Αcid Rock!

[Inside Charmer]

Ίσως φταίει ένα πολύ πρόσφατο αφιέρωμα του καλού περιοδικού Classic Rock, ίσως μια γαμάτη βραδιά με τον Δημήτρη, όπου ακούγονταν σχετικά πράγματα, αλλά σκέφτηκα ότι μιας και το stoner απέθανε, εν τούτοις πολλοί metallers το αγάπησαν, ή πιο σωστά, βρήκαν την ευκαιρία να προσεγγίσουν τα late sixties και seventies, καλό θα ήταν να αρχίσει ένα θέμα για αυτήν την διαβολεμένη μουσική για την οποία έχουν γραφτεί οι απόλυτες ανακρίβειες και από την οποία έχουν πλουτίσει οι αισχροί εμπορίσκοι, αλλά αυτό δεν μειώνει το αισθητικό της εκτόπισμα και την επίδρασή της στην δική μας μουσική, το heavy metal/hard rock. Ας μην ξεχνάμε ότι τα περισσότερα ψυχεδελικά/acid συγκροτήματα, εξελίχθηκαν σε progressive hard rock μπάντες, προς μεγάλην θλίψη των νεομαρξιστών της μουσικής και της ευρύτερης rock Ακαδημίας.
Όλα ξεκινάνε το 1966 όταν οι 13th Floor Elevators κυκλοφορούν το "The Psychedelic Sounds Of...". Λίγο αργότερα βγαίνουν οι Grateful Dead. To 1967 οι Jefferson Airplane βγάζουν τον δεύτερο δίσκο τους "Surrealistic Pillow", στο οποίο ψυχεδελοποιούν δυο παλιά κομμάτια των Great Society, που έφερε οι θεά Grace Slick - όποια της μοιάζει την παντρεύομαι ΤΩΡΑ!-, τα "Somebody To Love" και "White Rabbit", το οποίο διασκεύασαν απίστευτα οι Sanctuary. Εκεί γύρω κυκλοφορεί και το ντεμπούτο των Quicksilver Messenger Service. Aλλά και στην απέναντι ακτή των ΗΠΑ, δρουν οι μυστήριοι Ultimate Spinach και οι αδικημένοι από θεούς και δαίμονες Beacon Street Union, το ντεμπούτο album των οποίων "The Eyes Of..." είναι μάλλον το πιο ανώμαλο sixties πράγμα που έχω ακούσει...αν και αυτό σηκώνει μεγάλη συζήτηση...υπήρξαν και οι Red Crayola, συντοπίτες των 13th Floor Elevators!!!
Σταματάω εδώ, να δω τί ανταπόκριση θα έχει το thread και θα μπούμε και σε πιο βαθιά νερά.
Τελικά, ξέρω τί με έκανε να ποστάρω ένα τέτοια thread:ο νέος δίσκος των Liquid Sound Company, το acid project του John Perez των Solitude Aeturnus...

[Kveldssanger]

De mporo na po oti katexo polla pragmata epi tou thematos... Eimai kai mikro paidi exallou... Alla oi Jefferson Airplane mou aresoun kai oti akousa apo tous Liquid Sound Company itan exairetiko...

[The_Painless]

Kala to pas :p Pes ki alla Basilh.
Kai btw, define ligo ta peri 8anatou tou stoner bitte.

[Inside Charmer]

Stoner's dead for some time now...αλλά ας μην αλλάξει φιλοσοφία το θεματάκι μου...εδώ θέλω να λέμε για acid και ψυχεδέλεια, όχι μόνο του τότε αλλά και του σήμερα!
Vermisse mein liebes Deutschland...

[Buddy Lackey]

pire fora - tin katsame

[The_Painless]

Vermisse mein liebes Deutschland...

Des ta private messages sou.
Synexiste gia to acid rock. I'll keep reading apo endiaferon, ka8ws den exw kati na pw alla 8elw na parw plhrofories.

[freak brother]

grateful dead = trela tripakia
jefferson airplane exw to albumaki pou xei mesa to white rabbit kai einai arketa kalo.. meta den metonomastikan se jefferson starship?

[Inside Charmer]

Ναι σωστά, αλλά δεν έχουν απολύτως κανένα ενδιαφέρον, καλύτερα να ακούσεις κάτι από Hot Tuna, το σχήμα που φόρμαραν οι δυο κιθαρίστες των Jefferson Airplane. Eννοείται ότι εκτός του "Surrealistic Pillow" αξίζουν σχεδόν όλα τα albums τους μέχρι και το πολιτικά επαναστατικό "Volunteers" από το 1969, ενώ το live "Bless Its Pointed Little Head", με το γαμάτο εξώφυλλο - ωδή στο hangover, έχει μερικές από τις πλέον heavy στιγμές τους.

[Martyan_Druyd]

allo ena endiaferon topic....as dwsw loipon wthhsh ston charmer(pou isws nanai ths hlikias twn 35-40)na mas pei ki alla.....me aformh tous hawkwind(gia na mhn grafw sto allo topic),to acid rock-psychedelia tha anaferthw kyriws se mia etereia-nees bades pou safws einai ephreasmenes apo to acid rock,psych ktl...(kalo thatan charmer na aneferes kai kapies bades pou ekselixthkan se progressive hard rock ktl).......aformh ena promotional cd pou elava apo thn italikh(mallon gnwsth pleon-?)BLACK WIDOW RECORDS(pou phre to onoma ths aptous palaious black widow..asxolhthke me kykloforia ylikou gia hawkwind,death ss,manilla road,pentagram ktl kathws kai me tous texanous horror us metalers ripper soon..)to 2002....... den ksero poso to stoner ktl rock pethane kai giati padws..anafora stis nees aftes kai endiaferouses bades(pou den einai toso metal ala 70s feel full kai gamane) sto www.blackwidow.it (http://www.blackwidow.it) egw padws epatha plaka me tous ST 37, ARCHITECTURAL METAPHOR,UNIVERSAL TOTEM ORCHESTRA,THE BLACK,NORTHWINDS kai alles gamisteres bades..pou aksizei na tsekaristoun epeigodws.....epishs h ypothesh HIGH TIDE aksizei logou(charmer gnwrizeis na anafereis tipota?)...twra sto pshto.....thn plaka thn epatha kai me tous SIMON HOUSE-ROD GOODWAY-shadow land kommati apto house of dreams lp (epishs ths black widow lp an kai palio etsi...?-to opio gamei...)...charmer xwse.....

[Inside Charmer]

Η Black Widow πράγματι έχει μερικά πολύ ενδιαφέροντα πράγματα στο στοκ της, αλλά δυστυχώς, καθότι Ιταλοί, έχουν γενικότερο πρόβλημα επικοινωνίας. Έχω αρκετό καιρό να ασχοληθώ μαζί της, μιας και δεν είναι ιδιαίτερα συνεργάσιμοι. Νομίζω ότι η καλύτερη μπάντα που είχε στο ρόστερ της ήταν οι Rise And Shine, αλλά την κοπάνησαν κακήν κακώς!
Οι High Tide είναι εξαίρετο σχήμα του βρετανικού underground, αλλά δεν είναι του παρόντος thread, εδώ θα ήθελα να μιλάμε για καθαρά acid/ψυχεδελικά συγκροτήματα, και βεβαίως αν στην πορεία εξελίχθηκαν σε progressive hard rock groups, να το θίξουμε, όπως για παράδειγμα οι αμερικάνοι Litter και το συγγενικό με αυτούς σχήμα των White Lightning.
Οι Litter έβγαλαν δυο δίσκους σε αμιγώς acid/garage ύφος, τα "Distortions" και "$100 Fine", τα οποία συστήνω ανεπιφύλακτα, ειδικά το πρώτο, και αργότερα με αρκετές αλλαγές στην σύνθεσή τους κυκλοφορούν το "Emerge", όπου πλέον κινούνται σε ένα Cream στυλάκι, ίσως λίγο πιο rock παρά blues influenced.
Επίσης, για την ιστορία αναφέρω ότι μετράω 28 Μαίους, sorry Martyan Druid!!!
Αυτό που με ενδιαφέρει να κάνω εδώ είναι να ασχοληθώ με συγκεκριμένους δίσκους του ιδιώματος, δίσκους που θα πρότεινα σε κάθε ενδιαφερόμενο.Νομίζω ότι σειρά θα πάρουν οι θεοί Jefferson Airplane...

