Inside Out (2015)

[tsimpouklano]

https://www.youtube.com/watch?v=x9KZdW7ko20
(γαμάτο trailer btw, μόλις το είδα)

Αν όχι όλοι, οι περισσότεροι, θα έχουμε σκεφτεί κάποια στιγμη στη ζωή μας ότι υπάρχουν μικρά τοσοδούλικα ανθρωπάκια, τα οποία βρίσκονται πίσω από τα μάτια στο master giga server του εγκεφάλου, αραχτά σε δερμάτικες καρέκλες και χειρίζονται το control μας panel. Που κανονιζουν πως θα περπατήσουμε, πως θα συμπεριφερθούμε.
Αυτό ακριβώς έχουμε και εδώ, με μια παραγωγή (δεν ξέρω τι έχει παίξει αναμεσα σε disney και pixar, pixar αγαπάμε όπως και να χει), της οποίας το feeling μου θύμισε αρκετά από το συναισθηματικό τέρας που λέγεται toy story. Δείτε την, αξίζει με τα μπούνια.

imdb (http://www.imdb.com/title/tt2096673/)

[BLiTzER]

Αν όχι όλοι, οι περισσότεροι, θα έχουμε σκεφτεί κάποια στιγμη στη ζωή μας ότι υπάρχουν μικρά τοσοδούλικα ανθρωπάκια, τα οποία βρίσκονται πίσω από τα μάτια στο master giga server του εγκεφάλου, αραχτά σε δερμάτικες καρέκλες και χειρίζονται το control μας panel. Που κανονιζουν πως θα περπατήσουμε, πως θα συμπεριφερθούμε.

Really?! :P

[Κυρία Μαριάννα]

Really!
http://3.bp.blogspot.com/-M1lRBw3IPcE/VWMVThiYZ3I/AAAAAAAAHcE/tTqCMNiDbYc/s1600/fserie_vie03.gif

[freak brother]

xaxaxa με προλαβες !!!

[BLiTzER]

Χαχ μέχρι κι εγώ πίνκαρα. Το'χα ξεχάσει. Όχι ότι αλλάζει το πόιντ μου :P

Επίσης ο τσιμπού στάνταρ ήταν αγέννητος τότε.

[tsimpouklano]

Για πότε μιλάμε;

Αυτό δεν ήταν με τα μικρόβια που θελαν να κάνουν κακό στον οργανισμό και τρέχαν να τον σώσουν;

[BLiTzER]

Αχά. 1987, απ'ότι λέει εδώ: https://en.wikipedia.org/wiki/Once_Upon_a_Time..._Life

[tsimpouklano]

Μπορεί να μην το πρόλαβα πρώτη προβολή τότε, αλλά επαναλήψεις. Στάνταρ το χω πετύχει ετ1.

[BLiTzER]

Greece Greece ERT

Sorry, too young :P

[FIXXXER]

Ταινιαρα το ειδα στο αεροπλανο και ομολογω χωρις καμια ντροπη οτι δακρυσα σε παραπανω απο ενα σημεια, αλλα κυριως εκει που

πηδηξε ο bingbong απο το πυραυλελκηθρο για να φτασει η joy στην κορυφη <3

Αγαπημενο μικρο πλασματακι ο θυμος φυσικα. Α και εκπληκτικη ερμηνεια απο Amy Poehler, που εχει γεννηθει για το ρολο της Joy, ηταν λες και ακουγα την Leslie Knope ολη την ωρα.

[Κυρία Μαριάννα]

κλαψιάρης! ^

καλή ταινιούλα. Δεν είναι να σκίζεις και τα σουτιέν σου.
Αγαπησα παρόλα αυτά τον θυμό και την θλίψη και με έβαλε σε σκέψεις,
ειδικά εκεί που έπεσαν στον λάκκο με τις χαμένες αναμνήσεις, η πρώτη μου σκέψη ήταν: "α, ώστε εκεί έχει πέσει η δική μου χαρά".
Κατάλαβα όμως αμέσως πως ήταν μια υπερβολική αντίδραση επειδή ήταν 4 η ώρα και από τη μία μ ε είχαν χτυπήσει οι 5 καφέδες που είχα πιει και είχα να ξυπνήσω στις 7.

τέλος η σκηνή με τη γάτα :pink: