The_Painless
11-01-2005, 14:43
Ο Dahl είναι κατά πολλούς ο απόλυτος συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Η Matilda, ο ΜΦΓ (Μεγάλος Φιλικός Γίγαντας), οι Μάγισσες, είναι μερικά από τα καλύτερα βιβλία για παιδιά γύρω στο δέκατο έτος της ηλικίας τους (και νομίζω πως διαβάζονται με μεγάλη άνεση κι από "μεγάλους"). Δεν ξεχνάμε βέβαια τον Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας (αν και είμαι σχεδόν σίγουρη πως θυμάμαι οι περιπέτειες του Τσάρλι να εκτείνονται σε δύο βιβλία), το βιβλίο-φαντασίωση όσων ψοφάνε για το καφέ/άσπρο/μαύρο αντικείμενο του πόθου. Αυτό που δεν ήξερα για τον Dahl ήταν ότι έχει γράψει και βιβλία καθαρά για μεγάλους. Το ανακάλυψα τυχαία πρόσφατα, κάνοντας μια βόλτα σε βιβλιοπωλείο κι έκτοτε έχω πάρει κάποια από αυτά. Διάβασα δύο. Ακολουθούν spoilers:
"Αγόρι"
Μετάφραση: Όλγα Λαζοπούλου (δεν είμαι πολύ σίγουρη γι' αυτό – θα το κοιτάξω όταν πάω σπίτι)
(Εκδόσεις Ποταμός)
Πρόκειται για το πρώτο μέρος της αυτοβιογραφίας του νορβηγικής καταγωγής (\m/) θεού. Η… ιστορία ξεκινάει κάπου στις αρχές του περασμένου αιώνα, όταν ο μελλοντικός συγγραφέας των εκατομμυρίων πωλήσεων γεννιέται κάπου στη Μ. Βρετανία.
Το βιβλίο, όπως καταδεικνύει ο τίτλος του, καλύπτει την παιδική και εφηβική του ηλικία. Δεν είναι μια τυπική αυτοβιογραφία, από αυτές που με συγκεκαλυμμένη self-congratulatory διάθεση αναφέρονται στα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής του συγγραφέα τους. Ο Dahl προτιμά να επικεντρωθεί σε μεμονωμένα περιστατικά, που θα μπορούσαν να έχουν συμβεί στον καθένα από εμάς, με τη διαφορά ότι εάν τα περιέγραφε οποιοσδήποτε άλλος, σίγουρα θα στερούνταν ενδιαφέροντος. Μιλάει για σχολικές… παρεκτροπές ("σκανταλιές" – μπλιάχ λέξη!), για διακοπές με τη μαμά στη Νορβηγία –ο πατέρας του πέθανε πολύ πρόωρα- για συμμαθητές του, για φιγούρες που σημάδεψαν τα πρώτα του χρόνια, τόσο ώστε αργότερα να περάσουν, ελαφρώς παραλλαγμένες, στα βιβλία του ως χαρακτήρες.
Ακόμα πιο ενδιαφέρον το κάνουν οι φωτογραφίες που ξεπετάγονται κάθε λίγο στις σελίδες του βιβλίου, αλλά κυρίως τα αποσπάσματα από γράμματα που έστελνε στη μητέρα του. Παραθέτει κάποια πολύ "χαριτωμένα", τα οποία spice up το κείμενο σε μεγάλο βαθμό. Όπως λέει, τα γράμματα αυτά η μητέρα του τα ταξινομούσε με μεγάλη σχολαστικότητα και αργότερα τα βρήκε ο ίδιος όλα μαζί. Τέλεια.
Αν δε σου αρέσει αυτό, μάλλον δε θα σου αρέσει οτιδήποτε άλλο.
"Σόλο πορεία"
Μετάφραση: Όλγα Λαζοπούλου
(Εκδόσεις Ποταμός)
Αυτό λοιπόν είναι το δεύτερο μέρος. Ο μικρός Roald... μεγαλώνει και φτάνει ο καιρός να αφήσει την "ασφάλεια" του σχολείου αρρένων (την οικογενειακή ασφάλεια την είχε αφήσει προ πολλού). Είναι ένας πολύ ενθουσιώδης και ενεργητικός νέος, που επιθυμεί διακαώς να ζήσει μια μεγάλη περιπέτεια.
