Όρος Όλυμπος - Mount Olympus

[Raven Lord]

Ένας must προορισμός για κάθε ορειβάτη όλων των βαθμίδων εμπειρίας. Ήταν στα πλάνα εδώ και 2-3 χρόνια να βρω κάποιον που έχει ξανακάνει τη διαδρομή για να με πάει μέχρι το Μύτικα (την ψηλότερη κορυφή). Μόνος δεν θα το δοκίμαζα πρώτη φορά. Σέβομαι πολύ τα βουνά για να κάνω απερίσκεπτες ενέργειες. Τελικά έκατσε η φάση με έναν πελάτη μου αρχικά, με τον οποίο στη συνέχεια αρχίσαμε να κάνουμε και λίγη παρέα. Ο τύπος έτυχε να υπηρετήσει στο ΚΕΟΑΧ (ορεινοί καταδρομείς) από όπου ξεκινάει η μία - απο τις πολλές διαδρομές - για τις γνωστότερες κορυφές.

https://www.google.gr/maps/place/%CE%9A%CE%AD%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF+%CE%95%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%8D%CF%83%CE%B5%CF%89%CF%82+%CE%9F%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%8D+%CE%91%CE%B3%CF%8E%CE%BD%CE%B1+%CE%A7%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CF%8E%CE%BD+%28%CE%9A.%CE%95.%CE%9F.%CE%91.%CE%A7.%29/@40.0374497,22.3373857,578m/data=!3m2!1e3!4b1!4m2!3m1!1s0x13581358ed2d28cd:0xa64a0c78ad2351ac

http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02607_zpslyoema39.jpg

Η διαδρομή ξεκινά από την κεντρική πύλη του στρατοπέδου ΚΕΟΑΧ Βρυσοπούλες (περιπου 40km από Ελασσόνα), όπου με μια ταυτότητα μπορείς να περάσεις αφού δώσεις και μια εκτίμηση για τη μέρα και ώρα επιστροφής, ώστε να σε αναζητήσουν αν συμβεί κάτι. Αφού διασχίσεις τα κτίρια του στρατοπέδου,
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02610_zpsrdovmlg8.jpg
ακολουθεί μια ανάβαση περίπου 3.5 km κατά μήκους του lift του χιονοδρομικού, η οποία είναι αρκετά δύσκολη για κάποιον που βρίσκεται σε κακή φυσική κατάσταση αφού σε αυτή την απόσταση το υψόμετρο ανεβαίνει 700m!
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02615_zpszxvdsuwo.jpg
Στο τέλος του χιονοδρομικού βρίσκεται το καταφύγιο ανάγκησς "Κώστα Μιγκοτζίδη" (https://www.google.gr/maps/place/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%8D%CE%B3%CE%B9%CE%BF+%CE%91%CE%BD%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CE%B7%CF%82+%22%CE%9A%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%82+%CE%9C%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%B6%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82%22/@40.0566466,22.3489551,196m/data=!3m1!1e3!4m6!1m3!3m2!1s0x13581358ed2d28cd:0xa64a0c78ad2351ac!2zzprOrc69z4TPgc6_IM6VzrrPgM6xzrnOtM61z43Pg861z4nPgiDOn8-BzrXOuc69zr_PjSDOkc6zz47Ovc6xIM6nzrnOv869zr_OtM-Bzr_OvM65z47OvSAozpouzpUuzp8uzpEuzqcuKQ!3m1!1s0x0000000000000000:0xaaba42748fb3caf2), όπου εγκατασταθήκαμε για να διανυκτερεύσουμε.
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02618_zpsxfqe5qbg.jpg
η θέα από το καταφύγιο:
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02626_zpsundoxbcw.jpg

ποζεριές:
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02622_zps2flhvuwq.jpg

Μετά από μερικές ώρες ανάπαυσης και αφού το παρασκευιάτικο απόγευμα ήταν ουσιαστικά ελεύθερο, αποφάσισα να πάω στην κοντινή κορυφή του Αγίου Αντωνίου (2860m σύμφωνα με το gps του κινητού) - φαίνεται αμυδρά στη φωτογραφία του καταφυγίου, δεξιά της στέγης, το καταφύγιο ανάγκης Αγίου Αντωνίου το οποίο βρίσκεται ακριβώς στην κορυφή. Αποφάσισα να το κόψω ευθεία πάνω αφού η κλίση φαινόταν να το επιτρέπει. Πλησιάζοντας:
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02628_zpsoxbsgaa6.jpg

Μετά από κανα μισάωρο και άλλα 450m μέτρα υψομέτρου έφτασα εδώ:
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02631_zpsjwzlx9je.jpg

όπου έβλεπες μεχρι τα παράλια της πιερίας
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02633_zpsiubtsm3e.jpg

http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02650_zpswmprnlsk.jpg

http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02648_zps6gsf1uqx.jpg

http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02646_zps9imbq4vf.jpg

Οι ριπές του ανέμου έπιαναν τα 8 μποφόρ άνετα. Μετά την εξερεύνηση, άρχισε η επιστροφή κατά την οποία αποφάσισα να πάρω το μονοπάτι γιατί η κλίση της πλαγιάς δεν ήταν ιδανική για κατέβασμα. Τελικά, το έκοψα τρέχοντας γιατί ανεβαίνοντας αναρωτιόμαστε πώς γίνεται να τρέχουν στον ορεινό μαραθώνιο σε τέτοια σημεία (ο μαραθώνιος Φαέθων ήταν πριν μια βδομάδα). Πίσω στο καταφύγιο, πλακωθήκαμε στα τσίπουρα για να κοιμηθούμε νωρίς αφού η επόμενη μέρα έπρεπε να ξεκινήσει πολύ πρωί.

[Raven Lord]

Σάββατο 6.15 εγερτήριο, καφές, πρωινό και συνέχεια για να συναντήσουμε το Δία. Ο άνεμος χειροτέρεψε αισθητά κατά τη διάρκεια της νύχτας και το κρύο ήταν τσουχτερό για 18 Ιουλίου.
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02662_zpsmprpi1uj.jpg

Ακουλουθούν άλλα 2km έντονης ανάβασης μέχρι τον αυχένα κατά μήκος του "δρόμου" (κάτι ανάμεσα σε δρόμο και μονοπάτι) που κάνει το γύρο του αγίου Αντωνίου. Στο τέλος, όπου και συναντιούνται τα μονοπάτια για τις κορυφές, τελειώνει και το δύσκολο από άποψη φυσικής κατάστασης, τμήμα της διαδρομής. Έχοντας περάσει τα 2700m υψομέτρου, δε μένει και πολύ ανηφόρα ακόμη. Ακολουθούν λίγες χιλιάδες μέτρα ανάμεσα στις ράχες και τα αλπικά λειβάδια, χωρίς έντονες κλίσεις. Εκεί πετύχαμε και τα πρώτα χιόνια.
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02669_zpsbduwwsbs.jpg

Αφήσαμε την κορυφή "σκολιό" στα αριστερά μας (στο φόντο της φωτογραφίας) και μετά από σύντομη και εύκολη πορεία καταλήξαμε στη "σκάλα" όπου συναντήσαμε τα μονοπάτια από Λιτόχωρο και είναι κομβικό σημείο για την εκκίνηση της ανάβασης προς Μύτικα.
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02678_zpseik0ghnf.jpg

http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02686_zpsx52eu8qz.jpg

Μετά από αυτό αρχίζουν τα δύσκολα. Προσωπικά, έχω και ένα θέμα με την υψοφοβία, αλλά πώς θα ξεπεράσεις τους φόβους σου αν δεν τους αντιμετωπίσεις? Τεσπα, από τη σκάλα, ξεκινάει ένα 45λεπτο τουλάχιστο, αρκετά δύσκολου επιπέδου, με πολλά σημεία όπου απαιτείται κανονική αναρρίχηση/καταρρίχηση, όχι με την καλύτερη θέα για άτομα με τέτοιου είδους φοβίες :P ... Κάπου εκεί πάλευα με τους φόβους και την αδρεναλίνη, γι'αυτό δεν έχω και ιδιαίτερα πολλές φωτογραφίες από τα δύσκολα σημεία. Κάποιες ενδεικτικές από το ανέβασμα και το κατέβασμα.
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02687_zpscdyi4kg8.jpg

