Buddy Lackey
28-01-2005, 20:19
Veni Domine
IIII:The Album Of Labour
(Rivel Records)
http://www.venidomine.com/images/framsida-album-of-labour-30.gif
1. Waiting for the bloodred sky
2. Eli lema sabachtani
3. Doom of man
4. River of life II
5. Inner circle
6. Deep down under
7. The healing the mystery
8. River of life IIII"
9. Voice of creation
10. Healers face
11. River of life I
Όταν μιλάμε για τους Veni Domine, μιλάμε απλά για το πιο υποτιμημένο σουηδικό metal group. Θεωρώ τους V.D. ήρωες, αφού εμμένουν στο ίδιο στυλ μουσικής, το οποίο είναι από τη φύση του αρκετά αντιεμπορικό, και συνεχίζουν να παράγουν δίσκους γράφοντας στ’αρχίδια τους την σχετική αδιαφορία όσων υπό κανονικές συνθήκες έπρεπε να κόβουν τη φλέβα τους με τις τρεις δισκάρες των Σουηδών. Παρόλα αυτά ο πυρήνας των φίλων του progressive/doom metal τους είναι αρκετά ισχυρός ώστε να τους κάνει (όπως λένε οι ίδιοι) να συνεχίζουν ακάθεκτοι εδώ και 13 χρόνια.
Το «ΙΙΙ – The Album Of Labour» είναι το 4ο album τους, άργησε πάρα πολύ (6 χρόνια και κάτι), αλλά η αξία του είναι αδιαμφισβήτητη . Οι Veni Domine είναι ωριμότεροι από ποτέ, η «τεχνοκρατία» του «Spiritual Wasteland» έχει δώσει τη θέση της στην απλότητα, οι μακροσκελείς συνθέσεις – χαρακτηριστικό τους – είναι τώρα μικρότερης διάρκειας, το συναίσθημα αυτή τη φορά είναι πιο άμεσο, και κοντά στον ακροατή. Οι V.D. δεν είναι πλέον επικοί, αλλά αποπνέουν μια γήινη ζεστασιά με τα τραγούδια τους και εξυπηρετούν ένα πιο ξεκάθαρο σκοπό. Αυτό που μένει σταθερό στη μουσική τους, είναι η υψηλή ποιότητα των τραγουδιών τους.
Πλέον, ο χαρακτηρισμός που τους έχει δοθεί, «Candlemass meet Queensryche» φαντάζει πιο αληθινός από ποτέ, αφού ακούγοντας τις ευφάνταστες riffares και μελωδιάρες τους, αντιλαμβάνεσαι πως ο κιθαρίστας Tobjorn Weinesjo τρελαινόταν μικρός ακούγοντας το «Tales Of Creation», και μετά για να ηρεμήσει έβαζε στο καπάκι το «Promised Land». Είναι στη μέση και η απίστευτη φωνάρα του Fredrik Ohlsson που προσκυνά τον Geoff Tate για μια ακόμη φορά, και τραγουδά ύμνους στη ψυχή, τον ανθρώπινο πόνο, την αναζήτηση της κάθαρσης και την αιωνιότητα, όλα αυτά σύμφωνα με τα white metal πρότυπα (που σε καμία περίπτωση δεν έχουν το ύφος κηρύγματος) που έθεσαν από το ντεμπούτο τους «Fall Babylon Fall”. Το επιβλητικό μεγαλείο εκείνου του απίστευτου δίσκου (όπως και του ακόλουθου του, «Μaterial Sanctuary») έχει δώσει τη θέση του σε μια υποβλητική ατμόσφαιρα (η οποία παρομοιάζεται άνετα με αυτή του «Promised Land») , ενώ όσο ιδιαίτερη είναι η μίξη των επιρροών τους, άλλο τόσο μοναδικό είναι και το στυλ τους. Δυνατές power/doom εξάρσεις εναλλάσσονται με καθηλωτικά μελωδικές στιγμές (είπαμε – PROMISED LAND) και συνδυάζονται σε ένα από τα πλέον ουσιαστικά metal albums της εποχής μας.
