freak brother
15-06-2004, 11:57
ΣE ΣYΓKPIΣH ME EYPΩΠH, HΠA
«Kαίνε» οι συναυλίες μας!
Mε το χαμηλότερο εισόδημα στην Eυρώπη πληρώνουμε τα ίδια ή και περισσότερα για τις καλοκαιρινές συναυλίες ξένων καλλιτεχνών
E.E.
Βαθιά χρειάζεται φέτος να βάλει ο Έλληνας το χέρι στην τσέπη για να ακούσει ζωντανά τους αγαπημένους του ξένους καλλιτέχνες. Γιατί οι τιμές των εισιτηρίων για τις συναυλίες των μεγάλων ονομάτων του ροκ και της ποπ, που πήραν «φωτιά» στην Ολυμπιακή χρονιά που διανύουμε (έφτασαν και τα 45 ευρώ -και σε κάποιες περιπτώσεις τα ξεπέρασαν), είναι όπως φαίνεται ακριβότερες ή -το πολύ- ίσες με τις τιμές που πληρώνουν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ή οι Αμερικανοί. Και να σκεφθεί κανείς ότι η Ελλάδα είναι στην τελευταία θέση, στη λίστα της Eurostat, για το κατά κεφαλήν εισόδημα στις ευρωπαϊκές χώρες και 32 αγοραστικές μονάδες κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο!
Συγκριτική έρευνα των «ΝΕΩΝ» σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες, τις ΗΠΑ και την Ελλάδα έδειξε πως οι τιμές προπώλησης (καθώς «εκεί καταναλώνεται ο κύριος όγκος των εισιτηρίων που αγοράζονται», όπως λέει ο Μανώλης Κιλισμανής, από την εταιρία διοργάνωσης συναυλιών «’νωση») πιστοποιεί πως «είμαστε» οι ακριβότεροι ή κοντά στους ακριβότερους, φέτος. Εδώ μάλιστα έχουμε και την ιδιαιτερότητα πως την ημέρα της συναυλίας η τιμή των εισιτηρίων στο ταμείο ανεβαίνει κατά περίπου πέντε ευρώ, ενώ στο εξωτερικό, συνήθως δεν υπάρχει διαφορά κατά την προπώληση και την ημέρα της συναυλίας. Αξιοπρόσεκτο είναι βέβαια και το γεγονός πως παρ'όλο που εκτός Ελλάδας στην τελική τιμή των εισιτηρίων προστίθενται και επιπλέον επιβαρύνσεις από τις υπηρεσίες πώλησης, οι τιμές τους παραμένουν χαμηλότερες ή ίσες με τις δικές μας.
«Νότιες ευρωπαϊκές χώρες- όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ελλάδα- αναγκάζονται τα τελευταία χρόνια να πληρώνουν για τη διασκέδασή τους πολλά χρήματα, δυσανάλογα φυσικά με το εισόδημά τους», επισημαίνει στα «NEA» η Έλεν Κόντος, διοργανώτρια συναυλιών Ελλήνων καλλιτεχνών στο εξωτερικό. Αντίθετα, οι big spenders του πολιτισμού κατοικούν στη βόρεια Ευρώπη. Χώρες όπως η Ιρλανδία, η Ολλανδία και η Δανία φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις της λίστας της Eurostat για το εισόδημα και κοιτούν τους Νότιους αφ'υψηλού. «Τα εισιτήρια στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες της Μεσογείου είναι αρκετά ακριβά. H καλύτερη λύση, κατά τη γνώμη μου, είναι η προσφορά εισιτηρίων με ποικίλες τιμές, για να μπορούν να παρακολουθήσουν τις συναυλίες όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα», σχολιάζει η Αμάντα Ρόττερ, υπεύθυνη του συναυλιακού χώρου «Konzerthaus» στη Βιέννη.
