Kingdom Gone
22-07-2004, 12:50
Sun of Nothing - ...and voices, words, faces, complete the dream
(Blastbeat Mailmurder/Damaged Productions - 2003)
http://www.sunofnothing.com/images/Sun%20Of%20Nothing%20cover.gif
Τι να πει κανείς γι' αυτό το άλμπουμ? Μάλλον δεν υπάρχει. Μάλλον είναι μια παραίσθηση που δημιουργεί ο εγκέφαλος μου στην προσπάθεια του να εξωτερικεύσει την ίδια του την κατάρρευση. Αν υπάρχει μια λέξη που μπορεί να το χαρακτηρίσει αυτόν τον δίσκο, είναι η λέξη "φυλακή". Μάλλον αυτό είναι τελικά: Το άλμπουμ δεν είναι παρά ο μονόλογος ενός ανθρώπου φυλακισμένου μέσα στο κεφάλι του.
Μουσικά το άλμπουμ δεν θα μπορούσε να τίποτα άλλο από αυτό που είναι: αρχίζοντας με 13 λεπτά αγχωτικού θορύβου ξεπροβάλει το κτηνος: μια doom/sludge ψύχωση (βολοδέρνοντας στα ανοιχτά της electric wizard θαλασσας με το σκαρί των eyehategod, ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων) που συνεχώς τυλίγεται αυτιστικά στον εαυτός της αργά και ύπουλα απόπροσοναταλίζοντας τον ακροατή. Ώσπου το όλο άκουσμα ξετυλίγεται σε blastbeat-αριστες blackmetal επιθέσεις οργής όπου η ενέργεια που είχε συσσωρευτεί αποδεσμεύεται καθαρτικά. Το πρίσμα όλων αυτών είναι το noisecore (bl. isis, neurosis και λοιπή κομπανία) και επομένως παντού πλανάται μια jam-αριστή ατμόσφαιρα, αλλά οι SoN ελέγχουν πολύ καλά το κτήνος και δεν το αφήνουν να ξεφύγει όπως εύκολα θα μπορούσε να γίνει. Το πιο εμφανές στοιχείο τους είναι τα φωνητικά: Ο vocalist είναι σαν να ουρλιάζει προς τα μέσα ή να ρουφιέται, δεν ξέρω πως να το περιγράψω εκτός από ανάποδες τσιρίδες και πάλι δεν πλησιάζω. Εγώ προσωπικά δεν έχω ξανακούσει κάτι τέτοιο. Γαμάει τις φωνητικές του χορδές σαν να μην υπάρχει αύριο και μάλλον αδυνατείς να καταλάβεις του στίχους. Οι οποίοι στίχοι απλοί και ευθείς, χωρίς να είναι τρομεροί, περνάνε το μήνυμα απομόνωσης και απελπισίας εύκολα. Το CD έρχεται και σε digi-pack με γαμάτο artwork. Γενικά τα παλικαριά το ψάχνουν το θέμα, πειραματίζονται και είναι αρκετά μπροστά ήδη. Για να καταλάβετε, χαλαρά ο δίσκος έβγαινε από την Hydrahead. Και να σκεφτείς ότι είναι έλληνες...
Tracklist :
1. Thank You
2. Impact
3. Kick (http://sunofnothing.com/sunofnothing-kick.mp3)
4. Pure Reality (The Revenge) (http://sunofnothing.com/sunofnothing-pure_reality(the_revenge).mp3)
5. The Misery Complex
6. Diablo
7. Newborn Spirit
8. Aspiration
9. Crossing Parker' s Piece
Official Site (http://www.sunofnothing.com/)
Damaged Productions (http://www.damagedproductions.net/)
Blast Beat Mailmurder (http://mailmurder.multimania.com/)
What is hell? Hell is oneself.
Hell is alone, the other figures in it
Merely projections. There is nothing to escape from
And nothing to escape to. One is always alone.
