Kveldssanger
08-11-2004, 22:17
http://www.enslaved.no/albums/presspictures/isa_front_lite.thumb.jpg
01. Intro: "Green Reflection"
02. Lunar Force
03. Isa
04. Ascension
05. Bounded by Allegiance
06. Violet Dawning
07. Return to Yggdrasill
08. Secrets of the Flesh
09. Reogenesis
10. Outro: "Communion"
Το Monumension έδωσε το έναυσμα για την απομάκρυνση από τις Viking black metal μέρες, το Below the lights έδειξε ότι η αλλάγη αυτή θα έχει διάρκεια και τώρα το Isa έρχεται να μας αποδείξει πόσο καλό έκανε στο συγκρότημα αυτή η στροφή στον ήχο τους. Οι Enslaved έχουν πάψει να ταυτίζουν εδώ και καιρό το όνομα τους με την επική πλευρά του black metal και αν και τα πρώτα τους album ήταν ιδιαιτέρως εντυπωσιακά, προσωπικά, προτιμώ σίγουρα τη νέα τους ταυτότητα.
Μάλλον στη συνέχεια θα χρησιμοποιηθούν αρκετά επίθετα στον υπερθετικό βαθμό, οπότε καλό είναι μάλλον, να γίνει πρώτα μια περιγραφή (όσο αυτό είναι δυνατόν) του ήχου. Αν και έχουν απομακρυνθεί πολύ από την κλασσική έννοια το όρου, οι Enslaved διατηρούν ακόμα και σήμερα κάποια στοιχεία από το black metal παρελθόν τους, κυρίως σε ότι έχει να κάνει με τον ήχο και την παραγωγή (η οποία είναι μια χαρά βέβαια, έργο του γνωστού και μη εξαιρετέου κυρίου Pytten). Από εκεί και πέρα αρχίζει το πραγματικό γλέντι όμως. Όπως και στο προηγούμενο, έτσι και εδώ οι Enslaved φροντίζουν να μας δείξουν την άποψη τους για το πώς πρέπει να παίζεται το progressive και να το εμπλουτίσουν με τα πιο space στοιχεία πού έκαναν τόσο λατρεμένο το Monumension. Υπάρχουν σημεία που, ειδικά τα πλήκτρα είναι πραγματικό χάσιμο (ναι, υπάρχει και hammond). Δε λείπουν, αν και διάσπαρτα, ακόμα και τα πιο επικά σημεία στη μουσική. Τα riff στις κιθάρες είναι αρκετές φορές κοφτά και παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία, ώστε να μπορούν να εναλλάσονται με τα σημεία που οι μελωδίες έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο, χωρίς να κάνουν τον ακροατή να βαρεθεί. Τα φωνητικά μοιράζονται ανάμεσα σε black (με κάποιες πιο death στιγμές) και καθαρά, τα οποία, κατά πρώτο λόγο, είναι εξαιρετικά και, κατά δεύτερο, ακούγονται περισσότερο από οποιοδήποτε προηγούμενο δίσκο τους (στοιχεία καλό κατά τη γνώμη μου). Ακούγοντας το album, καταλαβαίνει εύκολα κανείς ότι οι τύποι είναι ΠΟΛΛΗ έμπνευση όταν το έγραφαν. Υπάρχουν πάρα πολλά σημεία που σε αφήνουν εντελώς μαλάκα να αναρωτιέσαι "τι έγραψαν εδώ?" (το solo στο Bounded by Allegiance, το refrain του Isa, τα καθαρά φωνητικά στο Return, το Α-Π-Ι-Σ-Τ-Ε-Υ-Τ-Ο τέλος του Reogenesis και πολλά ακόμα που τα ανακαλύπτεις σιγά-σιγά). Οι στίχοι μοιράζονται ανάμεσα στην παλιά θεματολογία και σε περιεχόμενο που ταιρίαζει περισσότερο με το space κομμάτι της μουσικής τους. Τελευταίο ας αναφερθεί το εκπληκτικό εξώφυλλο που συνεχίζει την παράδοση των δυο προηγούμενων.