Ο κάθε διοργανωτής από τα 30-40 ευρώ που καταθέτει ο κάθε φαν στα γκισέ των συναυλιών καλύπτει κάθε πιθανό και απίθανο έξοδο: «Στην τελική τιμή σε όλες τις χώρες του κόσμου περιλαμβάνονται η αμοιβή του καλλιτέχνη, τα έξοδα διαμονής και σίτισης του συνεργείου του, το ενοίκιο του χώρου, ο εξοπλισμός για τη συναυλία και η διαφήμιση», επισημαίνει στα «NEA» ο Φλορένσι Μας, από την εταιρεία Ptwmusic, που διοργανώνει συναυλίες στην Ισπανία. H κα. Ρόττερ από την Αυστρία συμπληρώνει πως, «για να μην υπάρχει ρίσκο στη διοργάνωση των συναυλιών πρέπει να έχουν προηγηθεί λεπτομερείς υπολογισμοί των εξόδων και της ανταπόκρισης που πρόκειται να έχει ο κόσμος απέναντι στον καλλιτέχνη». Δεν μπορούμε να ξεχνάμε άλλωστε και τις παραξενιές των σταρ, που ζητούν κατά καιρούς από αποκλειστική καμαριέρα ως και μπέιμπι-σίτερ για το σκυλάκι τους!
Εκτός από τα υπόλοιπα έξοδα, στα ύψη εκτινάσσει τα εισιτήρια και η κούρσα τρελού ανταγωνισμού στην οποία μπαίνει η μία εταιρία με την άλλη, για να προλάβουν να αποκτήσουν τον ίδιο δημοφιλή καλλιτέχνη, σύμφωνα με τη Δήμητρα Ματζούκα, που διοργανώνει φέτος το Rockwave Festival στη Μαλακάσα. «Εκτός από τον ανταγωνισμό, πρόβλημα είναι και η ανεπαρκής στήριξη από χορηγούς, οι οποίοι διστάζουν να αναλάβουν έναν καλλιτέχνη.»
Από το χορό των απλησίαστων εισιτηρίων δε μπορεί να βγει ούτε η Ισπανία, χώρα με επίσης χαμηλή θέση στον κατάλογο της Eurostat (τρίτη από το τέλος). «Κατά 30% περίπου έχουν αυξηθεί οι τιμές έπειτα από τη νομισματική ενοποίηση, ενώ η διαφήμιση του καλλιτέχνη στοιχίζει σχεδόν όσο και η αμοιβή του», σημειώνει ο κ. Μας.
Μεγάλες αποκλίσεις
Από 20 ευρώ ξεκινούν οι τιμές των εισιτηρίων στην Αυστρία, από 30 ως 55 κυμαίνονται στις μεγάλες πόλεις της Ισπανίας, ενώ στις μικρότερες κατεβαίνουν μέχρι και 10 ευρώ. Με 30 ευρώ θα ακούσουν οι Ιταλοί τους Evanescence στη Ρώμη, ενώ στους Αθηναίους κόστισε 45. Χαρακτηριστική είναι η απόκλιση τιμών ανάμεσα στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη στην περίπτωση των Steel Pulse: 37 ευρώ κοστίζουν τα εισιτήρια στην Αθήνα, 20 στο Γκρόνινγκεν της Ολλανδίας, 23 ευρώ στην Αντίμπ της Γαλλίας, 27 στο Λονδίνο και 31 στο Δουβλίνο.
http://ta-nea.dolnet.gr/data/D2004/D0615/1or25b.gif
«Είμαστε συναυλιακό... νησί»
«H Ελλάδα μοιάζει με νησί στον συναυλιακό χάρτη της Ευρώπης και λογικό είναι να ανεβαίνουν οι τιμές σε κάποιες περιπτώσεις» δίνει μια πρώτη εξήγηση η Δήμητρα Ματζούκα, από το Rockwave Festival. «Οι καλλιτέχνες και τα συνεργεία τους έρχονται μόνο αεροπορικώς στην Ελλάδα, πράγμα που αυξάνει τα έξοδα. Απορρόφηση του κόστους δεν μπορεί να γίνει στη χώρα μας, γιατί οι καλλιτέχνες δίνουν εδώ μία ή δύο συναυλίες, σε αντίθεση με άλλες χώρες, όπου δίνουν περισσότερες».