Η ευκαιρία του έρχεται όταν η πετρελαιοβιομηχανία Shell διακηρύσσει κάποιες θέσεις εργασίας εκτός Αγγλίας. Μετά από πολύμηνη εκπαίδευση, ο Dahl –στα 22 του- είναι έτοιμος να ζήσει το όνειρό του: η εταιρεία τον στέλνει στην Κένυα. Τα πράγματα εκεί δεν είναι ακριβώς όπως τα φανταζόταν, αλλά το εκμεταλλεύεται και περνάει καλά… μέχρι που ξεσπάει ο WWII κι αποφασίζει να καταταγεί ως εθελοντής στη RAF – και τότε αρχίζει το καλύτερο.
Τους επόμενους μήνες θα ζήσει τη μεγαλύτερη περιπέτεια μέχρι αυτή τη στιγμή της ζωής του. Θα έρθει πολύ πολύ κοντά στο θάνατο, αλλά αυτό θα του φανεί διασκεδαστικό. Θα σκοτώσει, θα βρεθεί βαριά τραυματισμένος μέσα στο cockpit ενός φλεγόμενου αεροσκάφους στη μέση της ερήμου. Θα βρεθεί με ένα Hurricane στην Ελευσίνα, αντιμέτωπος με καμια κατοστάρα Messerschmitt 109. Θα γνωρίσει κι άλλους ανθρώπους, τους οποίους θα θυμάται με δέος 45 χρόνια αργότερα, όταν θα γράφει το βιβλίο αυτό.
Το πιο σημαντικό: η γραφή του δεν έχει ούτε… μισή δόση αλαζονείας σε όλη τη διάρκεια του βιβλίου. Ζει ένα αληθινό… παραμύθι και το μιλάει γι' αυτό σαν να το έζησε κάτω από το πάπλωμά του. Περιγράφει τα πάντα με πολύ ζωντανά χρώματα, δίνοντας βάση σε λεπτομέρειες που άλλος θα προσπερνούσε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Η αλληλογραφία με τη μητέρα του συνεχίζεται μετ' εμποδίων και το χόμπι του (η φωτογραφία), του εξασφάλισε το πέρασμα των εμπειριών του στην αιωνιότητα (αν υποθέσουμε ότι τα βιβλία του δεν έκαναν κάτι τέτοιο).
Anyway, αν κάποια στιγμή περάσετε από κάποιο βιβλιοπωλείο και τα πάρει το μάτι σας, πάρτε τα. Είναι μικρά μεν, τέλεια δε.
"Αγόρι"
Μετάφραση: Όλγα Λαζοπούλου (δεν είμαι πολύ σίγουρη γι' αυτό – θα το κοιτάξω όταν πάω σπίτι)
(Εκδόσεις Ποταμός)
Πρόκειται για το πρώτο μέρος της αυτοβιογραφίας του νορβηγικής καταγωγής (\m/) θεού. Η… ιστορία ξεκινάει κάπου στις αρχές του περασμένου αιώνα, όταν ο μελλοντικός συγγραφέας των εκατομμυρίων πωλήσεων γεννιέται κάπου στη Μ. Βρετανία.
Το βιβλίο, όπως καταδεικνύει ο τίτλος του, καλύπτει την παιδική και εφηβική του ηλικία. Δεν είναι μια τυπική αυτοβιογραφία, από αυτές που με συγκεκαλυμμένη self-congratulatory διάθεση αναφέρονται στα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής του συγγραφέα τους. Ο Dahl προτιμά να επικεντρωθεί σε μεμονωμένα περιστατικά, που θα μπορούσαν να έχουν συμβεί στον καθένα από εμάς, με τη διαφορά ότι εάν τα περιέγραφε οποιοσδήποτε άλλος, σίγουρα θα στερούνταν ενδιαφέροντος. Μιλάει για σχολικές… παρεκτροπές ("σκανταλιές" – μπλιάχ λέξη!), για διακοπές με τη μαμά στη Νορβηγία –ο πατέρας του πέθανε πολύ πρόωρα- για συμμαθητές του, για φιγούρες που σημάδεψαν τα πρώτα του χρόνια, τόσο ώστε αργότερα να περάσουν, ελαφρώς παραλλαγμένες, στα βιβλία του ως χαρακτήρες.