[Martyan_Druyd]

huh....ligo dyskolo to idiwma padws gia atoma katw twn 40fevga etwn na ypothesw.....proswpika milodas isws logw hlikias nanai kapws soft tetiou eidous bades gia mena-den amfivallw gia thn poiothta......ligo dyskolo to topic pou anoikses logw ths...hlikias tou acid rock..... na,ki egw prwta akousa to"white rabbit" aptous sanctuary..kai meta to idio apo jefferson airplane....(se ena bar sthn voreia ellada.....opou foithtes akougodas kati to palio na to pw...thn kanan me elafra phdhmatakia gia allou....)alla anyway synexise.

[Amnesiac.]

pes ta xyma inside charmer.
grapse kamia lista me "must have" albums tou idiwmatos.
yparxoun atoma edw mesa pou an kai den exoun megali sxesi me to idiwma, tha tous endiefere na mathoun.
eyxaristw.

[marianna2525]

ena poly kalo album ton jefferson airplane, pou simadepse tin efiveia mou, itan to bark (1971).
an kykloforei tora, akouste to oposdipote.

[Inside Charmer]

Το "Bark" των Jefferson Airplane είναι από τα χειρότερα που κυκλοφόρησαν.Δεν το συνιστώ σε κανέναν, και φυσικά βρίσκεται ακόμη στα μαγαζιά με μεταχειρισμένα. Απέχω λίγο από το thread λόγω γενικότερου φόρτου εργασίας, αλλά πολύ σύντομα θα ασχοληθώ με το φαίνομενο Jefferson Airplane και Grace Slick.

[marianna2525]

ego egrapsa tin prosopiki mou apopsi gia ena album pou to ezisa stin epohi tou kai ohi apo afigiseis allon.
gi'afto yparhoun kai ta katevastiria, opoios thelei mporei na to psaxei.

[Inside Charmer]

Κι εγώ την προσωπική μου άποψη γράφω...νομίζω ότι ούτε εσύ άκουσες τον εν λόγω δίσκο το 1971, αγαπητή Μαρία...τέλος πάντων δεν πιστεύω να αμφιβάλλεις ότι οι Jefferson Airplane έχουν βγάλει πολύ ανώτερους δίσκους, όπως τα "Surrealistic Pillow", "Crown of Creation" και "Volunteers"...φιλιά.

[symposium_lexotanil]

ego pali giati nomizo oti ton akouse to 71?

[Inside Charmer]

’σε να απαντήσει η ίδια η Μαρία και άσε τους εξυπνακισμούς...άλλωστε εσύ δεν έχεις ακούσει καν το album, οπότε τί ρόλο παίζεις στο thread? Έχω την εντύπωση ότι κάποιοι στο ER ηδονίζονται να την βγαίνουν στον καθένα δίχως λόγο...μεταξύ αυτών κι εσύ...

[marianna2525]

peirazei pou to bark to akousa to 72?
eho pei kai allou, pos stin ellada panta eihame mia hronokathysterisi.
polla albums den kykloforousan stin ellada, thymamai pos mporousame na paraggeiloume kapoio akykloforito stin ellada album sto pop 11 sti skoufa (palio diskadiko) kai to plironame se timi diplasia i triplasia apo ta alla albums.
katalavainete ti simaine afto..., kaname aimatires oikonomies apo to tote mathitiko mas hartziliki.

shetika me tous jefferson airplane... nai evgalan kai kalytera tragoudia, omos ta prota efivika mou akousmata me ehoun simadepsei...

[symposium_lexotanil]

inside charmer o,ti rolo goustaro paizo sto thread.apla maresei na sti leo.an travas kana zori starxidiamou,ta opoia kai pires kathws i maria ontos akouse to album otan vgike.kai episis pou ksereis oti ego den to xo akousei?

[Inside Charmer]

Αν σου αρέσει να μου τη λες, έλα στα ίσια να μου την πεις, οπότε μπορείς να μου δείξεις και τα...αρχίδια σου. Ξέρεις ποιός είμαι. Σε περιμένω.
Υ.Γ:Ανάγνωση γνωρίζεις? Η Μαρία είπε ότι δεν το άκουσε όταν βγήκε...τί να σου πω.Δεν θα ασχοληθώ άλλο μαζί σου.

[symposium_lexotanil]

na rtho sta isia na sou tin po?
na sou po ti dld?
oti mou fainetai geloios o tropos pou grafeis?
xreiazetai arxidia gia na kano ta sxolia mou pano sta legomena sou?
(oxi pos exo kai kanena provlima na sta deikso dld,apla de nomizo oti tha sygkinitheis kai toso me to theama)
me perimeneis.mipos tha plakothoume kiolas?
episis exoume gnoristei on the way gia to nevermore live.
sto periodikouli mporeis na grafeis o,ti thes kai opos thes xoris antilogo.edo einai forum kai kalws i kakws yparxei dialogos (estw kai emmesos).an de saresei yparxei kai to x ekei pano deksia.

[chris_boss]

Molis anakalupsa to thread.
Charmer eipes oti oi Jefferson Starship den parousiazoun kanena endiaferon. Exw to Red Octopus kai mou aresei para polu. Auta... :)

[marianna2525]

i maria to akouse ena hrono af'otou vgike, lol, megali diafora....
les kai an to akouge sta 13 kai ohi sta 14, tha allaze o rous tis istorias...

[Inside Charmer]

Chris_Boss, πιστεύω ότι οι Jefferson Starship όντως δεν παρουσιάζουν κανένα ενδιαφέρον, τουλάχιστον όχι για τα γούστα μου. Αν σου άρεσε το "Red Octopus", άκου οπωσδήποτε τα "Blows Against The Empire" και "Sunfighter", τα δυο πρώτα προσωπικά που έφτιαξαν το ζευγάρι Paul Kantner και Grace Slick. Mάλλον θα ξετρελαθείς...

[Inside Charmer]

Oι Νεουορκέζοι Beacon Sreet Union μετακομίζουν βορειότερα στη Βοστώνη, μιας και εκείνη την εποχή δλδ, γύρω στα 1967 η πόλη είχε τη φήμη ότι βγάζει ψυχεδελικά συγκροτήματα με ιδιαίτερο ήχο και φινέτσα. Στην πόλη αυτή έδρευε και η MGM μια εταιρεία που συνδέθηκε άρρηκτα με τον συγκεκριμένο ήχο και την υποτιθέμενη σκηνή. Το ντεμπούτο τους κυκλοφορεί στις αρχές του 1968 και λέγεται "The Eyes Of The Beacon Street Union". Προσωπικά θεωρώ τον δίσκο εκπληκτικό δείγμα acid rock, μολονότι δεν αποτελείται εξ ολοκλήρου από τέτοια κομμάτια, ειδικά η πρώτη πλευρά. Εν τούτοις το μυστηριώδεςανατολίτικο "Mystik Mourning" πουalbum είναι σπάνια δείγματα εγκεφαλικού, προοδευτικού και ρηξικέλευθου ήχου. Το σχήμα αποδίδει και κάποια πιο παλιά σε στυλ κομμάτια αλλά η acid κιθάρες και γενικά το ψαγμένο στυλάκι τους τα κάνει μεταμοντέρνα. Πολλά kraut rock συγκροτήματα επηρε'αστηκαν από αυτόν τον ήχο, ειδικά οι Can. Oι υπνωτικοί ρυθμοί, τα πολλά χασίματα, οι gothic στίχοι και οι σχετικές ρομαντικές ατμόσφαιρες, καθιστούν το δίσκο ένα πολιτισμικό σοκ για την εποχή του i wanna hold your hand και love me tender. Tα ψυχοτρόπα, καθόλου ναρκωτικά εννοείται αφού δεν σε κάνουν νωθρό, αλλά υπερδραστήριο, ανοίγουν στους μουσικούς νέα μονοπάτια.
Την ίδια χρονιά η μπάντα βγάζει κι άλλο δίσκο, αλλά περί αυτού πιο αναλυτικά μια άλλη φορά.
Υ.Γ: Αυτό που δεν θα ξέρουν αρκετοί είναι ότι οι Beacon Street Union με την επωνυμία Eagle έγβαλαν και τρίτο δίσκο ο οποίος κινείται σε πιο άμεσα hard rock κύματα...