(απέναντι ο στόχος)
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02690_zpsycnpbmob.jpg

και τώρα τα δύσκολα...
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02691_zpsdz9v9vqv.jpg

http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02692_zpsphtc6yez.jpg

http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02681_zpsmze7elsm.jpg

(ναι, από εκεί κάτω ανεβήκαμε :fear: )
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02682_zpspxn5dqwp.jpg

http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02680_zps5odqarqv.jpg

http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02679_zpsipxiisak.jpg

Τελικά, κατάφερα να φτάσω στα 2900m περίπου. Αφού πέρασα τον τελευταίο αυχένα (στην πρώτη μύτη του Μύτικα) και είδα φάτσα απέναντι την ψηλότερη μύτη. Απελπίστικα, όταν έπρεπε να πιαστώ από ένα συρματόσχοινο για να περάσω την τελευταία ράχη με δεξιά και αριστερά χαοτικούς γκρεμούς, οπότε πήρα το (δύσκολο) δρόμο της επιστροφής. Ήθελα να συναντήσω το Δία, αλλά τελικά κατάφερα να γαργαλίσω λίγο τα φρύδια του. Κάτι είναι κι αυτό.
Πίσω στη σκάλα, μέχρι να πέσει η αδρεναλίνη. Για τις επόμενες ώρες ένιωθα σα να πήρα κόκα.
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02685_zpsmsnultvt.jpg

http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02694_zps2w5bfsjg.jpg

Ξεκούραση στο καταφύγιο και πάλι κάτω στα συνηθισμένα.
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02698_zpsfapid1ts.jpg

bye, Όλυμπος (για την ώρα)...
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02707_zpsxcckpktm.jpg

[Phantom Duck]

"ΨΨΨΨ αυτά είναι, από αύριο τρέξιμο και αγοράζω ποδήλατο, πρέπει να κάνω τέτοιες φάσεις"

5 ώρες μετά με doritos και κοακόλα παίζοντας στον υπολογιστή:

"γάμησέ το πάω για μπύρες"

[KoiliaSamprela]

δλδ τι φάση καλή φυσική κατάσταση πρέπει να έχεις? γιατί έχω ξεροχύσει να πω την αλήθεια.

[tsimpouklano]

Δεν μας μίλησες για σουβλιστό βίσωνα στο καταφύγιο και ανησυχώ δε σου κρύβω..

[BLiTzER]

Όμορφα! Έζησα για ένα ημερολογιακό έτος στο Λιτόχωρο, οπότε είχα κάποιες στενές επαφές με το βουνό (και τα συρματόσχοινα και τα πλακόστρωτα "μονοπάτια" των 50 πόντων ^^), αλλά, πιτσιρίκος γαρ, ποτέ τόσο ψηλά.

[Raven Lord]

@σαρμπελ και λοιποί ενδιαφερόμενοι, για να μην δημιουργήσω αποτρεπτική εντύπωση, να ξεκαθαρίσω ότι μέχρι τη σκάλα μπορούν να ανέβουν ΟΛΟΙ (όταν δε συντρέχει κάποιος λόγος υγείας βεβαίως). η δυσκολία έγκειται στη μεγάλη κλίση, οπότε ο καθένας μπορεί να παίξει με το ρυθμό ανάλογα με τη φυσική του κατάσταση. μετά τη σκάλα ως το μύτικα, η διαδρομή είναι δύσκολη από άποψη επικινδυνότητας οπότε από εκεί και πέρα συνεχίζουμε με δική μας ευθύνη. είδα αρχάριους να ολοκληρώνουν την ανάβαση, αλλά από την άλλη έχει σκοτωθεί (πολύς) κόσμος και αρκετοί έμπειροι ορειβάτες. προσωπικά, αν δεν είχα μια σχετικά μεγάλη εμπιστοσύνη στη σωματική μου κατάσταση, ότι δηλαδή μπορώ να κρατήσω το βάρος μου με χέρια, πόδια εύκολα και για αρκετή ώρα αν χρειαστεί, δε θα το δοκίμαζα.

@τσιμπου, όταν αράξαμε καταφύγιο, το πρώτο που σκέφτηκα ήταν πόσο τέλειο θα ηταν να άναβες φωτιά κάτω από τα αστέρια και να έψηνες με συνοδεία τσίπουρου. υπάρχει ένα μικρό προβλημα όμως... δεν υπάρχει ξύλο ούτε για δείγμα σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων :P

θα επανέλθω με οδηγίες και συμπεράσματα.

[Ghoul]

ωραίος ρέιβεν. είναι απωθημένο ο μύτικας. μαζεύουμε εμπειρίες και ελπίζουμε να το επιχειρήσουμε μέσα στην επόμενη χρονιά. είχα δει φωτογραφίες ενός φίλου και μου είχε περιγράψει ένα σημείο λίγο πριν την κορυφή που έπρεπε να κάνεις ένα αλματάκι στο χάος για να συνεχίσεις. δεν το πέρασες αυτό ε;

[Raven Lord]

το πέρασα.

edit: στο σημείο οι ορειβατικοί σύλλογοι έχουν κάνει κάποιες "βελτιώσεις". το αλματάκι ουσιαστικά είναι ένα μικρό βήμα και δε φαίνεται πια χάος κάτω γιατί με κάποιο τρόπο έχουν σφηνώσει βράχια στο κενό - ο τύπος που μας πήγε, είπε ότι το ανατίναξαν πριν κάποια χρόνια για να κλείσει το κενό. εξακολουθεί να είναι τρομακτικό όμως, αφού έχει πλάτος λίγα εκατοστά και από τις δύο πλευρές γκρεμό. επίσης, δεν μπορείς να πιαστείς από κάπου με τα χέρια, οπότε πρέπει να περάσεις γρήγορα και να γραπωθείς από τον απέναντι βράχο.

[Raven Lord]

συμπερασματικά, ο όλυμπος είναι τρελή εμπειρία. από τη μία τρομακτικός και δύσκολος, αλλά από την άλλη εθιστικός και σίγουρα δεν έχω τελειώσει μαζί του. καταρχήν, πείσμωσα για την κορυφή. από τη μία δεν ξέρω τι θα κάνω με την υψοφοβία, αλλά από την άλλη αν δεν είχα φάει τα γκρέμια της σαμοθράκης τον ιούνιο, δε θα περνούσα καν τη σκάλα, οπότε νομίζω ότι το πρόβλημα βελτιώνεται σιγά σιγά. έπειτα, παίζει και νέος στόχος, να ξεκινήσω από τη θεσσαλική πλευρά και να βγω λιτόχωρο, και ίσως αν βολεύει να περάσω από οροπέδιο των Μουσσών, με 1-2 διανυκτερεύσεις στα ενδιάμεσα καταφύγια.
σίγουρα, απαιτείται τεράστιος σεβασμός. οι καιρικές συνθήκες αλλάζουν μέσα σε λίγα λεπτά ακόμη και το καλοκαίρι, ενώ ο άνεμος είναι ικανός να σε πετάξει από τα βράχια χωρίς να το καταλάβεις, οπότε είναι λίγος ο καιρός που μπορείς να τον επισκεφθείς με σχετική ασφάλεια. σκεφτείτε ότι έχει συμβεί θάνατος από υποθερμία ιούνιο μήνα. από την άλλη με ένα gps κινητού και ένα χάρτη ή αεροφωτογραφία περασμένο, είναι δύσκολο έως αδύνατο να χαθείς, ακόμη και με ομίχλη, άρα υπό καλές καιρικές συνθήκες μπορεί εύκολα να κυκλοφορήσει και ο άπειρος hiker.

