symposium_lexotanil
31-01-2005, 16:29
http://www.obskure.com/cover_albums/anaal.jpg
Season Of Mist 2004
1. I wish I could vomit Blood on You... ... People
2. The Oblivion Gene
3. Do not speak
4. Procreation of the Wretched
5. To Err is Human to dream - Futile
6. Revaluation of all Values (Tractatus Alogico Misanthopicus)
7. The final Destruction of Dignity (Die letzen Tage der Meinschheit)
8. Swallow the World
9. This cannot be the End
10. Rage, Rage against the Dying of the Light
http://www.geocities.com/anaalnathrakh/main.html
Αυτή εδώ είναι η δεύτερη full-lenght κυκλοφορία των Βρεττανών blacksters, οι οποίοι είχαν ήδη δημιουργήσει μεγάλο θόρυβο γύρω από το όνομα τους με τα πρώτα τους demos (τα οποία υπάρχουν μαζί με τα ep της μπάντας στο "Total Fucking Necro") και με την old-school, μισανθρωπική αισθητική τους. Ο ήχος του album αυτού έχει απομακρυνθεί αρκετά και με εντυπωσιακά αποτελέσματα από το ασύλληπτα γρήγορο, κτηνώδες και με σκισμένα φωνητικά black metal του ντεμπούτου "The Codex Necro", διατηρώντας παράλληλα τον απόλυτα αναγνωρίσιμο black χαρακτήρα του group στο ακέραιο. Το album ξεκινάει με ενα εντυπωσιακό noise intro, το οποίο ακολουθούν 9 απίστευτοι black ύμνοι, που δίνουν φιλί ζωής σε μια σκηνή σχετικά κορεσμένη, η οποία συχνά-πυκνά λυμαίνεται από γραφικούς κακόηχους τύπους που δίνουν απλόχερα τροφή για κακεντρεχή σχόλια. Η παραγωγή είναι δυνατή και πεντακάθαρη, όπως πρέπει για να αναδείξει τα νέα στοιχεία της μπάντας: καταπληκτικές μελωδίες, διάσπαρτα riffs που λοξοκοιτάζουν σε heavy/thrash φόρμες, πληθώρα καθαρών φωνητικών που παραπέμπουν πεντακάθαρα στις οπερετικές, θεατρικές ανησυχιες του Ihsahn στο IX Equilibrium και υπνωτιστική κατάμαυρη ατμόσφαιρα. Κάποια samples στην αρχή ορισμένων τραγουδιών συμπληρώνουν το puzzle, κάνοντας το γενικότερο feeling ακόμα πιο σκοτεινό. Όλα τα τραγουδια στεκόνται στο ίδιο - πολύ υψηλό- επίπεδο, αλλά προσωπικά ξεχώρισα τα "Do Not Speak" και "Revaluation of Αll Values", κυρίως για την καθηλωτική χρήση των καθαρών φωνητικών που προαναφέρθηκαν.
Τίποτα λίγοτερο από ένα εκ των καλύτερων και πληρέστερων black metal albums των τελευταίων ετών, το οποίο καθιστά τους Anaal Nathrakh, μεταξύ άλλων, εν μέρει υπέυθυνους για την πορεία και την εξέλιξη του black metal τα επόμενα χρόνια. Απολάυστε. Γεια μας.
Season Of Mist 2004
1. I wish I could vomit Blood on You... ... People
2. The Oblivion Gene
3. Do not speak
4. Procreation of the Wretched
5. To Err is Human to dream - Futile
6. Revaluation of all Values (Tractatus Alogico Misanthopicus)
7. The final Destruction of Dignity (Die letzen Tage der Meinschheit)
8. Swallow the World
9. This cannot be the End
10. Rage, Rage against the Dying of the Light
http://www.geocities.com/anaalnathrakh/main.html
Αυτή εδώ είναι η δεύτερη full-lenght κυκλοφορία των Βρεττανών blacksters, οι οποίοι είχαν ήδη δημιουργήσει μεγάλο θόρυβο γύρω από το όνομα τους με τα πρώτα τους demos (τα οποία υπάρχουν μαζί με τα ep της μπάντας στο "Total Fucking Necro") και με την old-school, μισανθρωπική αισθητική τους. Ο ήχος του album αυτού έχει απομακρυνθεί αρκετά και με εντυπωσιακά αποτελέσματα από το ασύλληπτα γρήγορο, κτηνώδες και με σκισμένα φωνητικά black metal του ντεμπούτου "The Codex Necro", διατηρώντας παράλληλα τον απόλυτα αναγνωρίσιμο black χαρακτήρα του group στο ακέραιο. Το album ξεκινάει με ενα εντυπωσιακό noise intro, το οποίο ακολουθούν 9 απίστευτοι black ύμνοι, που δίνουν φιλί ζωής σε μια σκηνή σχετικά κορεσμένη, η οποία συχνά-πυκνά λυμαίνεται από γραφικούς κακόηχους τύπους που δίνουν απλόχερα τροφή για κακεντρεχή σχόλια. Η παραγωγή είναι δυνατή και πεντακάθαρη, όπως πρέπει για να αναδείξει τα νέα στοιχεία της μπάντας: καταπληκτικές μελωδίες, διάσπαρτα riffs που λοξοκοιτάζουν σε heavy/thrash φόρμες, πληθώρα καθαρών φωνητικών που παραπέμπουν πεντακάθαρα στις οπερετικές, θεατρικές ανησυχιες του Ihsahn στο IX Equilibrium και υπνωτιστική κατάμαυρη ατμόσφαιρα. Κάποια samples στην αρχή ορισμένων τραγουδιών συμπληρώνουν το puzzle, κάνοντας το γενικότερο feeling ακόμα πιο σκοτεινό. Όλα τα τραγουδια στεκόνται στο ίδιο - πολύ υψηλό- επίπεδο, αλλά προσωπικά ξεχώρισα τα "Do Not Speak" και "Revaluation of Αll Values", κυρίως για την καθηλωτική χρήση των καθαρών φωνητικών που προαναφέρθηκαν.
Τίποτα λίγοτερο από ένα εκ των καλύτερων και πληρέστερων black metal albums των τελευταίων ετών, το οποίο καθιστά τους Anaal Nathrakh, μεταξύ άλλων, εν μέρει υπέυθυνους για την πορεία και την εξέλιξη του black metal τα επόμενα χρόνια. Απολάυστε. Γεια μας.