Chopped In Half
15-12-2004, 10:32
YOB - The Illusion Of Motion (Metal Blade, 2004)
http://www.vampster.com/images/cdreviews/YobTheIllusionOfMotion.jpg
1. Ball Of Molten Lead
2. Exorcism Of The Host
3. Doom #2
4. The Illusion Of Motion
Από τις πλέον αναμενόμενες κυκλοφορίες της χρονιάς δεδομένου ότι οι yob μου είχαν κάνει άριστη εντύπωση μέχρι τώρα με τα elaboration of carbon και catharsis. Από την metal blade αυτήν τη φορά.
Το illusion of motion μου φάνηκε ως ένα αρκετά μεγάλο βήμα μπροστά για τη μπάντα. 56 λεπτά κλασσικού doom/sludge περιστρεφόμενο γύρω από τις κιθάρες του mike scheidt, με κάποιες ψυχεδελικές αλλά και stoner αναφορές. Τα φωνητικά του scheidt κυμαίνονται από καθαρά (τα οποία μου θυμίζουν geddy lee - όχι τόσο εκνευριστικά though, και από μερικά reviews που είδα έχει ειπωθεί και από άλλους) μέχρι death, plus κάποια effects (μάλλον) που είναι ΟΚ. Καλά ομολογουμένως αλλά όχι και το καλύτερο μέρος στη μουσική τους imho. Μουσικές ομοιότητες με electric wizard, sleep, burning witch κλπ κρίνονται ως εύλογες.
Χωρίς να παρουσιάζουν κάτι διαφορετικό λοιπόν (ούτε από τις άλλες δουλειές τους, ούτε από παρόμοιες μπάντες), κάνουν όλα όσα κατέχουν πολύ καλά, στον υπερθετικό βαθμό όμως. Τα αργά/βασανιστικά riffs είναι ακόμα πιο αργά/βασανιστικά, τα μελωδικά μέρη είναι ακόμα πιο ατμοσφαιρικά, τα κιθαριστικά ξεσπάσματα ακόμα πιο "frenzy" κ.ο.κ. Τα κομμάτια έχουν ως επί το πλείστον μεγάλη διάρκεια (με εξαίρεση το τρίτο), χαρίζοντάς έξοχη, λυτρωτική εκεί που χρειάζεται, μουσική δομή. Πιο συγκεκριμένα, το πρώτο ως μεμονομένο κομμάτι είναι μάλλον το πιο αδύναμο του δίσκου, αλλά έτσι όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ λειτουργεί άριστα ως εισαγωγικό για το δεύτερο, και αγαπημένο μου. Το exorcism of the host έχει ένα από τα πιο επικά, μεγαλοπρεπή και μονολιθικά riffs που έχω ακούσει από τους yob, το οποίο επαναλαμβάνεται ανελλιπώς για πάνω από 7 λεπτά, followed by a guitar solo (!), ψυχεδελικότατο και κάπως άτεχνο βέβαια, ευχάριστη "έκπληξη". Επόμενο είναι το doom #2, μακράν το πιο εύπεπτο του album λόγω και της περιορισμένης διάρκειάς του (6 λεπτά). Πολύ πιο up-tempo - αλλά με ένα υπερβολική αργό μέρος στη μέση περίπου (θέλει ο sludgάς να κρυφτεί και η χαρά δεν τον αφήνει) , με 100% sabbathικό riff. E το τελευταίο δε χρειάζεται να το αναλύσω. Ξέρετε τι να περιμένετε πάνω κάτω από ένα 25λεπτο τραγούδι μίας τέτοιας μπάντας (στο οποίο ο scheidt τα δίνει όλα φωνητικώς).
Overall, πρόκειται για εξαιρετικό album, εφ' όσον κάποιος βρίσκει ενδιαφέρον γενικότερα στο είδος. Οποιοσδήποτε άλλος θα το βρεί μάλλον βαρετό. Για τους πρώτους, είπαμε, highly recommended.