T.S. Eliot - The Cocktail Party
(Blastbeat Mailmurder/Damaged Productions - 2003)
http://www.sunofnothing.com/images/Sun%20Of%20Nothing%20cover.gif
Τι να πει κανείς γι' αυτό το άλμπουμ? Μάλλον δεν υπάρχει. Μάλλον είναι μια παραίσθηση που δημιουργεί ο εγκέφαλος μου στην προσπάθεια του να εξωτερικεύσει την ίδια του την κατάρρευση. Αν υπάρχει μια λέξη που μπορεί να το χαρακτηρίσει αυτόν τον δίσκο, είναι η λέξη "φυλακή". Μάλλον αυτό είναι τελικά: Το άλμπουμ δεν είναι παρά ο μονόλογος ενός ανθρώπου φυλακισμένου μέσα στο κεφάλι του.
Μουσικά το άλμπουμ δεν θα μπορούσε να τίποτα άλλο από αυτό που είναι: αρχίζοντας με 13 λεπτά αγχωτικού θορύβου ξεπροβάλει το κτηνος: μια doom/sludge ψύχωση (βολοδέρνοντας στα ανοιχτά της electric wizard θαλασσας με το σκαρί των eyehategod, ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων) που συνεχώς τυλίγεται αυτιστικά στον εαυτός της αργά και ύπουλα απόπροσοναταλίζοντας τον ακροατή. Ώσπου το όλο άκουσμα ξετυλίγεται σε blastbeat-αριστες blackmetal επιθέσεις οργής όπου η ενέργεια που είχε συσσωρευτεί αποδεσμεύεται καθαρτικά. Το πρίσμα όλων αυτών είναι το noisecore (bl. isis, neurosis και λοιπή κομπανία) και επομένως παντού πλανάται μια jam-αριστή ατμόσφαιρα, αλλά οι SoN ελέγχουν πολύ καλά το κτήνος και δεν το αφήνουν να ξεφύγει όπως εύκολα θα μπορούσε να γίνει. Το πιο εμφανές στοιχείο τους είναι τα φωνητικά: Ο vocalist είναι σαν να ουρλιάζει προς τα μέσα ή να ρουφιέται, δεν ξέρω πως να το περιγράψω εκτός από ανάποδες τσιρίδες και πάλι δεν πλησιάζω. Εγώ προσωπικά δεν έχω ξανακούσει κάτι τέτοιο. Γαμάει τις φωνητικές του χορδές σαν να μην υπάρχει αύριο και μάλλον αδυνατείς να καταλάβεις του στίχους. Οι οποίοι στίχοι απλοί και ευθείς, χωρίς να είναι τρομεροί, περνάνε το μήνυμα απομόνωσης και απελπισίας εύκολα. Το CD έρχεται και σε digi-pack με γαμάτο artwork. Γενικά τα παλικαριά το ψάχνουν το θέμα, πειραματίζονται και είναι αρκετά μπροστά ήδη. Για να καταλάβετε, χαλαρά ο δίσκος έβγαινε από την Hydrahead. Και να σκεφτείς ότι είναι έλληνες...
Tracklist :
1. Thank You
2. Impact
3. Kick (http://sunofnothing.com/sunofnothing-kick.mp3)
4. Pure Reality (The Revenge) (http://sunofnothing.com/sunofnothing-pure_reality(the_revenge).mp3)
5. The Misery Complex
6. Diablo
7. Newborn Spirit
8. Aspiration
9. Crossing Parker' s Piece
Official Site (http://www.sunofnothing.com/)
Damaged Productions (http://www.damagedproductions.net/)
Blast Beat Mailmurder (http://mailmurder.multimania.com/)
What is hell? Hell is oneself.
Hell is alone, the other figures in it
Merely projections. There is nothing to escape from
And nothing to escape to. One is always alone.
T.S. Eliot - The Cocktail Party