«Kαίνε» οι συναυλίες μας!
Mε το χαμηλότερο εισόδημα στην Eυρώπη πληρώνουμε τα ίδια ή και περισσότερα για τις καλοκαιρινές συναυλίες ξένων καλλιτεχνών
E.E.
Βαθιά χρειάζεται φέτος να βάλει ο Έλληνας το χέρι στην τσέπη για να ακούσει ζωντανά τους αγαπημένους του ξένους καλλιτέχνες. Γιατί οι τιμές των εισιτηρίων για τις συναυλίες των μεγάλων ονομάτων του ροκ και της ποπ, που πήραν «φωτιά» στην Ολυμπιακή χρονιά που διανύουμε (έφτασαν και τα 45 ευρώ -και σε κάποιες περιπτώσεις τα ξεπέρασαν), είναι όπως φαίνεται ακριβότερες ή -το πολύ- ίσες με τις τιμές που πληρώνουν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ή οι Αμερικανοί. Και να σκεφθεί κανείς ότι η Ελλάδα είναι στην τελευταία θέση, στη λίστα της Eurostat, για το κατά κεφαλήν εισόδημα στις ευρωπαϊκές χώρες και 32 αγοραστικές μονάδες κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο!
Συγκριτική έρευνα των «ΝΕΩΝ» σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες, τις ΗΠΑ και την Ελλάδα έδειξε πως οι τιμές προπώλησης (καθώς «εκεί καταναλώνεται ο κύριος όγκος των εισιτηρίων που αγοράζονται», όπως λέει ο Μανώλης Κιλισμανής, από την εταιρία διοργάνωσης συναυλιών «’νωση») πιστοποιεί πως «είμαστε» οι ακριβότεροι ή κοντά στους ακριβότερους, φέτος. Εδώ μάλιστα έχουμε και την ιδιαιτερότητα πως την ημέρα της συναυλίας η τιμή των εισιτηρίων στο ταμείο ανεβαίνει κατά περίπου πέντε ευρώ, ενώ στο εξωτερικό, συνήθως δεν υπάρχει διαφορά κατά την προπώληση και την ημέρα της συναυλίας. Αξιοπρόσεκτο είναι βέβαια και το γεγονός πως παρ'όλο που εκτός Ελλάδας στην τελική τιμή των εισιτηρίων προστίθενται και επιπλέον επιβαρύνσεις από τις υπηρεσίες πώλησης, οι τιμές τους παραμένουν χαμηλότερες ή ίσες με τις δικές μας.
«Νότιες ευρωπαϊκές χώρες- όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ελλάδα- αναγκάζονται τα τελευταία χρόνια να πληρώνουν για τη διασκέδασή τους πολλά χρήματα, δυσανάλογα φυσικά με το εισόδημά τους», επισημαίνει στα «NEA» η Έλεν Κόντος, διοργανώτρια συναυλιών Ελλήνων καλλιτεχνών στο εξωτερικό. Αντίθετα, οι big spenders του πολιτισμού κατοικούν στη βόρεια Ευρώπη. Χώρες όπως η Ιρλανδία, η Ολλανδία και η Δανία φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις της λίστας της Eurostat για το εισόδημα και κοιτούν τους Νότιους αφ'υψηλού. «Τα εισιτήρια στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες της Μεσογείου είναι αρκετά ακριβά. H καλύτερη λύση, κατά τη γνώμη μου, είναι η προσφορά εισιτηρίων με ποικίλες τιμές, για να μπορούν να παρακολουθήσουν τις συναυλίες όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα», σχολιάζει η Αμάντα Ρόττερ, υπεύθυνη του συναυλιακού χώρου «Konzerthaus» στη Βιέννη.