Official Website (http://www.yobdoom.com/)
Metal Blade Records (http://www.metalblade.com/)
http://www.vampster.com/images/cdreviews/YobTheIllusionOfMotion.jpg
1. Ball Of Molten Lead
2. Exorcism Of The Host
3. Doom #2
4. The Illusion Of Motion
Από τις πλέον αναμενόμενες κυκλοφορίες της χρονιάς δεδομένου ότι οι yob μου είχαν κάνει άριστη εντύπωση μέχρι τώρα με τα elaboration of carbon και catharsis. Από την metal blade αυτήν τη φορά.
Το illusion of motion μου φάνηκε ως ένα αρκετά μεγάλο βήμα μπροστά για τη μπάντα. 56 λεπτά κλασσικού doom/sludge περιστρεφόμενο γύρω από τις κιθάρες του mike scheidt, με κάποιες ψυχεδελικές αλλά και stoner αναφορές. Τα φωνητικά του scheidt κυμαίνονται από καθαρά (τα οποία μου θυμίζουν geddy lee - όχι τόσο εκνευριστικά though, και από μερικά reviews που είδα έχει ειπωθεί και από άλλους) μέχρι death, plus κάποια effects (μάλλον) που είναι ΟΚ. Καλά ομολογουμένως αλλά όχι και το καλύτερο μέρος στη μουσική τους imho. Μουσικές ομοιότητες με electric wizard, sleep, burning witch κλπ κρίνονται ως εύλογες.
Χωρίς να παρουσιάζουν κάτι διαφορετικό λοιπόν (ούτε από τις άλλες δουλειές τους, ούτε από παρόμοιες μπάντες), κάνουν όλα όσα κατέχουν πολύ καλά, στον υπερθετικό βαθμό όμως. Τα αργά/βασανιστικά riffs είναι ακόμα πιο αργά/βασανιστικά, τα μελωδικά μέρη είναι ακόμα πιο ατμοσφαιρικά, τα κιθαριστικά ξεσπάσματα ακόμα πιο "frenzy" κ.ο.κ. Τα κομμάτια έχουν ως επί το πλείστον μεγάλη διάρκεια (με εξαίρεση το τρίτο), χαρίζοντάς έξοχη, λυτρωτική εκεί που χρειάζεται, μουσική δομή. Πιο συγκεκριμένα, το πρώτο ως μεμονομένο κομμάτι είναι μάλλον το πιο αδύναμο του δίσκου, αλλά έτσι όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ λειτουργεί άριστα ως εισαγωγικό για το δεύτερο, και αγαπημένο μου. Το exorcism of the host έχει ένα από τα πιο επικά, μεγαλοπρεπή και μονολιθικά riffs που έχω ακούσει από τους yob, το οποίο επαναλαμβάνεται ανελλιπώς για πάνω από 7 λεπτά, followed by a guitar solo (!), ψυχεδελικότατο και κάπως άτεχνο βέβαια, ευχάριστη "έκπληξη". Επόμενο είναι το doom #2, μακράν το πιο εύπεπτο του album λόγω και της περιορισμένης διάρκειάς του (6 λεπτά). Πολύ πιο up-tempo - αλλά με ένα υπερβολική αργό μέρος στη μέση περίπου (θέλει ο sludgάς να κρυφτεί και η χαρά δεν τον αφήνει) , με 100% sabbathικό riff. E το τελευταίο δε χρειάζεται να το αναλύσω. Ξέρετε τι να περιμένετε πάνω κάτω από ένα 25λεπτο τραγούδι μίας τέτοιας μπάντας (στο οποίο ο scheidt τα δίνει όλα φωνητικώς).
Overall, πρόκειται για εξαιρετικό album, εφ' όσον κάποιος βρίσκει ενδιαφέρον γενικότερα στο είδος. Οποιοσδήποτε άλλος θα το βρεί μάλλον βαρετό. Για τους πρώτους, είπαμε, highly recommended.
Official Website (http://www.yobdoom.com/)
Metal Blade Records (http://www.metalblade.com/)