μερικά tips για τους ενδιαφερόμενους:
- απαραίτητα τα καλά ορειβατικά παπούτσια και οι κάλτσες. οι διαδρομές είναι πολύ ανηφορικές, με κοφτερές πέτρες. και αν στο ανέβασμα αυτό μεταφράζεται απλά σε μειωμένη πρόσφυση και έξτρα κούραση, στο κατέβασμα μπορεί να προκύψει κανα εξαρθρωμένο γόνατο. επίσης, βολεύουν τα ισοθερμικά ρούχα, αφού είναι ελαφρά, πιάνουν λίγο χώρο και είναι χρήσιμα για κρύο και ζέστη. το καλοκαίρι οι διαφορές της θερμοκρασίας είναι μεγάλες.
- να υπολογίζετε περίπου 3 λίτρα νερό ανά ημέρα, το οποίο πρέπει να έχετε μαζί σας. τουλάχιστο από τη θεσσαλική πλευρά δεν υπάρχουν καθόλου πηγές και τα καταφύγια ανάγκης δεν είναι σίγουρο ότι θα έχουν αποθέματα. έτυχε εκεί που μείναμε να έχει πολύ νερό λόγω μαραθωνίου, αλλά αμφιβάλω ότι αυτό είναι ο κανόνας. εμείς είχαμε μαζί μας 12 λίτρα (3 άτομα) και καταναλώσαμε περίπου τα 9 από αυτά σε 30 ώρες. οπότε ένα εξτρα βάρος στο σακίδιο 4-5 κιλά λόγω νερού, είναι σιγουράκι.
- από φαγητό, όπως προανέφερα το ψήσιμο αποκλείεται αφού δεν υπάρχουν ξύλα και δε νομίζω κάποιος να θέλει να υπερφοτώσει το ήδη βεβαρημένο σακίδιο με κάρβουνα. γκαζάκια υπάρχουν στα καταφύγια (μιλάω πάντα για τα ανάγκης, τα υπόλοιπα είναι με πληρωμή και είναι οργανωμένα σαν hostels) και συνήθως κάποιο σκεύος, οπότε καφές και τσάι μπορούν να ετοιμαστούν. να προτιμάτε φαγητό που συσκευάζεται εύκολα σε μικρό χώρο, δε χαλάει και έχει υψηλή ενεργειακή αξία. οι παραδοσιακές ελληνικές πίτες είναι ιδανικές (τυρόπιτα, χορτόπιτα, τραχανόπιτα κτλ. δεν είναι τυχαίο ότι αποτελούσαν το στάνταρ των βοσκών), φρούτα που ενυδατώνουν και έχουν πολλούς υδατάνθρακες, ψωμί, παξιμάδια, μέλι. από φακελάκια καφέ, τσαγιού και ζάχαρης, παρτε και κανα εξτρα, όπως και καμιά κονσέρβα για να αφήσετε στο καταφύγιο. μπορεί κάποιος να τα χρειαστεί.
- σκηνή και sleeping bag σε περίπτωση διανυκτέρευσης, επίσης απαραίτητα. δεν είναι σίγουρο ότι τα καταφύγια ανάγκης θα είναι ανοιχτά ή ότι δε θα είναι γεμάτα και ο ύπνος με 8 μποφόρ και 10 βαθμούς στην καλύτερη, μάλλον είναι αδύνατος στην ύπαιθρο.
- από εργαλεία, σουγιάς και ένα ραβδί είναι αρκετά. άντε και κανα πιρούνι άμα είσαι κυριλέ.
μ'αυτά και μ'αυτά, μαζεύονται καμιά 10αριά+ κιλά στο σακίδιο, γεγονός που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την ανάβαση.

για την ανάβαση στο μύτικα:
- αφήνουμε τα πράγματα στη σκάλα. το σακίδιο μπορεί να περιορίσει σημαντικά την κίνηση και να γαμήσει τελείως το κέντρο βάρους του σώματος. παίρνουμε το πολύ ένα μικρό μπουκάλι νερό σε κάποια τσέπη που δεν εμποδίζει.
- έχουμε σταθερά πάντα τα 3 άκρα, ειδικά σε σημεία με κλίση αρκετά μεγαλύτερη από 45 μοίρες.
- αν φυσάει από την πλευρά αυτή, δεν το επιχειρούμε καν. έρχονται ριπές που ξεπερνούν τα 100km/h και εύκολα σε βγάζουν από τη θέση ισορροπίας.
- υπάρχουν αποκολλημένα κομμάτια βράχου σε όλη τη διαδρομή. πολλοί ορειβάτες έχουν πέσει γιατί τους χτύπησε κάποια πέτρα που μετακίνησε κάποιος σε υψηλότερο επίπεδο.
- τα βράχια γλιστράνε εξαιτίας των αποσαρθρωμένων χαλικιών.
- κρατάμε το σώμα κοντά στο βράχο. η τριβή μπορεί να μας σώσει. σε περίπτωση γλιστρήματος δε θέλουμε το κέντρο βάρους του σώματος να φύγει προς την πλαγιά.
επαναλαμβάνω, ο φόβος δεν είναι ντροπή. αν κάποιος θεωρεί ότι "δεν το έχει", δεν το προσπαθεί. σκεφτείτε ότι σκοτώνεται κατά μέσο όρο ένας ορειβάτης το χρόνο και τα περισσότερα δυστυχήματα (περίπου 60%) αφορούν πτώση. επίσης, περίπου 4/10 γίνονται ιούλιο και αύγουστο (όταν έχει και περισσότερη κίνηση, αλλά το επιτρέπει κι ο καιρός).

πάρτε κ ένα χάρτη της περιοχής με σημειωμένη τη διαδρομή μας.
http://i52.photobucket.com/albums/g30/RavenLord_3k/Travel/Mountains%20of%20Might/Mount%20Olympus%2018_07_2015/CAM02655_zpse6urboqn.jpg

[Raven Lord]

Επιστροφή στο βουνό των θεών, δύο χρόνια μετά την πρώτη επίσκεψη. Το πλάνο έλεγε ότι αυτό έπρεπε να γίνει πέρσυ το Σεπτέμβριο, αλλά οι γαμημένες κοινωνικές υποχρεώσεις μου κατέστρεψαν το τέλειο 3ήμερο που είχα στη διάθεσή μου. Δεν πειράζει, κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Και αυτή τη φορά επιλέχθηκε αντιεμπορικό μονοπάτι - τουλάχιστο για ανάβαση. Γενικά, προσπαθήσαμε να δούμε μερικά βασικά μέρη από τα οποία δεν είχαμε ξαναπεράσει - ήτοι οροπέδιο Μουσών, θρόνο του Δία κτλ εκεί γύρω - και να το συνδυάσουμε με το φαράγγι του Ορλιά στο οποίο παίζουν και βάθρες για κανα μπάνιο, ειδικά στην επιστροφή. Αυτή η διαδρομή είναι η πιο hardcore από άποψη υψομετρικής διαφοράς, δηλαδή η είσοδος του φαραγγιού βρίσκεται περίπου στα 300-350μ (ανάλογα με το σύστημα αναφοράς) και η κατάληξη - κορυφή Προφήτη Ηλία - στα ~2800μ. Έπρεπε δηλαδή στα 20+ χλμ της απόστασης να ανέβουμε 2500μ σχετικού υψομέτρου, το οποίο μεταφράζεται σε μία αξιόλογη μέση κλίση. Αν λάβει κανείς υπόψη ότι υπάρχουν και κατωφέρειες στο ενδιάμεσο, η απόλυτη υψομετρική διαφορά είναι καμιά 300αρια μέτρα μεγαλύτερη. Εδώ παίζει η αποτύπωση της πορείας: https://drive.google.com/open?id=1yVTLsx9j0H4hwiKF3MoheMX6lXk&usp=sharing