[elolives]

File Simposium, ta periodika den einai gia na kanoume dialogo, alla gia na ekfrazoun ti gnomi tous kapoia atoma, pou gnorizoun kati parapano. Kai auti i gnomi apotelei aformi gia dialogo...kai nai, ta forum einai gia na ektheteis esi kai oloi oi alloi oi anonimoi tis apopseis tous. Xereis kati omos? Isos tha itan kalitero na grapseis kai si se kapio periodiko kai na paratiseis to forum.Se periorizei.....

[symposium_lexotanil]

na kai o eteroxronismenos dikigoros tou diavolou.
i alitheia einai oti perimeno enagwniws protasi apo to hammah gia na ektheto ekei tis riksikeleuthes,protoporiakes idees kai apopseis mou.

[Inside Charmer]

Σκόπευα να επιστρέψω στο thread με μια αναφορά στο μεγαλοφυές φαινόμενο των Chocolate Watchband, αλλά δεν άντεξα να βλέπω να θάβουν ή έστω να υποτιμούν το αξεπέραστο "After Bathing At Baxter's" των Jefferson Airplane.
Κυκλοφόρησε το 1968 από την RCA σε gatefold έκδοση και διαδεχόμενο το "Surrealistic Pillow" και το διπλό μπαράζ από πολύ επιτυχημένα singles, είχε ένα πολύ δύσκολο και άχαρο ρόλο να παίξει. Θα περιέιχε και αυτό κάποια ευκολομνημόνευτα acid διαμαντάκια; Όχι, όπως περίτρανα απεδείχθη! Ο δίσκος είναι χωμένος στα ναρκωτικά και δη το lsd, οk, δεν είναι με τη στενή έννοια drug, αλλά καταλαβαίνετε, έτσι; Υπό την επήρεια του Hendrix, το album είναι ό,τι πιο σκληρό και κιθαριστικό ηχογράφησε ποτέ η μπάντα. Ακούστε και χαθείτε στους κιθαριστικούς μαιάνδρους του, τα ασύλληπτα διπλά φωνητικά των Slick/Kantner και πλέον μόνο περιστασιακά του ιδρυτή Balin. Μεγάλα κομμάτια, σχεδόν progressive, που αρχικά θυμίζουν αξεδιάλυτο κουβάρι, αλλά με τα ακούσματα ξεδιπλώνουν μια τραχιά ευφυία και έναν δυναμικό μελωδισμό. Φυσικά δεν υπήρξε single, ούτε κατά διάνοια.
Τρία χρόνια αργότερα οι Γερμανοί Amon Duul II προσπάθησαν να κάνουν κάτι ανάλογο στο θεικό "Yeti", μάλιστα έχουν ξεσηκώσει ένα riff του Kaukonen! Η ομοιότητα αυτών των δυο δίσκων είναι χαρακτηριστική, ειδικά στην πρόθεσή τους.
Tune in, turn on, drop out!

[Inside Charmer]

Θα επανακάμψω πολύ σύντομα...έως τότε...LSD nation

[Inside Charmer]

Feed your head,

[cancer]

xm to c&r den tou xe kanei protasi na grafei ekei kritikes gia black metal?
mporei na nai apla idea mou...

mpa, de mporei.

[Inside Charmer]

Λόγω παντελούς ελλείψεως χρόνου, απλά αναφέρω τα αγαπημένα μου acid albums εσχάτως

Chocolate Watchband - "Inner Mystique"
The Great Society - "Conspicuous Only In Its Absence"
Jefferson Airplane - "After Bathing at Baxter's"
H.P Lovecraft - "2nd"
13th Floor Elevators - "Easter Everywhere"
The Who - "My Generation"
Rolling Stones - "Aftermath"
Skip Spence - "Oar"

Remember what the dorman said...

[Inside Charmer]

To 1967 οι H.P Lovecraft από το Chicago κυκλοφορούν το ντεμπούτο τους μέσω της Phillips. Πρόκειται για ένα από τα αρτιότερα δείγματα acid/ψυχεδέλειας που έτυχε να ακούσω. Το όνομά τους, δεν θέλει πολλή σκέψη είναι αντλημένο από το μεγάλο λογοτέχνη και στο θεικό κομμάτι "The White Ship" χρησιμοποιούν ένα θέμα πρμένο από τη λογοτεχνεία του. Το "Wayfaring Stranger" είναι ένα τραγούδι που μόνο ακούγοντάς το αντιλαμβάνεται κανείς τη μαγεία του, σύντομο, περιεκτικό σε κάνει να ζητάς κι άλλο...αν πάρεις και το live album τους θα το έχεις καθώς εκεί υπάρχει σε μια σχεδόν δεκάλεπτη εκτέλεση. Παράλληλα η εκτέλεση του "Let's Get Together" του Chet Powers είναι η καλύτερη που έχω συναντήσει, απίστευτη. Ανώτερη και από αυτήν ποιυ δοκιμάζουν οι Jefferson Airplane στο "Takes Off" ντεμπούτο τους. Μεγάλο ατού αυτής της μπάντας ήταν τα εκπληκτικά διπλά αντρικά φωνητικά, χαλαρά αιώνες μπροστά από την εποχή τους.
Είναι δίσκος που προτείνω ανεπιφύλακτα σε όσους θα ήθελαν να ασχοληθούν με τα sixities. Ευτυχώς ο δίσκος έχει επανεκδοθεί σε βινύλιο από την Radioactive, έτσι δεν θα χρεειαστεί να βγάλετε τα μάτια σας και να ελαφρύνετε βάσιμα το πορτοφόλι σας για να αποκτήσετε το original. Σε CD έχουν βγει και τα δυο albums του συγκροτήματος, αλλά θα πρότεινα να προτιμήσετε τα βινύλιο, έχουν άλλον, πιο ζεστό ήχο.
Guitar Army.

[Inside Charmer]

Ακούω το ντεμπούτο των Moby Grape και μου'ρχεται να βάλω τα κλάμματα.

[Inside Charmer]

Περιμένω τα posts του Buddy Lackey...εναγωνίως!
Άχρι τούδε βλέπω σε DVD το "Amon Duul II play Phallus Dei". Ψυχεδελική επανάσταση...

[Buddy Lackey]

m'ekapses
aplws des avatar

[Buddy Lackey]

kai mias kai eipame gia to video tou "phallus dei"
RENAAATEEEEEEEEE

[Inside Charmer]

Και που'σαι ακόμη!
Renate Knaup - Kroetenschawanz...τελεία.

[Tiananmenman]

em, epeidh den 3erw tous kanones akoma kai epeidh mia zwh arxizw apo ta palia 'keimenakia' 8a gyrisw poly pisw. Elolives, ston praktiko kosmo, h apopsh/eis pou e3e8eses peri anonymias ktl. isxyoun sigoura. Entoutois, diafwnw entelws me to gegonos oti to xrhsimopoihses ws epixeirhma/oplo otan kai opws to xrhsimopoihses. To oti isxyei ston kosmo den shmainei oti einai swsto a priori oute alh8eia e3 ouranou. An par ola auta, to xrhsimopoishes me thn logikh oti symfwneis me auto pou symbainei tote, diafwnw 666,69% mazi sou. auto 8a to poume apo konta(kai pali 8a diafwnhsoume giati se telikh analysh ta panta 8a anax8oun sthn proswpikhs mas kosmo8ewria kai kosmo8eash kai ekei toulaxiston statistika 8a diafwnoume synexeia-na shmeiwsw edw oti den prokeite pote na sebasteis tis apopseis mou h estw na tis xarakthriseis 'sebastes', h en logw sxesh einai amfidromh)

[Tiananmenman]

twra as piasoume kai thn allh pleura. apo faflatades ta ellhnika (ws epi tw pleisto ) kai oxi mono forums pane poly kala. oxi monon apo posothta alla kai apo 'poiothta'.ts ts ts....kalws h kakws gia na synexisei ena x y z 'pragma' na 'yparxei' ston praktiko kosmo, prepei,a fortiori, na exei propagandistes/moures/despotes. auto pou mporoume na kanoume xwris na ginoume 'autoi' einai na kanoume tous arxhgous/fasistes(diagrafte opoio apo ta dyo 8elete-3eroume poio 8a epilexeis....) pefwtismenous despotes.....