Ακόμα πιο ενδιαφέρον το κάνουν οι φωτογραφίες που ξεπετάγονται κάθε λίγο στις σελίδες του βιβλίου, αλλά κυρίως τα αποσπάσματα από γράμματα που έστελνε στη μητέρα του. Παραθέτει κάποια πολύ "χαριτωμένα", τα οποία spice up το κείμενο σε μεγάλο βαθμό. Όπως λέει, τα γράμματα αυτά η μητέρα του τα ταξινομούσε με μεγάλη σχολαστικότητα και αργότερα τα βρήκε ο ίδιος όλα μαζί. Τέλεια.
Αν δε σου αρέσει αυτό, μάλλον δε θα σου αρέσει οτιδήποτε άλλο.
"Σόλο πορεία"
Μετάφραση: Όλγα Λαζοπούλου
(Εκδόσεις Ποταμός)
Αυτό λοιπόν είναι το δεύτερο μέρος. Ο μικρός Roald... μεγαλώνει και φτάνει ο καιρός να αφήσει την "ασφάλεια" του σχολείου αρρένων (την οικογενειακή ασφάλεια την είχε αφήσει προ πολλού). Είναι ένας πολύ ενθουσιώδης και ενεργητικός νέος, που επιθυμεί διακαώς να ζήσει μια μεγάλη περιπέτεια.
Η ευκαιρία του έρχεται όταν η πετρελαιοβιομηχανία Shell διακηρύσσει κάποιες θέσεις εργασίας εκτός Αγγλίας. Μετά από πολύμηνη εκπαίδευση, ο Dahl –στα 22 του- είναι έτοιμος να ζήσει το όνειρό του: η εταιρεία τον στέλνει στην Κένυα. Τα πράγματα εκεί δεν είναι ακριβώς όπως τα φανταζόταν, αλλά το εκμεταλλεύεται και περνάει καλά… μέχρι που ξεσπάει ο WWII κι αποφασίζει να καταταγεί ως εθελοντής στη RAF – και τότε αρχίζει το καλύτερο.
Τους επόμενους μήνες θα ζήσει τη μεγαλύτερη περιπέτεια μέχρι αυτή τη στιγμή της ζωής του. Θα έρθει πολύ πολύ κοντά στο θάνατο, αλλά αυτό θα του φανεί διασκεδαστικό. Θα σκοτώσει, θα βρεθεί βαριά τραυματισμένος μέσα στο cockpit ενός φλεγόμενου αεροσκάφους στη μέση της ερήμου. Θα βρεθεί με ένα Hurricane στην Ελευσίνα, αντιμέτωπος με καμια κατοστάρα Messerschmitt 109. Θα γνωρίσει κι άλλους ανθρώπους, τους οποίους θα θυμάται με δέος 45 χρόνια αργότερα, όταν θα γράφει το βιβλίο αυτό.
Το πιο σημαντικό: η γραφή του δεν έχει ούτε… μισή δόση αλαζονείας σε όλη τη διάρκεια του βιβλίου. Ζει ένα αληθινό… παραμύθι και το μιλάει γι' αυτό σαν να το έζησε κάτω από το πάπλωμά του. Περιγράφει τα πάντα με πολύ ζωντανά χρώματα, δίνοντας βάση σε λεπτομέρειες που άλλος θα προσπερνούσε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Η αλληλογραφία με τη μητέρα του συνεχίζεται μετ' εμποδίων και το χόμπι του (η φωτογραφία), του εξασφάλισε το πέρασμα των εμπειριών του στην αιωνιότητα (αν υποθέσουμε ότι τα βιβλία του δεν έκαναν κάτι τέτοιο).
Anyway, αν κάποια στιγμή περάσετε από κάποιο βιβλιοπωλείο και τα πάρει το μάτι σας, πάρτε τα. Είναι μικρά μεν, τέλεια δε.