Το σχέδιο έλεγε για 2 διανυκτερεύσεις, η πρώτη σίγουρα στο καταφύγιο Πετρόστρουγκας και η 2η στο οροπέδιο ή ξανά στην Πετρόστρουγκα, ανάλογα με τις αντοχές και τους χρόνους. Οι πληροφορίες που είχα για τα μονοπάτια και τις αποστάσεις προέρχονταν κυρίως από το hellaspath.gr, οπότε σχεδιάσαμε τα μέρη της διαδρομής βάσει αυτών.


...to be continued

[Raven Lord]

1η μέρα, κατά τη μία το μεσημέρι η αρχή του μονοπατιού:
http://i.imgur.com/dsiBjnC.jpg

http://i.imgur.com/xObSQha.jpg

Η ανάβαση μέχρι την κορομηλιά (~1000μ υψόμετρο) είναι σχεδόν παράλληλη με το φαράγγι - ρέμα του ορλιά. Στη διαδρομή παίζουν βάθρες και καταρράκτες, οπότε δε χάθηκε η ευκαιρία για μια βουτιά μετά από σχεδόν μία ώρα περπάτημα.
http://i.imgur.com/SSGGSFA.jpg

http://i.imgur.com/kYKBjyK.jpg

http://i.imgur.com/jq0rMY8.jpg

Όλο το πρώτο μέρος της διαρομής περνάει μέσα από πυκνά δάση φυλλοβόλων και έχει μια καθόλου ευκαταφρόνητη κλίση.
http://i.imgur.com/rY1aunn.jpg

Μετά από 6χλμ περίπου, 600μ ανάβασης και 2 ώρες καθαρής πεζοπορείας ("χάθηκε" και άλλη μία ώρα στις βάθρες), φάνηκε το καταφύγιο της κορομηλιάς, το οποίο (όπως είχε σημειώσει και κάποιος στην αρχή του μονοπατιού) ήταν κλειστό και είχε εικόνα εγκατάλειψης.
http://i.imgur.com/kZJaP7G.jpg

Σύμφωνα με το gpx αρχείο του hellaspath, είχαμε 2-3 χλμ ακόμη για την Πετρόστρουγκα, αλλά εκεί άρχισα να την ψιλιάζομαι ότι κάτι δεν πάει καλά, αφού υψομετρικά έπρεπε να ανέβουμε άλλα 1000μ. Προφανώς - όπως επιβεβαίωσα και μετά - αυτός που ανέβασε τη διαδρομή, δεν ανέβασε τα υψόμετρα, οπότε είχα περασμένη την προβολή του μονοπατιού στο επίπεδο... Ευτυχώς, χρόνος υπήρχε για τη δύση του ήλιου. Το άλλο που δεν είχα σκεφτεί είναι μήπως και η Πετρόστρουγκα ήταν κλειστή. Κάπου εκεί αρχίσαμε να προετοιμαζόμαστε ψυχολογικά για το γεγονός ότι ενδεχομένως θα έπρεπε να διανυκτερεύσουμε έξω. Από προμήθειες, νερό και ρούχα ήμαστε κομπλέ, αλλά δεν είχαμε φορτωθεί σκηνή για να μειώσουμε το βάρος στα σακίδια το οποίο ήταν ήδη αρκετό.

[Raven Lord]

Μετά από κανα μισάωρο για φαγητό και ξεκούραση στην Κορομηλιά, ξεκίνησε το 2ο και δυσκολότερο μέρος της ανάβασης της 1ης μέρας. Μέσα σε 6-7χλμ - απόσταση την οποία δεν ήξερα ακριβώς - έπρεπε να ανέβουμε άλλα 1000μ υψομετρικά. Το δάσος άλλαξε 3 φορές από δάσος οξυάς σε δάσος κωνοφόρων, αλλά καταφύγιο πουθενά. Ευτυχώς στη διαδρομή ένας ορειβάτης επιβεβαίωσε ότι είναι ανοιχτό. Μετά από πολύ κούραση - είχαν προηγηθεί 13-14 χλμ ζόρικης ανάβασης - ξεπρόβαλλε η όαση μέσα από τα δένδρα κατά τις 7 το απόγευμα.

Το καταφύγιο βρίσκεται περίπου στα 2000μ με τρελλή θέα στο αιγαίο, αλλά το κρύο είχε γίνει ήδη τσουχτερό για άραγμα στη βεράντα (το βράδυ η θερμοκρασία έπεσε κάτω από 10 βαθμούς). Φαγητό, ξεκούραση, τσιπουράκι και ύπνος νωρίς το βράδυ γιατί η επόμενη ανάβαση θα ξεκινούσε από το πρωί.
http://i.imgur.com/8mX4hv2.jpg

http://i.imgur.com/8saEvOd.jpg

http://i.imgur.com/OoSMoIt.jpg


Πρωινό με αυτή τη θέα άξιζε πάντως:
http://i.imgur.com/MXXvydW.jpg

http://i.imgur.com/wXGZyA3.jpg

[Raven Lord]

Μέρα 2η, 08:50. Καιρός αίθριος, θερμοκρασία 10οC.
Τώρα πια το δάσος αποτελείται από αιωνόβια κωνοφόρα (πεύκα κυρίως). Δεν ήξερα ότι θα έχει τόσο δάσος και πάνω από τα 2000μ.
http://i.imgur.com/9kDBSnb.jpg

http://i.imgur.com/sFlh8lp.jpg

Μετά από καμιά ώρα στο δασικό μονοπάτι, ξεκίνησαν τα αλπικά λειβάδια. Στάση για πάστωμα με αντηλιακό.
http://i.imgur.com/brGWjwe.jpg

Εδώ είχαμε και το πρώτο μας random encounter.
http://i.imgur.com/Y77OUbK.jpg

Ένα ζαρκάδι με το μικρό του, δε φάνηκαν να ενοχλούνται ιδιαίτερα από την παρουσία μας. Απλά κράτησαν μια σταθερή απόσταση ασφαλείας.

