Chopped In Half
21-01-2005, 14:20
http://www.avalancheinc.co.uk/jesuheartfront.gif
I. Heartache
II. Ruined
Τα κατατοπιστικά περί της μπάντας: solo project του Justin Broadrick (Godflesh, Napalm Death). Πρόκειται για την πρώτη του δουλειά, ένα EP από την dry run records (βλ. red right hand), το οποίο όμως αγγίζει σε διάρκεια τα 40 λεπτά. Whatever. Αυτό που δεν ξέρω είναι αν κυκλοφόρησε μέσα στο 2004 ή τώρα στις αρχές του 2005. Το επίσημο site της μπάντας όσο και της εταιρίας έχουν ελάχιστες έως μηδαμινές πληροφορίες.
Η περιγραφή του ήχου τώρα. Σημείο αναφοράς μπορεί να αποτελέσει το γεγονός ότι παρουσιάζει ομοιότητες με διάφορες από τις περιόδους των godflesh, στο πιο μελωδικό και συναισθηματικό, αλλά εξ' ίσου δυναμικό. Δε θα με εξέπληττε αν αυτό το cd είχε κυκλοφορήσει με το δικό τους όνομα.
Ο Broadrick λοιπόν δίνει ρέστα. Χειρίζεται όλα τα όργανα και τραγουδάει κιόλας. Τρομερή κιθάρα με μπόλικη παραμόρφωση, πομπωδέστατο μπάσσο, πλήκτρα και πιάνο όπου χρειάζεται, επαρκή τύμπανα (drum machine?). Τα φωνητικά του είναι αντικειμενικώς μέτρια και μπορούν να γίνουν μονότονα μερικές φορές - κάτι που μάλλον έχει καταλάβει και ο ίδιος αφού σε πολλά σημεία κάνει κάτι μεταξύ τραγουδιού και αφήγησης. Πάντως παίζουν όμορφα το ρόλο που έχουν στον δίσκο - σαφώς δευτερεύοντας. Η παραγωγή είναι τέλεια.
Το πρώτο, ομώνυμο τραγούδι είναι από τα ομορφότερα που έχω ακούσει τελευταία. Στα πρώτα 10 περίπου λεπτά ακούγονται drone κιθάρες, τόνοι feedback, και πολύ δυνατό/groovy rythm sections, πλαισιωμένα από υπόγειες μελωδικές γραμμές. Η αλλαγή στο κομμάτι επέρχεται με την εμφάνιση των φωνητικών όπου η μελωδία αρχίζει να οργιάζει. Εντυπωσιακό το πόσο μπορεί ένα γεωμετρικά δομημένο και τόσο δυνατό σύνολο να παράγει τόσο συναισθηματική μουσική. Το ruined ξεκινάει επίσης με ορχηστρική εισαγωγή, αλλά αυτή τη φορά με πιάνο και πεντακάθαρο ήχο στις κιθάρες. Από το αναμενόμενο "ξέσπασμα" και μετά, το ruined εμφανίζεται πολύ πιο επιθετικό και heavy από το heartache. Στη συνέχεια βέβαια, κάποια ακουστικά περάσματα διασφαλίζουν την "ισορροπία" του κομματιού.
Αυτά, και δηλώνω ενθουσιασμένος. Παρ' όλα αυτά η λογική με/μας προσγειώνει λέγοντας ότι οι πιθανότητες να το δούμε στην ελλάδα είναι λίγες. Κρίμα γιατί κρίνοντας από το εξώφυλλο και τη γενικότερη αισθητική του Broadrick μάλλον πρόκειται για αξιοθάυμαστη δουλειά.
official website (http://www.avalancheinc.co.uk/jesuheartache.html)
dry run records (http://www.dryrun.net/)
I. Heartache
II. Ruined
Τα κατατοπιστικά περί της μπάντας: solo project του Justin Broadrick (Godflesh, Napalm Death). Πρόκειται για την πρώτη του δουλειά, ένα EP από την dry run records (βλ. red right hand), το οποίο όμως αγγίζει σε διάρκεια τα 40 λεπτά. Whatever. Αυτό που δεν ξέρω είναι αν κυκλοφόρησε μέσα στο 2004 ή τώρα στις αρχές του 2005. Το επίσημο site της μπάντας όσο και της εταιρίας έχουν ελάχιστες έως μηδαμινές πληροφορίες.
Η περιγραφή του ήχου τώρα. Σημείο αναφοράς μπορεί να αποτελέσει το γεγονός ότι παρουσιάζει ομοιότητες με διάφορες από τις περιόδους των godflesh, στο πιο μελωδικό και συναισθηματικό, αλλά εξ' ίσου δυναμικό. Δε θα με εξέπληττε αν αυτό το cd είχε κυκλοφορήσει με το δικό τους όνομα.
Ο Broadrick λοιπόν δίνει ρέστα. Χειρίζεται όλα τα όργανα και τραγουδάει κιόλας. Τρομερή κιθάρα με μπόλικη παραμόρφωση, πομπωδέστατο μπάσσο, πλήκτρα και πιάνο όπου χρειάζεται, επαρκή τύμπανα (drum machine?). Τα φωνητικά του είναι αντικειμενικώς μέτρια και μπορούν να γίνουν μονότονα μερικές φορές - κάτι που μάλλον έχει καταλάβει και ο ίδιος αφού σε πολλά σημεία κάνει κάτι μεταξύ τραγουδιού και αφήγησης. Πάντως παίζουν όμορφα το ρόλο που έχουν στον δίσκο - σαφώς δευτερεύοντας. Η παραγωγή είναι τέλεια.
Το πρώτο, ομώνυμο τραγούδι είναι από τα ομορφότερα που έχω ακούσει τελευταία. Στα πρώτα 10 περίπου λεπτά ακούγονται drone κιθάρες, τόνοι feedback, και πολύ δυνατό/groovy rythm sections, πλαισιωμένα από υπόγειες μελωδικές γραμμές. Η αλλαγή στο κομμάτι επέρχεται με την εμφάνιση των φωνητικών όπου η μελωδία αρχίζει να οργιάζει. Εντυπωσιακό το πόσο μπορεί ένα γεωμετρικά δομημένο και τόσο δυνατό σύνολο να παράγει τόσο συναισθηματική μουσική. Το ruined ξεκινάει επίσης με ορχηστρική εισαγωγή, αλλά αυτή τη φορά με πιάνο και πεντακάθαρο ήχο στις κιθάρες. Από το αναμενόμενο "ξέσπασμα" και μετά, το ruined εμφανίζεται πολύ πιο επιθετικό και heavy από το heartache. Στη συνέχεια βέβαια, κάποια ακουστικά περάσματα διασφαλίζουν την "ισορροπία" του κομματιού.
Αυτά, και δηλώνω ενθουσιασμένος. Παρ' όλα αυτά η λογική με/μας προσγειώνει λέγοντας ότι οι πιθανότητες να το δούμε στην ελλάδα είναι λίγες. Κρίμα γιατί κρίνοντας από το εξώφυλλο και τη γενικότερη αισθητική του Broadrick μάλλον πρόκειται για αξιοθάυμαστη δουλειά.
official website (http://www.avalancheinc.co.uk/jesuheartache.html)
dry run records (http://www.dryrun.net/)