[Tiananmenman]

kai sto katw katw ths grafhs, boulwste to oloi! *grinz*!!!!

xeste thn katakoryfh diaba8mish twn pantwn, arxiste na ta blepete ola 'orizontia' .....xixixi you already missed me baby....ablahooblamarapapapa!

[Tiananmenman]

pwpw, pwrwsh einai auto to new fish tag! ama to diabaseis->kat.:allaze syxna nick gia na eisai 100% true marillion fan! telika ta asteia mou mia zwh kryokola einai.....

[symposium_lexotanil]

autognosia panapola.
episis o tropos pou grafeis einai eksisou geloios me tou inside charmer.alter ego ktl.
euge :-)))))))))))))))

[Inside Charmer]

Συμπόσιον...σάλτα γαμήσου.
Μιχαλάκη, αρχή κάθε φιλοσοφίας είναι η αμοιβαιότης.
Μη δότε τα άγια τοις κυσί.
Αλαζονεία εν πλήρει ταπεινώσει.

[symposium_lexotanil]

IIIIIIIIIIiiiiiiiiIIIIIIIIIIII have becooome comfortably DUMB

[Tiananmenman]

Symposium, 8a apanthsw me tropo pou 8a kanei ton ghteuth twn A-logwn na 3ekardistei! Syllhphthria!

P.s. euxaristw pou mou dineis me kati na malakizomai. Ws gnhsios skatogay, hdonizomai afantasta na xalarwnw panw se agorakia meta apo mia kourastikh mera....

P.p.s Pyr:ola autodhmiourgh8hkan, meta hr8e o polemos....xaxaxa

[symposium_lexotanil]

buy my sperm


:-)))))))))))))))))))))))

ps : ita arxidia

[symposium_lexotanil]

tespa se sygxoro epeidi exeis theiko avatar kai sexo symp-athisei

[Tiananmenman]

twra 8a rwthsw kati 8eiko, to avatar einai kai kala h cool ataka pou epilegoume na emfanizetai katw apo ta lilili-keimenakia mas? kai kala dra ws 'symbolo'-shmaia ths filosofias mas-ypar3hs mas?agkou!!!

a, epishs, mallon to h3eres, h to katalabes, alla einai entelws skatoklemmeno....makari na to eixa pei egw, alla akoma kai an den yphrxe o ALLOS mallon den 8a mporousa na to skeftw egw....

cheers

[symposium_lexotanil]

oxi.to avatar einai auti i eikonitsa

<---

[Tiananmenman]

nai,ontws einai gamato. mlk, pantws mono ta megala pneumata mporoun na syllaboun plhrws to ba8os ths allhgorias mou=>symbolo mou, to aperanto kaino. opws telika kai o egkefalos merikwn merikws(den ennow kanenan apo ekei pera). euxaristw gia thn plhroforia.e3akolou8w na diafwnw mazi sou.cheers

p.s. meta paraponiountai oti egw milaw gia fiki-fiki synexeia....

[Tiananmenman]

wpa, katse ka8ysterhsh fashs: den ginetai na me sygxwrhseis....

[symposium_lexotanil]

ti einai to fiki-fiki?

[Tiananmenman]

auto pou kanoun oi gay homosexuals me tous metallades-manowar style-otan den grafoun se antistoixa forums.

[symposium_lexotanil]

uhm emeis se poia katigoria anikoume?
dld ego se poia
ki esy se poia.
ola auta elpizontas na min anikoume stin idia.


ante mpas kai ginei to kone na doume ki emeis xara stin kolotrypida mas

[Inside Charmer]

Oι τελευταίες μου ανακαλύψεις που έχουν κάνει κατάληψη στο πικάπ είναι το ένα και μοναδικό album των αμερικάνων Κak και το επίσης ένα και μοναδικό album των αμερικάνων και αυτών Twentieth Century Zoo.
To πρώτο είναι εντόνως κιθαριστική ψυχεδέλεια σε τυπικό west coast στυλ με φοβερές στιγμές και αμείωτο ενδιαφέρον.Βασικά οι Kak έγιναν περισσότερο γνωστοί για την μετέπειτα συμμετοχή του τραγουδιστή τους Gary Yoder στους θεούς Blue Cheer...σε πλήρη αντιστοιχία και με τους Mint Tattoo.
To δεύτερο είναι καλή ψυχεδέλεια της εποχής, δηλαδή late sixties, με επιρροές από τους αισχρούς Doors σε λίγα ευτυχώς σημεία, αλλά εδώ οι acid blues αναφορές είναι πολύ έντονες και καθορίζουν την υφή της μπάντας.Μόνο για πολύ συνειδητούς του στυλ.
Feed you head.

[chris_boss]

wraia ola auta alla gia tous dust 8a peis tipota?

[Inside Charmer]

OK, βασικά σκεφτόμουν να κάνω ένα χωριστό thread για obscure hard rock, αλλά νομίζω ότι και εδώ κολλάει να μιλήσω για τους Dust.
Σχηματίστηκαν το 1968 και ντεμπουτάρουν το 1971 με το ομώνυμο album από την Kama Sutra. To στυλ τους είναι δυναμικό και πολύ κιθαριστικό hard rock με το μπάσο του δεκαεξάρη τότε Kenny Aaronsson να βγάζει μάτια. 'Αγρια φωνητικά και metal κιθάρες από τον Richie Wise και ανελέητο drumming από τον Marc Bell, ο οποίος αργότερα έπαιξε με Richard Hell and The Voidoids και Ramones. Koρυφαία στιγμή του δίσκου το epic doom "From a Dry Camel".
Την επόμενη χρονιά πάλι από την ίδια εταιρεία, η οποία ειρήσθω εν παρόδω υπήρξε ο προκάτοχος την Casablanca, της εταιρεία των Kiss/Angel, βγάζουν το δεύτερο και τελευταίο album τους "Hard Attack", που τιμαέι δεόντως τον τίτλο του καθώς είναι ακόμη πιο άγριο, ογκώδες και δυναμικό από το ντεμπούτο τους.Προσωπικά το θεωρώ ένα από τα συνθετικά ανώτερα hard'n' heavy albums των Η.Π.Α όλων των δεκαετιών.Εκτός από τον απόλυτο κράχτη "Pull Away/So Many Times" o δίσκος περιέχει το Motorhead - ικό "Suicide", που είναι metal όσο δεν πάει, αλλά και το θλιμμένο και πολύ όμορφο "Been Thinkin'" με τους απίστευτους στίχους. Γενικά ο δίσκος έχει down στίχους που μιλάνε για απώλεια, ερωτική απογοήτευση και θάνατο. Το προτείνω 100% και όχι μόνο για το φοβερό εξώφυλλο του Frank Frazeta.
Να πούμε ότι άτυπο τέταρτο μέλος των Dust υπήρξε ο παραγωγός τους Ken Kerner. Mε την άδοξη διάλυση του σχήματος, φορμάρει μαζί με τον Richie Wise δίδυμο και αναλαμβάνουν το μανατζάρισμα και την προώθηση νέων συγκροτημάτων. Κάποιοι Kiss, οι οποίοι υιοθέτησαν το αισθητικό μοτίβο των Dust, τουλάχιστον στην αρχή, τους χτυπάνε την πόρτα και μέσω αυτών βρίσκουν συμβόλαιο στην Casablanca.
To δίδυμο αναλαμβάνει την παραγωγή του πρώτου δίσκου τους εξ ου και πρόκειται για τον σκληρότερο και πιο μόρτικο ηχογράφημα των Κiss, για αυτό αρέσει και σε μένα...μαζί με τα δυο επόμενα και το πρώτο live.
O Kenny Aaronson αναλώνεται στους μέτριους Storiesαργότερα έπαιξε με τον Sammy Hagar.
Ελπίζω να έλυσα τυχόν απορίες και να έσπασα τα νεύρα του Symnposium με το γελοίο τρόπο γραφής μου.