Η πλαγιά άρχισε να έχει μια ανυπόφορη κλίση και συνέχισε έτσι για καμιά ώρα ακόμη μέχρι τα 2500μ - μια κορυφή την οποία δε γνωρίζω/θυμάμαι πώς λέγεται. Και τώρα τα δύσκολα από άποψη υψοφοβίας.
http://i.imgur.com/73J9s7g.jpg

Αυτή είναι η άποψη από την κορυφή. Το μονοπάτι ακολουθάει τη ράχη με γκρεμούς δεξιά κι αριστερά και ριπές ανέμου πολλών χιλιομέτρων την ώρα. Όχι και το καλύτερο θέαμα για το πρόβλημά μου. Το οροπέδιο αχνοφαίνεται στο βάθος. τελοσπάντων, τα μάτια στο μονοπάτι και τσούκου τσούκου φτάσαμε. Μη λέμε και μαλακίες, το μονοπάτι είναι τελείως βατό. Με λίγη προσοχή μπορεί να το ανέβει ο καθένας. Μόνο η ιδέα ότι η γαμημένη φοβία μπορεί να σε κοκκαλώσει ανά πάσα στιγμή με ανησυχούσε. Τέλος καλό, όλα καλά. Μετά από συνολικά 20+ χλμ ανάβασης (από πετρόστρουγκα το οροπέδιο απέχει 6-7 χλμ), το θέαμα σε αποζημιώνει για όλη την κούραση της ανάβασης.

http://i.imgur.com/9Rslh0y.jpg
Θρόνος του Δία (Στεφάνι) και προφήτης Ηλίας

http://i.imgur.com/Os9W2le.jpg
Ο θρόνος του Δία από το καταφύγιο Γ. Αποστολίδης

http://i.imgur.com/La8GldM.jpg
Το καταφύγιο Χρ. Κάκαλος, όπου έπαιξε καφεδάκι και άραγμα. Είναι και η πιο χύμα φάση στο οροπέδιο.

http://i.imgur.com/tg5fhw7.jpg
Έξω από το Χρ. Κάκαλος

http://i.imgur.com/I3hTix9.jpg
Πηγαίνοντας προς τη βάση του θρόνου.

http://i.imgur.com/QLZTZfi.jpg
Το Στεφάνι από τη βάση...

http://i.imgur.com/5hBN8LD.jpg
...και το γκρέμι από την άλλη μεριά

http://i.imgur.com/4oZGYqD.jpg
Το Στεφάνι από το Χρ. Κάκαλος. Εννοείται στην κορυφή (2907μ, η τρίτη ψηλότερη του Ολύμπου) μπορούν να ανέβουν μόνο επαγγελματίες αναρριχητές.

Έκανα και μια καταδρομική τρέχοντας στο αη Λια (~2800μ) όπου στην κορυφή υπάρχει αυτό το ημι-υπόγειο εκκλησάκι.
http://i.imgur.com/VznuQ1v.jpg

http://i.imgur.com/BJ0E2jV.jpg

Ο χιονάνθρωπος του Ολύμπου (σπάνιο φωτογραφικό υλικό).
http://i.imgur.com/cZ8Rogp.jpg
(ναι, εγώ είμαι κατεβαίνοντας).

Ξεκούραση κανα 20λεπτο στο Αποστολίδης για να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής για Πετρόστρουγκα (αφού μας "έπαιρνε" άνετα από χρόνο και κούραση).

[Λασπόνερα]

Ωραία πράγματα.
Έχω ανέβει στον Όλυμπο πάνω από 30 φορές, σε όλες τις κορυφές από όλες τις διαδρομές, είναι όντως μαγευτικό βουνο.
Ζήλεψα γιατί λόγω υποχρεώσεων έχω κάποια χρόνια να ανέβω.
Διάβασα όσα έγραψες και όντως καταλαβαίνω τον ενθουσιασμό σου. Βέβαια τρομακτικό και δύσκολο δε θα τον έλεγα...ούτε οτι σου φτάνουν τρία λίτρα νερό κατακαλόκαιρο... έχει τύχει να ξεμείνω και να ζητήσω από άλλον ορειβάτη :)
Δοκίμασε όχι τόσο κλασικές διαδρομές άλλη φορά όπως Κίτρος-Φλάμπουρο, Μπαρμπαλά ή Καλόγερο.
Μοναδική στιγμή για εμένα όταν άλλαξα το μιλένιουμ στον Αγιαντώνη σε χιονοθύελλα.
Καλές αναβάσεις.

[Taliban]

Ο θρονος μου θυμιζει ηφαιστειο η κατι παρομοιο. Ξερουμε καμια πληροφορια για το πως δημιουργηθηκε;

[Raven Lord]

μιλάς για τον προφήτη ηλία, μάλλον. αυτή η κορυφή μοιάζει με κώνο ηφαιστείου και όχι, δε γνωρίζω κάτι σχετικό με τη δημιουργία του. σίγουρα δεν είναι ηφαιστειογενές.

[When Black Roses Bloom]

Απο το γουικίπήντια:

Geology[edit (https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Mount_Olympus&action=edit&section=2)]Mount Olympus is formed of sedimentary rock (https://en.wikipedia.org/wiki/Sedimentary_rock) laid down 200 million years ago in a shallow sea (https://en.wikipedia.org/wiki/Shallow_sea). Various geological (https://en.wikipedia.org/wiki/Geological) events that followed caused the emergence of the whole region and the sea. Around one million years ago glaciers covered Olympus and created its plateaus and depressions. With the temperature rise that followed, the ice melted and the streams that were created swept away large quantities of crushed rock in the lowest places, forming the alluvial fans (https://en.wikipedia.org/wiki/Alluvial_fan), that spread out all over the region from the foothills of the mountain to the sea.[1] (https://en.wikipedia.org/wiki/Mount_Olympus#cite_note-np-1)


Morphology[edit (https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Mount_Olympus&action=edit&section=3)]https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/Petra_Olympus.jpeg/220px-Petra_Olympus.jpeg (https://en.wikipedia.org/wiki/File:Petra_Olympus.jpeg)
Mount Olympus as seen from north at Petra, Pieria


The complicated geological past of the region is obvious from the morphology of Olympus and its National Park. Features include deep gorges and dozens of smooth peaks, many of them in altitude of more than 2,000 metres (6,600 ft), including Aghios Antonios (2,815 metres (9,236 ft)), Kalogeros (2,700 metres (8,900 ft)), Toumpa (2,801 metres (9,190 ft)) and Profitis Ilias (2,803 metres (9,196 ft)). However, it is the central, almost vertical, rocky peaks, that impress the visitor. Over the town of Litochoro, on the horizon, the relief of the mountain displays an apparent V, between two peaks of almost equal height. The left limb is the peak named Mytikas (or Pantheon - 2,918 metres (9,573 ft)). It is Greece's highest peak. Then, on the right is Stefani (or Thronos Dios [Throne of Zeus - 2,902 metres (9,521 ft)]), which presents the most impressive and steep peak of Olympus, with its last sharply rising 200 meters presenting the greatest challenge for climbers. Further south, Skolio (second highest peak - 2,912 metres (9,554 ft)) completes an arc of about 200 degrees, with its steep slopes forming on the west side, like a wall, an impressive precipitous amphitheatrical cavity, 700 metres (2,300 ft) in depth and 1,000 metres (3,300 ft) in circumference, the 'Megala Kazania'. On the east side of the high peaks the steep slopes form zone like parallel folds, the 'Zonaria'. Even narrower and steeper scorings, the 'Loukia', lead to the peak.[citation needed (https://en.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Citation_needed)]
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7b/Oropediolympou.jpg/220px-Oropediolympou.jpg (https://en.wikipedia.org/wiki/File:Oropediolympou.jpg)
Muses' Plateau, with Stefani (or Thronos Dios) in the background



Οn the north side, between Stefani and Profitis Ilias, extends the Muses' Plateau, at 2,550 metres (8,370 ft), while further south, almost in the center of the massif, extends the alpine tundra (https://en.wikipedia.org/wiki/Alpine_tundra) region of Bara, at an altitude of 2,350 metres (7,710 ft). Olympus has numerous ravines and gullies. Most distinguishable of the ravines are those of Mavrologos-Enipeas (14 km) and Mavratzas-Sparmos (13 km) near Bara and 'cut' the massif in two oval portions. On the southern foothills the great gorge of Ziliana, 13 km long, consists of a natural limit that separates the mountain from Lower Olympus. There are also many precipices and a number of caves, even nowadays unexplored. The form and layout of the rocks favor the emergence of numerous springs, mainly lower than 2,000 m, of small seasonal lakes and streams and of a small river, Enipeas, with its springs in the site Prionia and its estuary in the Aegean Sea (https://en.wikipedia.org/wiki/Aegean_Sea).[citation needed (https://en.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Citation_needed)]

[Raven Lord]

Ωραία πράγματα.
Βέβαια τρομακτικό και δύσκολο δε θα τον έλεγα...

