπωνία), όπου το 2ο CD περιέχει remixes των Your Path to Divinity και Friends are Evil. Μάλλον στ' αρχίδια μας αυτό.
jesu (http://www.avalancheinc.co.uk/jesu.html)/lyrics (http://www.godflesh.com/lyrics/jesu/)/artwork (http://www.godflesh.com/discographies/jesu/jesu/)
avalanche inc. (http://www.avalancheinc.co.uk/)/hydrahead recordings (http://www.hydrahead.com/)/daymare recordings (http://www.pj-t.com/daymare/)