Gabriel
10-01-2005, 06:20
http://www.sternsmusic.com/cdi/fixedSize350x350/067435-2.jpg
01 Hymn I (Axion Esti)
02 Hymn II (Zoi En Tafo)
03 Hymn III (Ek Nyktos)
04 The Secret Garden
05 Hymn IV (Nymphios)
06 Interlude
07 Hymn V (Anastasis)
08 Prayer
Λίγα μόνο λόγια, λοιπόν, έτσι, επειδή έπρεπε.
Ο Τσαμπρόπουλος είναι ένας πιανίστας - πληροφορούμαι - παγκοσμίου φήμης με προϋπηρεσία σε κλασσικά έργα και διάφορες δουλειές στο χώρο της jazz. Σε αυτό το CD, το οποίο κυκλοφορεί σε μία από τις πιο έγκυρες jazz δισκογραφικές, την ECM, αλλά το οποίο δεν έχει μεγάλη σχέση με jazz, επιχειρεί μία δική του ερμηνεία κλασσικών ύμνων της Ορθόδοξης εκκλησιαστικής μουσικής και έργων Βυζαντινής μουσικής.
Αγόρασα το εν λόγω CD από περιέργεια περισσότερο και έχει κερδίσει από τότε μία θέση στη δισκοθήκη μου με το σπαθί του. Για όσους μπορεί να έχουν μία ρομαντική προσκόλληση στα συγκεκριμένα μουσικά έργα (και εγώ, προσωπικά, έχω, με τη μουσική, όχι τα θρησκευτικά) θα είναι, ακόμα και ως one-off άκουσμα, αξέχαστη εμπειρία. Η τεχνική και η εμπειρία του Τσαμπρόπουλου ως πιανίστα, καθώς και το feeling που εμπνέει στο πέξιμο του, είναι μοναδικά και, σε σημεία, πραγματικά συγκινητικά.
Αυτά, πάνω-κάτω. Το έβαλα γιατί μου είπαν ότι μπορώ και δεν είναι το Review μόνο για μέταλ. Και επειδή το album μετράει.
01 Hymn I (Axion Esti)
02 Hymn II (Zoi En Tafo)
03 Hymn III (Ek Nyktos)
04 The Secret Garden
05 Hymn IV (Nymphios)
06 Interlude
07 Hymn V (Anastasis)
08 Prayer
Λίγα μόνο λόγια, λοιπόν, έτσι, επειδή έπρεπε.
Ο Τσαμπρόπουλος είναι ένας πιανίστας - πληροφορούμαι - παγκοσμίου φήμης με προϋπηρεσία σε κλασσικά έργα και διάφορες δουλειές στο χώρο της jazz. Σε αυτό το CD, το οποίο κυκλοφορεί σε μία από τις πιο έγκυρες jazz δισκογραφικές, την ECM, αλλά το οποίο δεν έχει μεγάλη σχέση με jazz, επιχειρεί μία δική του ερμηνεία κλασσικών ύμνων της Ορθόδοξης εκκλησιαστικής μουσικής και έργων Βυζαντινής μουσικής.
Αγόρασα το εν λόγω CD από περιέργεια περισσότερο και έχει κερδίσει από τότε μία θέση στη δισκοθήκη μου με το σπαθί του. Για όσους μπορεί να έχουν μία ρομαντική προσκόλληση στα συγκεκριμένα μουσικά έργα (και εγώ, προσωπικά, έχω, με τη μουσική, όχι τα θρησκευτικά) θα είναι, ακόμα και ως one-off άκουσμα, αξέχαστη εμπειρία. Η τεχνική και η εμπειρία του Τσαμπρόπουλου ως πιανίστα, καθώς και το feeling που εμπνέει στο πέξιμο του, είναι μοναδικά και, σε σημεία, πραγματικά συγκινητικά.
Αυτά, πάνω-κάτω. Το έβαλα γιατί μου είπαν ότι μπορώ και δεν είναι το Review μόνο για μέταλ. Και επειδή το album μετράει.