αν δεν έχεις υψοφοβία, δεν μπορείς να καταλάβεις τι εννοώ



ούτε οτι σου φτάνουν τρία λίτρα νερό κατακαλόκαιρο...

τι να σου πω, εκτός από τα πραγματικά γεγονότα? φέτος βγήκαμε 2 άτομα με 11 λίτρα για 2.5 μέρες, οπότε χρειάστηκαν λιγότερα από 3 λίτρα/ημέρα/άτομο και κάναμε χαρντκορ ανάβαση υψομετρικά.

πρόπερσυ μας βγήκε με 3 λίτρα/άτομο/ημέρα, με λίγο υψηλότερες θερμοκρασίες, αλλά πιο μικρή υψομετρική διαφορά.

γενικά, όλες οι αναβάσεις εκεί μου βγαίνουν. με τρία λίτρα νερό για μια μέρα είμαι σίγουρος και συνήθως περισσεύει.

μετά τη διακοπή για διαφημίσεις το ρεπορτάζ θα συνεχιστεί. έχει και κατάβαση η ιστορία.

[00i00]

υψοφοβια ή ακροφοβια raver? υπαρχει διαφορα

[Raven Lord]

έχεις δίκιο. προς την ακροφοβία πάει πιο πολύ το πράγμα.

[Phantom Duck]

μετά τη διακοπή για διαφημίσεις το ρεπορτάζ θα συνεχιστεί. έχει και κατάβαση η ιστορία.

ανέβαζε ανέβαζε.

[croissant429]

Άκρως εντυπωσιακές οι φωτογραφίες.
Θα συμφωνήσω με τον Λασπόνερα για το ότι δεν βρήκα ιδιαίτερα δύσκολη την ανάβαση - κατάβαση στον Όλυμπο, ειδικά από-προς το καταφύγιο Αγαπητού. Θα την χαρακτήριζα πολύ κουραστική.


Και επειδή ζήλεψα από Ρέιβεν, παραθέτω ενδεικτικές φωτό από παλαιότερη επίσκεψη:

http://i.imgur.com/ECil0bG.jpg

Μύτικας με raven

http://i.imgur.com/BXEEje7.jpg

http://i.imgur.com/V0NLxWr.jpg
oι 3 από τους 5 που δεν ήρθαν Μύτικα και περίμεναν στην απέναντι κορυφή (αν θυμάμαι καλά Σκόλιο λέγεται)

[Raven Lord]

2η μέρα, κατάβαση μέχρι πετρόστρουγκα.

Τα μόνα μεταφορικά μέσα
http://i.imgur.com/3hqKhXz.jpg

Στο γυρισμό πολλές συναντήσεις με την πανίδα της περιοχής (αγριοκάτσικα και ζαρκάδια).
http://i.imgur.com/ngC3QcT.jpg

http://i.imgur.com/GmKcBy1.jpg

Γρήγορα μπήκαμε στο υψοφοβικό κομμάτι.
http://i.imgur.com/VfHKxJi.jpg


Κατά τις 6 το απόγευμα, πίσω πετρόστρουγκα με άφθονο χρόνο για φαγητό, τσιπουράκι, ξεκούραση και heavy metal (!). Ναι, εκεί που άραζα αμέριμνος ξεκινάει να παίζει cirith ungol όλο το king of the dead και ακολούθησαν επιλογές από όλο το φάσμα του γραφικού 80ς χώρου :P ... συγκινήθηκα στα 2000μ :touched:

3η μέρα με πιο χαλαρό πρόγραμμα. Τα χιλιόμετρα που απέμεναν ήταν αρκετά, αλλά μόνο κατάβαση. Χαλαρά κατά τις 9 πήραμε το μονοπάτι της επιστροφής - για καταρράκτη Κόκκινου Βράχου πρώτα και έπειτα, κάτω στο Διον για αποχώρηση.

http://i.imgur.com/vW6MvF0.jpg

Ο καταρράκτης έχει ύψος περίπου 20μ και καταλήγει σε μια βάθρα, ιδανική για μια τελευταία βουτιά.
http://i.imgur.com/ye6207P.jpg

http://i.imgur.com/r6SKaEu.jpg

Το μόνο κακό ότι είχε καμιά 20αριά άτομα (και πιτσιρίκια) και είχα ξεσυνηθίσει με τόσο κόσμο μαζεμένο ταυτόχρονα. Δεν μπορέσαμε να ηρεμήσουμε, έπεφτε και η σκιά σιγά σιγά - οπότε την κάναμε και σε κανα 45λεπτο φτάσαμε στο σημείο εκκίνησης, όπου είπαμε ένα τελευταίο αντίο στο φαράγγι.

Καβατζώβαθρα στην έξοδο του φαραγγιού, η οποία δε μαζεύει κόσμο γιατί έχει 2-3 λεπτά πορεία σε μονοπάτι.
http://i.imgur.com/ZQpQfeg.jpg

[Raven Lord]

Δεν ξέρω πώς γίνεται να κολλάς τόσο αλλά παρά την κούραση το μόνο που σκέφτομαι από όταν γύρισα είναι πότε θα κανονίσω νέα αποστολή.

Οργανωτικά νομίζω πήγαμε αρκετά καλά. Τρόφιμα, νερό, ρούχα, όλα ήταν όσα χρειαζόταν. Το μόνο έξτρα βάρος ήταν ένα 2ο ζευγάρι ορειβατικά που κουβαλούσα μαζί μου γιατί αυτά που φορούσα ήταν οριακά. Τελικά, τα παπούτσια τα έφτυσαν στο τέλος της διαδρομής. Τα έθαψα με όλες τις τιμές. Τα έβγαλαν τα λεφτά τους σε πολλές κορυφές και πεζοπορείες. Από 'δω κ από 'κει βέβαια, παίζει να είχαμε καμιά 25αρα κιλά συνολικά στα σακίδια - μπορεί και παραπάνω - από τα οποία φυσικά κουβαλούσα εγώ τα περισσότερα, πράγμα που κάνει την ανάβαση και την κατάβαση αρκετά δυσκολότερη.

Ο ορειβατικός τουρισμός επίσης, είναι πολύ πιο κοινωνικός. Γενικά, πιάνεις κουβέντα με πολύ κόσμο στο βουνό. Τύχαμε δυό μέρες σερί ένα γκρούπ νορβηγών οι οποίοι έκαναν τουρ στον Όλυμπο. Θα έμεναν 5-6 μέρες στα καταφύγια. Γνωρίσαμε και κόσμο από πρωτάρηδες μέχρι άτομα που είχαν ανέβει 30 φορές όπως λέει ο λασπόνερος. Γενικά, από ότι κατάλαβα, ή θα φρικάρεις με την πρώτη και δε θα ξαναπλησιάσεις ή θα κολλήσεις και θα ανεβαίνεις συνέχεια. Σίγουρα έχουμε κι άλλα γαμάτα βουνά οπότε δε θέλω να είμαι μονοδιάστατος, αλλά μια φορά το χρόνο - άντε ανα 2 χρόνια - θέλω να κανονίζω κι έναν Όλυμπο, παράλληλα με τις άλλες κορυφές.