[Rush]

Na simplirwsw oti ta 2 albums twn Dust briskontan poly eykola mexri kai prin apo kana-dio xronia se metropolis kai synafh merh se cd stin timi twn 10e peripoy.apo tote paroysiazontai kata kairoys se paromoies times,apla oxi poly syxna.Ayta ta grafw giati eida to Hard attack metaxeirismeno se cd na to exei gnwstos diskemporas-KLEFTIS se cd kapoy 18e!!!!apla min sparwsei kaneis nomizontas oti ta cd einai spania kai ta agorasei se tetoia timh!

[The_Painless]

Παίζουν σε βινύλια στο Ζαχαρία ή κάπου αλλού;

[Dragonlord]

olou tou kosmou ta paidia pswnizoune stou zaxaria

[Inside Charmer]

Έτσι είναι όπως τα λέει ο φίλτατος Rush. Το δισκάδικο νομίζω ότι είναι το No Remorse.
Τώρα, τα βινύλια. Τα originals είναι ακριβούτσικα.Το πρώτο κάνει γύρω στα 35 ευρώ, το δεύτερο γύρω στα 30.Προσέξτε ότι το δεύτερο έχει βγει σε γαμάτη σαγρέ έκδοση και είναι gatefold με στίχους! Βρίσκονται κατά κόρον, αλλά προτιμήστε τον Τσάμπα,καθότι πιο φθηνός.
Σημειωτέον ότι το δίδυμο Kerner/Wise έκανε την παραγωγή και στο δεύτερο δίσκο των Kiss, "Hotter than Hell".

[Martyan_Druyd]

poly kaloi oi Dust , protimw perissotero to deftero kai dystyxws telefteo lp tous, egw eixa vrei thn non-gatefold ekdosh tou hard attack lp ypevolika fthnh (gyrw sta 3 xiliarika )-pleon vriskodai kai ta dyo se cd poly ekfola... charmer mias kai pou aneferes kapou tous poly kalous Angel grapse kai tipota se kana allo topic gia to s/t lp tous kai ta resta giati variemai apistefta to posting.

[Inside Charmer]

Οι Blue Cheer έχουν γίνει γνωστοί για το "Vincebus Eruptum", αλλά το καλύτερό τους κατά τη γνώμη μου είναι το τρίτο album τους, "New!Improved!", όπου συμμετέχει ο θεός κιθαρίστας Randy Holden.
Επίσης, προσπαθήστε να ακούσετε το προσωπικό του "Population II", όπως και το παλιό του acid σχήμα Other Half.
Beyond the Sunn...
A, και το "Outside Inside" (Blue Cheer) είναι εξαιρετικό...έχει και το "Feathers from your Tree", που διασκεύασαν οι Pentagram,

[Inside Charmer]

To ντεμπούτο των Frijid Pink είναι περισσότερο γνωστό για τη διασκευή στο "House of the Rising Sun", αλλά ο δίσκος αδικείται καθώς περιέχει εκπληκτικό blues hard rock με έντονο detroit touch...το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όσους έχουν ακούσει όλα τα βασικά των seventies και ψάχνουν το κάτι παραπάνω. Αν σας αρέσει τελικά, δοκιμάστε και το δεύτερό τουςDefrosted", που είναι ακόμη πιο heavy.

[Inside Charmer]

Πω πω, έχω αιώνες να γράψω εδώ ε; Όχι ότι έλειψε σε κανέναν, αλλά λέμε τώρα. Δίχως να είναι απόλυτα συμβατό με το thread, θα ήθελα να αναφερθώ στους αμερικάνους Bang, ένα από τα πιο άγνωστα hard rock συγκροτήματα των '70ς και κύρια επιρροή, κατά δήλωσή τους, των θεών Pentagram.
To ομότιτλο ντεμπούτο τους, που θέλω να παρουσιάσω εδώ, βγήκε το 1971 και κυριαρχείται από θεοσκότεινο, αργοπαιγμένο doom rock με τρομερά κιθαριστικά riffs, εκπληκτικούς ρυθμούς και, προσοχή, ύψιστα φωνητικά που σε πολλούς θα θυμίσουν...Eric Wagner! Μάλιστα, δίχως ίχνος υπερβολής, ο τραγουδιστής των Bang δείχνει να έχει επηρεάσει πολύ τον hippie άγγελο των Trouble.
Αν κάποιοι νιώσουν ενδιαφέρον, κάποια CDs τους τα έχω δει να πωλούνται στο Metropolis.
Όσο είναι καιρός, φίλτατοι, ειλικρινά δεν ξέρετε τί χάνετε.

[Ghoul]

einai sto yfos twn paliwn pentagram tou '71 (vl. first daze here), blue cheer, captain beyond ktl???

[Inside Charmer]

Έχουν πολύ προσωπικό και ιδιαίτερο ήχο, είναι αυτοί που ενέπνευσαν το παλιό στυλ των Pentagram. Ίσως θυμίζει λίγο Blue Cheer, όχι όμως και Captain Beyond, δεν είναι τόσο τεχνικό.
Τους συνιστώ ανεπιφύλακτα. όπως και να'χει.

[Ghoul]

afto pou de mou kollaei einai pws ginetai na ephreasan tous pentagram enw dhmiourghthikan thn idia periodo/xronia!

anaferesai se autous tous bang: http://www.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&uid=UIDCASS80312150502570005&sql=B4sjv7i6jg7or?

[Inside Charmer]

Nαι.
Άκου και θα σου κολλήσει, Ghoul. Οι Pentagram είναι πράγματι συγκρότημα της ίδιας πάνω κάτω εποχής, αλλά σκέψου ότι οι Bang έβγαζαν δίσκους, ενώ οι Pentagram πειραματίζονταν με στυλ.
Μην το πολυψάχνεις οι Bang είναι τρελό must.

[Ghoul]

otan anevw athina kai tous petyxw se kalh timh tha dokimasw thn tyxh mou... arxika tha katevasw kana tragoudi tous na tous elengksw (an vrw tpt) :D

[Inside Charmer]

15 ευρώ! Καλά είναι, έτσι;!;
Ρε συ, λειτουργεί το site τους. Αν ναι, υπενθύμισέ το μου, bitte!
Τakk,

[Ghoul]

uhm den vriskw/kserw to site tous an mporeis postare to....

[Inside Charmer]

Μεγάλη μπάντα οι Ιταλοί Museo Rosenbach και η δισκάρα τους "Zarathustra" που βγήκε το 1973, κάτι μεταξύ Genesis και Black Sabbath.
Yπάρχει και σε σιντί.

[Ghoul]

btw to phra to bang kai proskynhsa kanonika! pragmatika ena xameno diamanti apto parelthon! thnx inside-charmer gia thn protash! :)
a, 9 euro to phra.
parte to.

[Inside Charmer]

btw to phra to bang kai proskynhsa kanonika! pragmatika ena xameno diamanti apto parelthon! thnx inside-charmer gia thn protash! :)
a, 9 euro to phra.
parte to.
:) Tώρα βάλε μπρος για το δεύτερό τους "Mother/Bow the the King"...o Bιρούσκι τί έχει να πεί;

[ManWhoSoldTheWorld]

inside charmer protine ENA disko gia na parei kapoios pou thelei na arxisei ti sillogi tou. Mi peis kati trella psagmeno kai de to vriskw. Kati pou pisteveis oti einai kalo gia na se mpasei irema se afti ti mousiki. Alla na einai ENA please.

[Inside Charmer]

Jefferson Airplane - "Surrealistic Pillow".
Κατά τη γνώμη μου.