Ο κάθε διοργανωτής από τα 30-40 ευρώ που καταθέτει ο κάθε φαν στα γκισέ των συναυλιών καλύπτει κάθε πιθανό και απίθανο έξοδο: «Στην τελική τιμή σε όλες τις χώρες του κόσμου περιλαμβάνονται η αμοιβή του καλλιτέχνη, τα έξοδα διαμονής και σίτισης του συνεργείου του, το ενοίκιο του χώρου, ο εξοπλισμός για τη συναυλία και η διαφήμιση», επισημαίνει στα «NEA» ο Φλορένσι Μας, από την εταιρεία Ptwmusic, που διοργανώνει συναυλίες στην Ισπανία. H κα. Ρόττερ από την Αυστρία συμπληρώνει πως, «για να μην υπάρχει ρίσκο στη διοργάνωση των συναυλιών πρέπει να έχουν προηγηθεί λεπτομερείς υπολογισμοί των εξόδων και της ανταπόκρισης που πρόκειται να έχει ο κόσμος απέναντι στον καλλιτέχνη». Δεν μπορούμε να ξεχνάμε άλλωστε και τις παραξενιές των σταρ, που ζητούν κατά καιρούς από αποκλειστική καμαριέρα ως και μπέιμπι-σίτερ για το σκυλάκι τους!
Εκτός από τα υπόλοιπα έξοδα, στα ύψη εκτινάσσει τα εισιτήρια και η κούρσα τρελού ανταγωνισμού στην οποία μπαίνει η μία εταιρία με την άλλη, για να προλάβουν να αποκτήσουν τον ίδιο δημοφιλή καλλιτέχνη, σύμφωνα με τη Δήμητρα Ματζούκα, που διοργανώνει φέτος το Rockwave Festival στη Μαλακάσα. «Εκτός από τον ανταγωνισμό, πρόβλημα είναι και η ανεπαρκής στήριξη από χορηγούς, οι οποίοι διστάζουν να αναλάβουν έναν καλλιτέχνη.»
Από το χορό των απλησίαστων εισιτηρίων δε μπορεί να βγει ούτε η Ισπανία, χώρα με επίσης χαμηλή θέση στον κατάλογο της Eurostat (τρίτη από το τέλος). «Κατά 30% περίπου έχουν αυξηθεί οι τιμές έπειτα από τη νομισματική ενοποίηση, ενώ η διαφήμιση του καλλιτέχνη στοιχίζει σχεδόν όσο και η αμοιβή του», σημειώνει ο κ. Μας.
Μεγάλες αποκλίσεις
Από 20 ευρώ ξεκινούν οι τιμές των εισιτηρίων στην Αυστρία, από 30 ως 55 κυμαίνονται στις μεγάλες πόλεις της Ισπανίας, ενώ στις μικρότερες κατεβαίνουν μέχρι και 10 ευρώ. Με 30 ευρώ θα ακούσουν οι Ιταλοί τους Evanescence στη Ρώμη, ενώ στους Αθηναίους κόστισε 45. Χαρακτηριστική είναι η απόκλιση τιμών ανάμεσα στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη στην περίπτωση των Steel Pulse: 37 ευρώ κοστίζουν τα εισιτήρια στην Αθήνα, 20 στο Γκρόνινγκεν της Ολλανδίας, 23 ευρώ στην Αντίμπ της Γαλλίας, 27 στο Λονδίνο και 31 στο Δουβλίνο.
http://ta-nea.dolnet.gr/data/D2004/D0615/1or25b.gif
«Είμαστε συναυλιακό... νησί»
«H Ελλάδα μοιάζει με νησί στον συναυλιακό χάρτη της Ευρώπης και λογικό είναι να ανεβαίνουν οι τιμές σε κάποιες περιπτώσεις» δίνει μια πρώτη εξήγηση η Δήμητρα Ματζούκα, από το Rockwave Festival. «Οι καλλιτέχνες και τα συνεργεία τους έρχονται μόνο αεροπορικώς στην Ελλάδα, πράγμα που αυξάνει τα έξοδα. Απορρόφηση του κόστους δεν μπορεί να γίνει στη χώρα μας, γιατί οι καλλιτέχνες δίνουν εδώ μία ή δύο συναυλίες, σε αντίθεση με άλλες χώρες, όπου δίνουν περισσότερες».