Γενικές πληροφορίες για όποιον θέλει να πάει, νομίζω ισχύουν αυτά που έγραψα και την πρώτη φορά. Προσοχή και σεβασμό θέλει, αλλά καιρού επιτρέποντος μπορούν όλοι να το επιχειρήσουν.

[Raven Lord]

Και επειδή ζήλεψα από Ρέιβεν, παραθέτω ενδεικτικές φωτό από παλαιότερη επίσκεψη:

http://i.imgur.com/ECil0bG.jpg

Μύτικας με raven



αχαχαχχα :touched:
μόνο άμα βγάλω φτερά :P

[Λασπόνερα]

http://i66.tinypic.com/2q9f3pk.jpg[/IMG]

Ψαρωτική Ρέμα Ορλιά.........Πριν πολλά χρόνια, τώρα είμαι κουράδας

http://i66.tinypic.com/2l8yxee.jpg

Ξερολάκι, πριν ακόμα πιο πολλά χρόνια, χωρίς μούσια

Αν δε βαρεθώ θα ανεβάσω και άλλες φωτογραφίζοντας φωτογραφίες, γιατί όλες είναι σε 3-4 άλμπουμ

[Raven Lord]

για να έκανες αλλαγή millenium στον άγιο αντώνιο, υπέθεσα ήσουν ορεινούς καταδρομείς σε υπηρεσία :P

[Λασπόνερα]

Όχι, καμία σχέση.
Θα προσπαθήσω να βάλω καμμιά φωτογραφία από εκείνο το διήμερο.

[Λασπόνερα]

http://i66.tinypic.com/2u7q1bl.jpg

Ανεβαίνοντας από το ΚΕΟΑΧ


http://i68.tinypic.com/2m7x1ck.jpg

Στο καταφύγιο στον Αγιαντώνη αλλάζοντας τη χρονιά. Στο ενδιάμεσο φωτογραφίες δεν έχει γιατί μας έπιασε τρομερή χιονοθύελλα. Στο κέντρο η βασιλόπιτα.


http://i64.tinypic.com/aotiwy.jpg

http://i67.tinypic.com/2sazfap.jpg

Την επομένη, φαντάζεστε τί έγινε τη νύχτα. Βγήκα για κατούρημα, πήγα 5 μέτρα πιο εκεί και έχασα το καταφύγιο.

[KoiliaSamprela]

μια χαρά μας μπριζώσατε εμάς τους σάπιους να ξεσαπίσουμε μπορώ να πω

[Raven Lord]

να ξεσαπίσετε και να κάνουμε er meeting/ανάβαση

λασπόνερο, στον άγιο αντώνιο με τη χιονοθύελλα πώς την παλέψατε από κρύο ρε?

[ypersyntelikos]

να κάνουμε er meeting

αυτό κρατάω εγώ

[tsonos]

https://3.bp.blogspot.com/-kf_6UvV8jMY/VcUHQJ-Z4RI/AAAAAAAACEg/G6H8dFZUEoY/s1600/DSCN5240koooor.jpg8-)

[Λασπόνερα]

RL είχε μέσα μια μικρή σόμπα πετρελαίου αν θυμάμαι καλα, την πήραμε δίπλα μας στο τραπέζι, αλλά δεν έκανε και πολλή δουλειά, σε γενικές γραμμές κρυώναμε αρκετά.

[Raven Lord]

έχω μείνει στο κάτω καταφύγιο, το κώστας μιγκοτζίδης το οποίο επίσης είχε σόμπα πετρελαίου.
πάνω στον αγιο αντώνιο απλά ανέβηκα για να το δω, αλλά δε θυμόμουν αν είχε κάτι.

[Drumsick]

Άμα με πάρει κάποιος στην πλάτη του, ψήνομαι άπειρα για er ανάβαση.

[Λασπόνερα]

Στο ανάγκης; Δε θυμάμαι πως το λενε. Σίγουρα είχε, το θυμάμαι με βεβαιότητα.
Θα σε πάρει ο rl στην πλάτη του στο ανάθεμα για τετρακεφάλους.

Έντιτ, μετά το σκέφτηκα, Ανάθεμα λέγεται μια διαδρομή με μεγάλη κλίση πριν τη Σκούρτα, μην παρεξηγηθούμε....

[Raven Lord]

Άμα με πάρει κάποιος στην πλάτη του, ψήνομαι άπειρα για er ανάβαση.

πόσα κιλά είσαι?

[When Black Roses Bloom]

Αν θέλει να κάνει ο Ρέιβεν τετρακέφαλους, εμένα θα πάρει στην πλάτη του.

[Drumsick]

Άμα με πάρει κάποιος στην πλάτη του, ψήνομαι άπειρα για er ανάβαση.

πόσα κιλά είσαι?

49!

[KoiliaSamprela]

Άμα με πάρει κάποιος στην πλάτη του, ψήνομαι άπειρα για er ανάβαση.

πόσα κιλά είσαι?

49!

με 49 σε βάζω εγώ στην πλάτη ρε :P

[KoiliaSamprela]

να ξεσαπίσετε και να κάνουμε er meeting/ανάβαση



εγώ άνετα :) (δλδ άνετα ψήνομαι όχι άνετα ανεβαίνω )

[ypersyntelikos]

Άμα με πάρει κάποιος στην πλάτη του, ψήνομαι άπειρα για er ανάβαση.

πόσα κιλά είσαι?

49!

λολ, 49 ήμουνα στην πρώτη δημοτικού

[Raven Lord]

Άμα με πάρει κάποιος στην πλάτη του, ψήνομαι άπειρα για er ανάβαση.

πόσα κιλά είσαι?

49!

τι 49 ρε? ούτε για την προπόνηση δεν αξίζει... :P
κατηγορία φτερού

[Drumsick]

It is settled then. Μπορείτε να με κουβαλάτε εναλλάξ, μην μείνει κανείς παραπονεμένος.

[BLiTzER]

I like where this is going.

[atom_smasher]

I like where this is going.

πρόστυχε. ;)

[Raven Lord]

3η φορά φέτος, είπαμε να κάνουμε την πιο εμπορική διαδρομή Πριόνια - Ζολώτα - Σκάλα και μετά Σκολιό (2η ψηλότερη κορυφή με 2911μ) και Αγ. Αντώνιο. Τρεις κορυφές 2800+ δηλαδή. Ήξερα ότι είναι η πιο πολυσύχναστη φάση, αλλά δεν περίμενα ακόμη και τις καθημερινές, το καταφύγιο να είναι γεμάτο μέχρι τελευταίου κρεβατιού. Είχαμε κλέισει βέβαια οπότε δεν υπήρξε άγχος από αυτή την άποψη. Η διαδρομή πρέπει να είναι η μύκονος των ορειβατών φάση. Πολλοί ξένοι τουρίστες, ίσως πάνω από τους μισούς. Μόλις βρω χρόνο θα ανεβάσω καμμιά φωτο.