[ManWhoSoldTheWorld]

eftaseeee :)

[Inside Charmer]

Oι αμερικάνοι The David αποτελούν την απόλυτη τιμή αυτού που αποκαλούμε one-record-wonder. Ντεμπουτάρισαν το 1968, έκοψαν και μερικά singles και πάπαλα. Τί έμεινε πίσω; Μια δραματική εκδοχή της west coast ψυχεδέλειας με άφθονα οιονεί baroque, ψευδοσυμφωνικά κλασικά στοιχεία, για αυτό πολλοί τους συνέκριναν με τους Left Banke. Όσοι λάτρεψαν το “Forever Changes” μάλλον θα μαγευτούν από τον δίσκο των The David. Προσωπικά τον προτείνω ανεπιφύλακτα, μιας και διαθέτει πολλά σκληρά, κιθαριστικά μέρη και θαυμάσιες fuzz κιθάρες.
Το δισκάκι σαπίζει σωρηδόν στο Metropolis σε ιδιαίτερα χαμηλή τιμή, so…προσοχή όμως, το album που εννοώ λέγεται “Another Place, Another Lifetime” και στο εξώφυλλο δείχνει ένα αρχαίο άγαλμα σε φάση Μιχαήλ Αγγέλου, ενώ υπάρχει και ένα άλλο σχήμα με το ίδιο όνομα, που είναι Καναδοί και χωρίς να είναι άσχημοι, αφορούν μόνο τους μανιώδεις της δεκαετίας του ’60…like me for a change.

[Inside Charmer]

Oι βρετανοί The Gods είναι ένα εξαιρετικό σχήμα που έδρασε στα τέλη των sixties και μπορεί να πέρασε στην ιστορία λόγω της συμμετοχής του Ken Hensley, εν τούτοις άφησε πίσω του δυο δίσκους απίθανου progressive pop-rock. Η ιστορία θέλει τον Hensley να φορμάρει τους The Gods το 1967 μαζί με τον κιθαρίστα Mick Taylor και τον μπασίστα/τραγουδιστή Greg Lake. Επισήμως δεν ηχογράφησε τίποτε αυτή η σύνθεση, καθώς ο μεν Lake παραήταν ταλαντούχος για να κάθεται στην σκιά του Hensley και αποχώρησε για να φτιάξει τους King Crimson, o δε Taylor δεν πολυγούσταρε το ύφος του group και έπαιξε με τον John Mayall και κατόπιν στους Rolling Stones.
Τέλος πάντων με ανανεωμένη σύνθεση οι The Gods κυκλοφορούν το ντεμπούτο τους “Genesis” το 1968.Τα πλήκτρα και τα ψιλά φωνητικά του Hensley σφραγίζουν το στυλ τους που ταλαντεύεται μεταξύ βρετανικής pop της εποχής και ψυχεδελικού feedback. Προσωπικά ξεχωρίζω το “Looking Glass” που προυπαντεί το μετέπειτα σχήμα του Hensley, Uriah Heep και το acid “Misleading Colours”που διασκεύασαν πρόσφατα οι Ιταλοί Standarte. Ιδιαίτερο μουσικό ενδιαφέρον έχουν και τα δυο σινγκλάκια που έβγαλαν εκείνη την εποχή, “Baby’s Rich/Somewhere in the Streets” και “Hey Bulldog/Real Love Guaranteed”. Το πολύ διαδεδομένο αυτό φαινόμενο, δηλαδή πολλά συγκροτήματα των sixties να βάζουν στα επταράκια τους μερικά από τα ανώτερα συνθετικά κομμάτια τους, είναι αρκετά σπαστικό, αφού αναγκάζει ένα συλλέκτη να ψάχνει ψύλλους στα άχυρα…
Ένα χρόνο μετά, το 1969, και ενώ στις τάξεις τους έχει προσχωρήσει ο drummer Lee Kerslake, οι The Gods εκδίδουν τον τελευταίο δίσκο τους “To Samuel a Son”, ο οποίος αν και δεν αγγίζει το επίπεδο του πρώτου προτείνεται ανεπιφύλακτα στους φίλους του προprogressive, και δη βρετανικής κοπής.
Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Ο Gerry Bron, ιδιοκτήτης της Bronze Records φέρνει τον Hensley σε επαφή με τους David Byron-Mick Box οι οποίοι μέχρι τότε έπαιζαν στους Spice και ακόμη πιο πριν στους Stalkers, προτείνοντας το όνομα Uriah Heep, εμπνευσμένο από έναν ήρωα του Charles Dickens.
O Kerslake θα ασχοληθεί με τους Toe Fat και National Head Band πριν εισχωρήσει στους Heep το 1972 για το θεικό αριστούργημα “Demons and Wizards”.
Υ.Γ: Για όσους ενδιαφέρονται και οι δύο δίσκοι έχουν επανακυκλοφορήσει σε CD με bonus υλικό.
@Buddy: Ξανάκου το “Genesis”!!!
:D

[Inside Charmer]

MUSEO ROSENBACH – “ZARATHUSTRA”

Η ιταλική σκηνή είναι μια πτυχή των προοδευτικών ‘70ς που έχει αρχίσει λίγα χρόνια τώρα και μου αποκαλύπτει σπασμωδικά τις χάρες και τα πλανέματά της. Ξεκινάω σήμερα μια εν είδει ημερολογίου εκδίπλωση της ενασχόλησής μου με κάτι που πριν δέκα χρόνια θα μου φαινόταν αδιανόητο, σήμερα όμως παρουσιάζεται ολωσδιόλου φυσικό και λογικό. Και καθώς οι Museo Rosenbach ήταν το πρώτο underground σχήμα που με γήτευσε, θεωρώ φρόνιμο να αρχίσω με αυτούς το ημερολόγιό μου…
Κατ’ αρχάς θέλω να ευχαριστήσω τον Tom Phillips των While Heaven Wept που μου τους συνέστησε και μου έστειλε ανάλογο υλικό. Η πρώτη μου επαφή με τους Museo Rosenbach έγινε μέσα από τη φράση «μοιάζουνε με τους Genesis να συναντούν τους Black Sabbath». Όπως κάθε περιγραφή, έτσι και αυτή είχε μια αμυδρή βάση, αλλά της διέφευγε η ουσία, ότι οι Museo Rosenbach ελάχιστη σχέση είχαν με τους Sabbath και συγγένευαν με τους Genesis κατά το ότι έδειχναν μια εξ αγχιστείας συνάφεια στην προσέγγιση της συνθέσεως. Κατά τα άλλα, οι Ιταλοί ήταν αυτόφωτοι και μόνο με άλλα σχήματα της χώρας τους θα μπορούσαν να παραλληλιστούν. Ας λεχθεί σε αυτό το σημείο ότι τέτοιου είδους χαρακτηρισμοί διαδίδονται από συλλέκτες που εμπορεύονται σπάνιους δίσκους προκειμένου να συλλάβουν στην ξώβεργά τους υποψήφια θύματα. Συχνά πέφτουν έξω, αλλά επιμένοντας κανείς στο άκουσμα, μόνο κερδισμένος μπορεί να βγει
Οι Museo Rosenbach κυκλοφόρησαν μόλις ένα δίσκο με τίτλο “Zarathustra” το 1973: πραγματεύεται το σχετικό δοκίμιο του Friedrich Nietzsche. Μουσικά μόνο ως συγκλονιστικό μπορεί να αποτιμηθεί. Περιέχει το ομώνυμο προοδευτικό έπος συν τρία αυτόνομα κομμάτια heavy prog ανάτασης. Συνθετικά οι Ιταλοί είναι μίλια μπροστά από τους συνομήλικούς τους. Παρότι οι επιρροές από το βρετανικό prog είναι διάχυτες, πουθενά δεν αντιγράφουν και πουθενά δεν αναπαράγουν τους προπάτορές τους. Το στυλ τους ερείδεται στην πολύμορφη χρήση πλήκτρων: hammond organ, moog, mellotron, synth και piano θέτουν τα θεμέλια των Museo Rosenbach πάντως δίχως να φτάνουν σε όμορφες μεν, ακρότητες δε τύπου Spring, Fantasy ή ακόμη και Still Life. H κιθάρα και ο όγκος της χρησιμοποιείται σοφά εκεί που η μπάντα κρίνει ότι πρέπει να δυναμώσει την έντασή της, συνήθως και οι στίχοι το καθορίζουν αυτό, καθώς και στα μέρη όπου μόνο με το feedback δύναται να αποτυπωθεί ο οίστρος και η πώρωση. Τα τεχνικά θέματα είναι ίσα μοιρασμένα σε όλο το δίσκο, δίχως να ξωκείλουν στο flash rock των Yes και διαδηλώνουν την ικανότητα καθενός εκ των μελών του group, αλλά και την αρμονία που μπορούν να διατηρούν μεταξύ τους όταν αφήνονται στα μελαγχολικά βιρτουόζικα τερτίπια τους. Θεμελιώδες σε όλα τα ιταλικά συγκροτήματα είναι η κλασική παιδεία τους: αγαπούν εξ ίσου τους αγγλοαμερικάνους ανιόντες τους και τους ορχηστρικούς συνθέτες μουσικής δωματίου και όπερας της μητρίδας τους. H συναισθηματική παλίρροια που παλινδρομεί εντός του δίσκου, πέραν της αμφιθυμίας που γεννά, καθηλώνει τον ακροατή: οι εκπληκτικές μεταβολές των ρυθμικών θεμάτων, οι εγκεφαλικές μελωδίες που λάμπουν με χιλιάδες κηρία, τα απαστράπτοντα τεχνικά σημεία και μερικά ατόφια hard rock riffs, καθώς συγκυλάνε με την μοναδική, τραγουδιστική ερμηνεία στα ιταλικά, συμπιλούν ένα υψηλού επιπέδου heavy prog δίσκο. Ειδικά ως προς τη χρήση της ιταλικής από τη συντριπτική πλειοψηφία των groups αυτών, τονίζω ότι εκτός της ιδιαίτερης τονικότητας αυτής της γλώσσας αλλά και της ενδιάθετης ρυθμικότητας που την χαρακτηρίζει, όλες αυτές οι μπάντες εμβαπτίζονται σε έναν συχνά άκρατο λυρισμό. Και όταν αυτός συνυπάρχει με τις κλασικές επιρροές, την οπερατική αλληλουχία πολυφωνικών και την προοδευτική διάθεση της εποχής, τότε αφήνει πίσω του τιμαλφή δύναμης, πάθους και υψηλότητας. Έτσι είναι οι Museo Rosenabach, οι Panna Fredda, οι Semiramis, οι Biglietto Per l’Inferno, οι Metamorfosi, οι J.E.T και πλείστοι άλλοι με τους οποίους προτίθεμαι να ασχοληθώ εν καιρώ.
Δυστυχώς, το “Zarathustra” στην αυθεντική του κόπια είναι δυσεύρετο και πανάκριβο. Μου έχουν πει ότι τα originals της ιταλικής σκηνής είναι από τα πιο ακριβά albums στον κόσμο. Ο δίσκος έχει επανεκδοθεί το 1990 νομίζω σε βινύλιο και κάπως αργότερα και σε CD. Η αύξουσα ζήτηση επέτρεψε στην ιταλική Mellow να βγάλει άλλα δυο CDs, τα “Live ‘72” “Rare & Unreleased”, τα οποία εκτός από το ιστορικό ενδιαφέρον και τη συλλεκτική αξία του υλικού τους, δεν προσφέρουν κάτι καινούργιο στον φίλο της μπάντας. Μάλλον είναι υπερβολικά και ζητούν να εκμεταλλευτούν το ενδιαφέρον για αυτό το χαμένο διαμάντι των ‘70ς.
Εντελώς πληροφοριακά, να πούμε ότι κυκλοφόρησαν και νέο δίσκο το 2000 αλλά δεν τον έχω ακούσει…ακόμη!