Μη λέμε πολλά, πρόκειται χαλαρά για ένα από τα 5 καλύτερα album της χρονιάς και όσο το ακούω τόσο καλύτερο μου φαίνεται. Οι Enslaved δείχνουν ότι ακόμα έχουν τη δυνατότητα να γράψουν αριστουργήματα και, ευτυχώς, φροντίζουν να τα κυκλοφορούν αρκετά συχνά. H μητέρα πατρίδα έκανε το θαύμα της, για μια ακόμα φορά..
www.enslaved.no (http://www.enslaved.no)
01. Intro: "Green Reflection"
02. Lunar Force
03. Isa
04. Ascension
05. Bounded by Allegiance
06. Violet Dawning
07. Return to Yggdrasill
08. Secrets of the Flesh
09. Reogenesis
10. Outro: "Communion"
Το Monumension έδωσε το έναυσμα για την απομάκρυνση από τις Viking black metal μέρες, το Below the lights έδειξε ότι η αλλάγη αυτή θα έχει διάρκεια και τώρα το Isa έρχεται να μας αποδείξει πόσο καλό έκανε στο συγκρότημα αυτή η στροφή στον ήχο τους. Οι Enslaved έχουν πάψει να ταυτίζουν εδώ και καιρό το όνομα τους με την επική πλευρά του black metal και αν και τα πρώτα τους album ήταν ιδιαιτέρως εντυπωσιακά, προσωπικά, προτιμώ σίγουρα τη νέα τους ταυτότητα.
Μάλλον στη συνέχεια θα χρησιμοποιηθούν αρκετά επίθετα στον υπερθετικό βαθμό, οπότε καλό είναι μάλλον, να γίνει πρώτα μια περιγραφή (όσο αυτό είναι δυνατόν) του ήχου. Αν και έχουν απομακρυνθεί πολύ από την κλασσική έννοια το όρου, οι Enslaved διατηρούν ακόμα και σήμερα κάποια στοιχεία από το black metal παρελθόν τους, κυρίως σε ότι έχει να κάνει με τον ήχο και την παραγωγή (η οποία είναι μια χαρά βέβαια, έργο του γνωστού και μη εξαιρετέου κυρίου Pytten). Από εκεί και πέρα αρχίζει το πραγματικό γλέντι όμως. Όπως και στο προηγούμενο, έτσι και εδώ οι Enslaved φροντίζουν να μας δείξουν την άποψη τους για το πώς πρέπει να παίζεται το progressive και να το εμπλουτίσουν με τα πιο space στοιχεία πού έκαναν τόσο λατρεμένο το Monumension. Υπάρχουν σημεία που, ειδικά τα πλήκτρα είναι πραγματικό χάσιμο (ναι, υπάρχει και hammond). Δε λείπουν, αν και διάσπαρτα, ακόμα και τα πιο επικά σημεία στη μουσική. Τα riff στις κιθάρες είναι αρκετές φορές κοφτά και παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία, ώστε να μπορούν να εναλλάσονται με τα σημεία που οι μελωδίες έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο, χωρίς να κάνουν τον ακροατή να βαρεθεί. Τα φωνητικά μοιράζονται ανάμεσα σε black (με κάποιες πιο death στιγμές) και καθαρά, τα οποία, κατά πρώτο λόγο, είναι εξαιρετικά και, κατά δεύτερο, ακούγονται περισσότερο από οποιοδήποτε προηγούμενο δίσκο τους (στοιχεία καλό κατά τη γνώμη μου). Ακούγοντας το album, καταλαβαίνει εύκολα κανείς ότι οι τύποι είναι ΠΟΛΛΗ έμπνευση όταν το έγραφαν. Υπάρχουν πάρα πολλά σημεία που σε αφήνουν εντελώς μαλάκα να αναρωτιέσαι "τι έγραψαν εδώ?" (το solo στο Bounded by Allegiance, το refrain του Isa, τα καθαρά φωνητικά στο Return, το Α-Π-Ι-Σ-Τ-Ε-Υ-Τ-Ο τέλος του Reogenesis και πολλά ακόμα που τα ανακαλύπτεις σιγά-σιγά). Οι στίχοι μοιράζονται ανάμεσα στην παλιά θεματολογία και σε περιεχόμενο που ταιρίαζει περισσότερο με το space κομμάτι της μουσικής τους. Τελευταίο ας αναφερθεί το εκπληκτικό εξώφυλλο που συνεχίζει την παράδοση των δυο προηγούμενων.
Μη λέμε πολλά, πρόκειται χαλαρά για ένα από τα 5 καλύτερα album της χρονιάς και όσο το ακούω τόσο καλύτερο μου φαίνεται. Οι Enslaved δείχνουν ότι ακόμα έχουν τη δυνατότητα να γράψουν αριστουργήματα και, ευτυχώς, φροντίζουν να τα κυκλοφορούν αρκετά συχνά. H μητέρα πατρίδα έκανε το θαύμα της, για μια ακόμα φορά..
www.enslaved.no (http://www.enslaved.no)