Φαινομενικά το «ΙΙΙ – The Album Of Labour» είναι δύσκολό album, δεν απαιτεί τις ακροάσεις που χρειάζεται για να γίνει πλήρως αντιληπτό, αλλά μάλλον τις επικαλείται ευγενικά. Είναι ένα album εμποτισμένο με τα συναισθήματα 6 χρόνων, που το καθιστούν κυρίως μια ειλικρινή πνευματική κατάθεση δοσμένη σε πανέμορφες νότες. Πώς να μην είναι απόλυτα εμπνευσμένο ένα τέτοιο άκουσμα;
www.venidomine.com (http://www.venidomine.com)
IIII:The Album Of Labour
(Rivel Records)
http://www.venidomine.com/images/framsida-album-of-labour-30.gif
1. Waiting for the bloodred sky
2. Eli lema sabachtani
3. Doom of man
4. River of life II
5. Inner circle
6. Deep down under
7. The healing the mystery
8. River of life IIII"
9. Voice of creation
10. Healers face
11. River of life I
Όταν μιλάμε για τους Veni Domine, μιλάμε απλά για το πιο υποτιμημένο σουηδικό metal group. Θεωρώ τους V.D. ήρωες, αφού εμμένουν στο ίδιο στυλ μουσικής, το οποίο είναι από τη φύση του αρκετά αντιεμπορικό, και συνεχίζουν να παράγουν δίσκους γράφοντας στ’αρχίδια τους την σχετική αδιαφορία όσων υπό κανονικές συνθήκες έπρεπε να κόβουν τη φλέβα τους με τις τρεις δισκάρες των Σουηδών. Παρόλα αυτά ο πυρήνας των φίλων του progressive/doom metal τους είναι αρκετά ισχυρός ώστε να τους κάνει (όπως λένε οι ίδιοι) να συνεχίζουν ακάθεκτοι εδώ και 13 χρόνια.
Το «ΙΙΙ – The Album Of Labour» είναι το 4ο album τους, άργησε πάρα πολύ (6 χρόνια και κάτι), αλλά η αξία του είναι αδιαμφισβήτητη . Οι Veni Domine είναι ωριμότεροι από ποτέ, η «τεχνοκρατία» του «Spiritual Wasteland» έχει δώσει τη θέση της στην απλότητα, οι μακροσκελείς συνθέσεις – χαρακτηριστικό τους – είναι τώρα μικρότερης διάρκειας, το συναίσθημα αυτή τη φορά είναι πιο άμεσο, και κοντά στον ακροατή. Οι V.D. δεν είναι πλέον επικοί, αλλά αποπνέουν μια γήινη ζεστασιά με τα τραγούδια τους και εξυπηρετούν ένα πιο ξεκάθαρο σκοπό. Αυτό που μένει σταθερό στη μουσική τους, είναι η υψηλή ποιότητα των τραγουδιών τους.
Πλέον, ο χαρακτηρισμός που τους έχει δοθεί, «Candlemass meet Queensryche» φαντάζει πιο αληθινός από ποτέ, αφού ακούγοντας τις ευφάνταστες riffares και μελωδιάρες τους, αντιλαμβάνεσαι πως ο κιθαρίστας Tobjorn Weinesjo τρελαινόταν μικρός ακούγοντας το «Tales Of Creation», και μετά για να ηρεμήσει έβαζε στο καπάκι το «Promised Land». Είναι στη μέση και η απίστευτη φωνάρα του Fredrik Ohlsson που προσκυνά τον Geoff Tate για μια ακόμη φορά, και τραγουδά ύμνους στη ψυχή, τον ανθρώπινο πόνο, την αναζήτηση της κάθαρσης και την αιωνιότητα, όλα αυτά σύμφωνα με τα white metal πρότυπα (που σε καμία περίπτωση δεν έχουν το ύφος κηρύγματος) που έθεσαν από το ντεμπούτο τους «Fall Babylon Fall”. Το επιβλητικό μεγαλείο εκείνου του απίστευτου δίσκου (όπως και του ακόλουθου του, «Μaterial Sanctuary») έχει δώσει τη θέση του σε μια υποβλητική ατμόσφαιρα (η οποία παρομοιάζεται άνετα με αυτή του «Promised Land») , ενώ όσο ιδιαίτερη είναι η μίξη των επιρροών τους, άλλο τόσο μοναδικό είναι και το στυλ τους. Δυνατές power/doom εξάρσεις εναλλάσσονται με καθηλωτικά μελωδικές στιγμές (είπαμε – PROMISED LAND) και συνδυάζονται σε ένα από τα πλέον ουσιαστικά metal albums της εποχής μας.
Φαινομενικά το «ΙΙΙ – The Album Of Labour» είναι δύσκολό album, δεν απαιτεί τις ακροάσεις που χρειάζεται για να γίνει πλήρως αντιληπτό, αλλά μάλλον τις επικαλείται ευγενικά. Είναι ένα album εμποτισμένο με τα συναισθήματα 6 χρόνων, που το καθιστούν κυρίως μια ειλικρινή πνευματική κατάθεση δοσμένη σε πανέμορφες νότες. Πώς να μην είναι απόλυτα εμπνευσμένο ένα τέτοιο άκουσμα;
www.venidomine.com (http://www.venidomine.com)