[Inside Charmer]

MESSAGE – “The Dawn Anew is Comin”
(1972 Bacillus Records/2003CMP)

Oι Message κατατάσσονται στα συγκροτήματα εκείνα που έδρασαν στη Γερμανία, αλλά ιδρύθηκαν ή εκκινήθηκαν από Βρετανούς μουσικούς, οι οποίοι συμπλήρωσαν το line up με ντόπιους ομοτέχνους τους, υπέγραψαν σε γερμανικές εταιρίες και βέβαια εμπιστεύθηκαν τη μουσική τους στις κονσόλες γερμανών παραγωγών. Έτσι, στους Message ιθύνων νους υπήρξαν ο κιθαρίστας Allan Murdoch και ο τραγουδιστής/σαξοφωνίστας Tam Mc Gulgan. Μαζί με τον συμπατριώτη τους Billy Tabert στην κιθάρα και τους Γερμανούς Horst Stachelhaus και Gerhard Schaber σε μπάσο και τύμπανα αντίστοιχα αρχίζουν μια άκρως ενδιαφέρουσα διαδρομή στο γερμανικό rock, άντε στο kraut rock υπό την ευρεία έννοιά του. Οι επιρροές τους είναι αρίδηλες: βρετανικό, λευκό blues, το εποχικό rock και το αναπτυσσόμενο progressive. Αναμιγνύοντας και τα τρία, με διάθεση για σκληρή και δυναμική rock μουσική, οι Message έφτασαν να είναι ένα χαρακτηριστικό σχήμα του heavy progressive rock. Μεγάλες συνθέσεις, βαριές κιθάρες, συχνά σε σολιστική διαπλοκή μεταξύ τους, επικές μελωδίες και πρωτοφανείς για την εποχή τεχνικές αναζητήσεις…ένα μικρό αριστούργημα του ύφους. Το group εμφανώς είχε προοδευτικές διαθέσεις μιας και όλες οι μακροσκελείς συνθέσεις του δείχνουν μια ενόραση σε στυλ μουσικής δωματίου, ρανίδες σουιτικής προσέγγισης του rock και αφηγηματικής αποτύπωσης του εκάστοτε μουσικού δράματος. Ίσως μερικοί να αναρωτηθούν γιατί δεν παρουσιάζεται εδώ το δεύτερό τους album “From Books and Dreams”; Το οποίο είναι πραγματικά ένας συγκλονιστικός δίσκος, συνθετικά ωριμότερος και εκτελεστικά άπιαστος…αλλά το “The Dawn Anew is Comin” ξεχειλίζει από μια πρωτόλεια ενέργεια και έναν αρχέγονο ενθουσιασμό που καθιστούν το υλικό του κυριολεκτικά ασυναγώνιστο, όσο και αν στο επόμενο album τους οι Message θα αγγίξουν την αρτίστικη τελειότητα που προσδοκά το είδος τους. Ελάχιστα γερμανικά συγκροτήματα των seventies έδειξαν να επηρεάζονται άμεσα από τις μουσικές των αμερικάνικων sixties. Τα περισσότερα συμβατικά (δηλαδή όχι πειραματικά-ηλεκτρονικά) rock groups είχαν προσανατολιστεί στη βρετανική σκηνή της εποχής, κάτι που ακούγεται πολύ λογικό όταν συμμετέχουν και βρετανοί μουσικοί. Δίχως αυτό να είναι απόλυτο, πάντως διασαφηνίζει τον χαρακτήρα της γερμανικής σκηνής…η οποία ακόμη και όταν αντλούσε από το βρετανικό underground, είχε τη μαγκιά, αλλά και το αισθητικό υπόβαθρο να δημιουργεί κάτι διαφορετικό. Γι’ αυτό και είναι ελάχιστα τα γερμανικά εκείνα σχήματα που μπορούν να θεωρηθούν αντιγραφείς των βρετανικών ή και αμερικάνικων. Οι Message λοιπόν έχουν καταβολές από το heavy progressive blues rock αλλά κατ’ ουσίαν είναι αυτόφωτοι. Θέλεις κάτι η γερμανική τεχνολογία, κάτι η αιγίδα του μέγιστου και πολύ πρωτοπόρου Dieter Dierks, θέλεις κάτι η περιρρέουσα αντίληψη του «όλα είναι δυνατά, διότι όλα είναι προς αμφισβήτηση» που κρεμόταν ολούθε στα γερμανικά ‘70ς, το σίγουρο είναι ότι και οι Message στέκουν ξεχωριστά από πολλούς συνομήλικούς τους. Και αξίζουν της προσοχής μας. Στα διαδικαστικά τώρα: το album βγήκε το 1972 από την Bacillus και φυσικά σήμερα είναι (και) συλλεκτικής αξίας. Επανεκδόθηκε το 2003 σε ψηφιακό δίσκο και digital remastering από τη γερμανική CPM και σε γενικές γραμμές απαντάται στα σχετικά δισκοπωλεία. Το CD περιέχει ως bonus το single των Message “Smile”, ένα εκπληκτικό hard rock κομμάτι.

ΒURNIN’ RED IVANHOE – “M 144”
(1972, Sonet)

Η Δανία, όπως και γενικά οι σκανδιναυικές χώρες δεν μπόρεσαν και υποθέτω ουδέποτε θέλησαν να προφυλαχθούν από τον τυφώνα του ανατέλλοντος τότε rock κινήματος. Και ειδικά η Δανία που είχε την ευλογία να είναι η πρώτη, εκτός Ηνωμένου Βασιλείου, χώρα που φιλοξένησε σε σκηνή της του Led Zeppelin το 1969! Έτσι έχει να επιδείξει μερικά πολύ αξιόλογα σχήματα από τους Young Flowers και τους Fleur de Lys στους Culpeper’s Orchard και τους παρουσιαζόμενους εδώ Burnin’ Red Ivanhoe. Τι όνομα και αυτό! Αλλά και απίστευτα ταλαντούχο συγκρότημα του progressive rock. Θεωρώ αδήριτη ανάγκη κάποια στιγμή στο εγγύς μέλλον να μιλήσουμε για την rock ορολογία. Υποθέτω ότι ακούγοντας progressive rock έρχεται στο νου σας κάτι σαν Nice, Genesis ή Yes. Όμως ο όρος αυτός ξεκίνησε από συγκροτήματα όπως οι Graham Bond’s Organisation, Coloseum και Traffic. Μπάντες που θέλησαν και πέτυχαν στο να συνδυάσουν το blues, τη jazz και το rock. Αυτά ήταν τα πραγματικά progressive rock groups του βρετανικού underground. Οι Genesis και Nice καλόν είναι να ονομάζονται art-symphonic rock, οι δε Yes flash rock. Ψιλά γράμματα; Συμφωνώ. Αλλά καλόν είναι επίσης να κατοχυρώσουμε έναν κοινό κώδικα συνεννόησης και επικοινωνίας προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Υπό αυτό το πρίσμα οι Δανοί Burnin’ Red Ivanhoe είναι ένα εξαίρετο progressive rock μάγμα. Θυμίζοντας Traffic, Graham Bond, Colosseum και Jethro Tull συμπλέκουν blues και jazz φόρμες σε ένα σκληρό rock πλαίσιο στεφανωμένο από όμορφες, ευρωπαϊκώς ψυχεδελικές μελωδίες. Κάνοντας χρήση alto και tenor σαξοφώνου, μα και φλάουτου δίνουν την αίσθηση της big band, αλλά βασικά το group θέλει να ροκάρει. Και πράγματι είναι rock group! Με άγρια προοδευτικές διαθέσεις, με χαοτική ποικιλία θεμάτων και πηγών και διακριτή δεξιοτεχνία η άγνωστη τούτη δανέζικη μουσική κομμούνα, απολύτως ενταγμένη στο αισθητικό και καλλιτεχνικό πλαίσιο της εποχής της, παραδίδει στον πολιτισμό έναν δίσκο ελευθεριακό, ανοιχτόμυαλο και κυρίως ριζοσπαστικό.

ELECTRIC SANDWICH – “Electric Sandwich”
(1972 Brain, 2004 Universal Music)

Τελικά όποια πέτρα του γερμανικού rock των ‘70ς κι αν σηκώσεις, τον Dieter Dierks θα δεις από κάτω. Είτε πρόκειται για παγκόσμια μουσικά μεγέθη σαν τους Scorpions και Eloy, είτε για αραχλιασμένα λήμματα τρομερά εξειδικευμένων kraut εγκυκλοπαιδειών στυλ “The Crack in the Cosmic Egg”. Στο λήμμα των Electric Sandwich θα συναντήσετε πάντως λάθος ιστορικά στοιχεία, όπως ότι οι Electric Sandwich υπήρξαν η διάδοχη κατάσταση των Vinegar και μια αψυχολόγητη επιμονή στο opening track του ενός και μοναδικού δίσκου της μπάντας από την πόλη Bonn, “China”, ίσως επειδή είχε κυκλοφορήσει και ως single με περικοπή φυσικά της συνολικής οκτάλεπτης διάρκειάς του. Τέτοια βιβλία είναι άκρως χρήσιμα και βοηθητικά, αλλά πολύ συχνά υποπίπτουν σε ιστορικά ατοπήματα και ακόμη χειρότερα σε εσφαλμένες εκτιμήσεις του μουσικού περιεχομένου. Στο μέλλον θα αναφερθούμε και σε άλλα τέτοια σφάλματα και αντικειμενικά λάθος εκτιμήσεις (σ.σ: συγγνώμη αλλά το My Solid Ground ΔΕΝ είναι ένας απλός, έστω και ατυπικός hard rock δίσκος). Πίσω στους Electric Sandwich όμως. Ο μοναδικός δίσκος τους αποτελείται από μια σειρά δοκιμές να συνταιριάξουν το blues και τη jazz σε ένα progressive rock παίξιμο με έντονα freak, και δη High Tide, στοιχεία. Αυτή η βρετανικής προελεύσεως εκδοχή του ηλεκτρικού fusion, όταν γαρνίρεται με τευτονικά ίχνη μελαγχολίας και ιλαρής σοβαρότητας, προσωποποιεί ένα στυλ στριφνό και απαιτητικό. Οι Electric Sandwich υπήρξαν ένα συγκρότημα αξιώσεων αλλά σίγουρα δεν θα μπορούσαν να περάσουν σε ένα ευρύ κοινό. Κανείς δεν ξέρει φυσικά τί θα μπορούσαν να έχουν καταφέρει αν ο δίσκος τους κυκλοφορούσε στη Βρετανία...σίγουρα το νησί μπορούσε να βαστάξει δυο Steamhammer. Kαι το λέω αυτό διότι ακούω αρκετά κοινά μεταξύ των δυο σχημάτων, ειδικά σε κομμάτια όπως τα “Nervous Creek” και “It’s no Use to Run”. Το περιλάλητο “China” μοιάζει να βγήκε από τα sessions του πρώτου Kin Ping Meh, δίχως φυσικά την πολυπλοκότητα και εγκεφαλικότητα που χαρακτηρίζει τους τελευταίους. To φοβερό “I Want You” διαθέτει κάτι από την συνθετική ευφυΐα των Kin Ping Meh, αλλά δεν θα πάω τόσο μακρυά ώστε να παραλληλίσω τα δυο αυτά σχήματα. Είναι εμφανές ότι στις τάξεις των Electric Sandwich συνυπήρχαν τουλάχιστον δυο τάσεις: αυτή της free jazz τεχνοπραξίας και αυτή του progressive rock ρυθμού. Στο μέσον στέκεται, κάπως αμήχανα ομολογώ, το “Archie’s Blues” που καθώς ομολογεί ο τίτλος είναι μια καλή προσπάθεια του τραγουδιστή Jochen “Archie” Carthaus να bluesάρει α λα Ten Years After ή Savoy Brown. Την πολυσχίδεια του δίσκου ολοκληρώνει το “Material Darkness” με τη μυστήρια προοδευτικότητα και το αληθινό free jazz βάδισμά του. Συνολικά το “Electric Sandwich” είναι ένα εξαίρετο αμάλγαμα των κυριαρχικών της εποχής του στυλ, μουλιασμένο στην τευτονική δημιουργική τρέλα, με πολύ δυναμικά, freak εκσπάσματα και αρχέγονα σκληρές κιθάρες, πήχτρα στην προοδευτική διάθεση και την προδρομική αναθεώρηση της συμβατικής rock φόρμας προς χάριν ενός νέου φυράματος.

[Ghoul]

den kserw an exei eipwthei tpt (=variemai na psaxnw) kai den kserw an auto einai to katallhlo thread alla exei kaneis plhrofories/protaseis gia tous Aardvark, Supersister kai Blast Furnace ?