[Λασπόνερα]

Ωραίος, σε ζηλεύω.
Όταν ξαναανέβω σίγουρα δε θα πάω από πριόνια οπουδήποτε, μόνο Καλόγερο ίσως.
Την επόμενη φορά κοίτα προς ΒΔ πλευρά. Από τις ωραιότερες διαδρομές είναι η ανάβαση προς Κίτρος-Φλάμπουρο, Μπαρμπαλά, Ξερολάκι κτλ

[Raven Lord]

το κανονίσαμε στο πολύ γρήγορα και ήθελα κάποτε να δω και την εμπορική διαδρομή :P
σίγουρα κοιτάω την επόμενη η οποία θα είναι κάτι πιο "άγωστο"

[Raven Lord]

επειδή ο χρόνος ήταν λίγος και το 15αύγουστο βρήκε να τα γαμήσει ο καιρός, η εξόρμηση κανονίστηκε κυριολεκτικά τελευταία στιγμή στα τσίπουρα του σαββάτου και με τα μετωρολογικά site στο χέρι. φυσικά, δεν υπήρξε χρόνος για διερεύνηση πιο "ψαγμένης" διαδρομής, οπότε είπαμε να κάνουμε την πιο εμπορική να δούμε τι παίζει κ από εκεί. ευτυχώς, βρέθηκαν κρεβάτια στο καταφύγιο ζολώτα για να κλείσουμε γιατί όπως φάνηκε ήταν κατάμεστο όλες τις μέρες. το πρόγραμμα είχε ως εξής:
- μεσημέρι κυριακής: ανάβαση πριόνια μέχρι καταφύγιο ζολώτα (6χλμ - 1000μ υψομετρική διαφορά). προσοχή, γιατί διάφορα site αναφέρουν την απόσταση ως 4,5 χλμ το οποίο δεν ισχύει.
- δευτέρα: ζολώτα προς σκάλα και 3 κορυφές (σκάλα 2800+, σκολιό 2911, αγ. αντώνιος 2800+) και πίσω μέσα από τις κοιλάδες συνολικά 13χλμ και 1600μ ανάβασης.
- τρίτη πρωί: κατάβαση από ζολώτα μέχρι πριόνια.

η αρχή του μονοπατιού στα πριόνια
https://i.imgur.com/xujDdjY.jpg


ρεματιά πριν το καταφύγιο με φόντο τις κορυφές και τα γκρέμια
https://i.imgur.com/ufFqiSw.jpg

η θέα από το καταφύγιο μόλις φτάσαμε
https://i.imgur.com/wzjHj1I.jpg

η θέα το επόμενο πρωί
https://i.imgur.com/h032buW.jpg

να πω εδώ δυο λόγια για το καταφύγιο ζολώτα (καταφύγιο Α, σπήλιος αγαπητός επίσημα). γενικά, έχει ΠΟΛΥ κόσμο και ΠΟΛΛΟΥΣ ξένους τουρίστες. η μύκονος των ορειβατών είπα όταν φθάσαμε. οπότε αν σκοπέυει κανείς να πάει πρέπει να έχει επικοινωνήσει από πριν οπωσδήποτε. για τον κόσμο που εξυπηρετεί το επίπεδο των υπηρεσιών που προσφέρει είναι τουλάχιστο τίμιο. οι τουαλέτες ήταν συνεχώς σε καλό επίπεδο και διαθέτει ντους (κρύο νερό, θέλει κότσια, αλλά μια χαρά βολεύτηκα προσωπικά). τα κρεβάτια και οι τραπεζαρίες πολύ basic, δεν ενδείκνυνται για άραγμα. η αυλή όταν η θερμοκρασίες το επιτρέπουν είναι γαμώ. δε θα ξαναέμενα όμως. η πολυκοσμία δε με άφησε να ηρεμήσω όσο θα ήθελα. θα επέλεγα ξανά πετρόστρουγκα από αυτή την πλευρά του βουνού.

[Raven Lord]

το παίζω σκληρός στην αρχή περίπου της σκάλας
https://i.imgur.com/9tbPo8J.jpg

σκάλα είναι η κορυφή στο τέλος του παρακάτω ατέλειωτου μονοπατιού (στη φώτο, όπως φαίνεται από άγιο αντώνιο) το οποίο σε πάει από τα ~2500μ στα ~2850μ σε μικρή απόσταση. σχεδόν ευθύγραμμο με μεγάλη κλίση, γονάτισε αρκετούς συνοδοιπόρους, οι οποίοι από μακρυά φαίνονταν σα να πηγαίνουν για προσκύνημα.
https://i.imgur.com/4eTS9P6.jpg

στο τέλος του μονοπατιού οι πύλες της κόλασης (aka το "μονοπάτι"-γκρέμι που σε πάει μύτικα aka η "κακιόσκαλα"), ξύπνησαν τρομακτικές αναμνήσεις και μπόλικη αδρεναλίνη.
https://i.imgur.com/KQrXEvO.jpg


η κορυφή "σκολιό" αχνοφαίνεται από τη σκάλα
https://i.imgur.com/54DNMHu.jpg

κορυφή σκολιό και φόρος τιμής στον στρατή. όπως και να'χει εντυπωσιακό επίτευγμα να καταφέρει να ανέβει ο οποιοσδήποτε στα 2911μ με τέτοιες κλίσεις πάνω σε αμαξίδιο.
https://i.imgur.com/LrndfuW.jpg

στα γρήγορα και αγ. αντώνιο, εδώ με φόντο το σκολιό (έψαχνα μέρος για κατούρημα στη φωτο, δεν είναι κάποια καλλιτεχνική πόζα)
https://i.imgur.com/1TVW3dH.jpg


επιστροφή μέσα από τις "κοιλάδες" για να βγούμε στη βάση της σκάλας (όσο κουραστικό είναι να την ανέβεις, 100 φορές πιο σπασαρχίδικο είναι να την κατέβεις)
https://i.imgur.com/xcvxSOa.jpg

συναντήσεις με την πανίδα της περιοχής :pink:
https://i.imgur.com/9pvUXuk.jpg

https://i.imgur.com/UlaHhqJ.jpg

[animae]

στο τέλος του μονοπατιού οι πύλες της κόλασης (aka το "μονοπάτι"-γκρέμι που σε πάει μύτικα aka η "κακιόσκαλα"), ξύπνησαν τρομακτικές αναμνήσεις και μπόλικη αδρεναλίνη.
https://scontent.fath2-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/69180149_10217528069426556_6719089452527910912_n.jpg?_nc_cat=102&_nc_oc=AQmbTuavuyQSYkogZ7Xzt2hRAwtUpSeV5WXiLqtdrN1S1fGDEvFPLU2hd37jA5X4kptqWmybZlym8Hz1G2CU0A2S&_nc_ht=scontent.fath2-1.fna&oh=666eb1413747906d88a7e46ee2cddaa0&oe=5E08CF62


Πες την ιστορία :!:
Τρομακτικό σημείο πάντως

[Raven Lord]

δεν υπάρχει ιστορία ρε, απλά θυμήθηκα την προ 4ετίας απόπειρα να φθάσω στο μύτικα η οποία κατέληξε τελικά μέχρι τον παραμύτικα, λίγο πιο πριν. ίσως ξανά στο μέλλον, δε νιώθω έτοιμος ακόμη :P

[Raven Lord]

εκδρομή αστραπή και φέτος υπό τον φόβο άστατου καιρού. το φουλ πρόγραμμα έλεγε μετάβαση στο καταφύγιο χρηστάκη με 4x4 και διαμονή εκεί ή σε σκηνές, την άλλη μέρα σκολιό και μετάβαση στο οροπέδιο των μουσών από ζωνάρια και διαμονή σε ένα από τα εκεί καταφύγια και τρίτη μέρα επιστροφή. δυστυχώς, ο ύποπτος καιρός μας επέτρεψε να κάνουμε μόνο το σκολιό και τη χιονότρυπα.

γενικά, το μονοπάτι από καλύβα χρηστάκη είναι το συντομότερο για τις περισσότερες ψηλές κορυφές του ολύμπου. ενδεικτικά, το σκολιό (2911μ) είναι καμιά ώρα, ο άγιος αντώνιος επίσης, ο μύτικας περίπου 2 ώρες και το στεφάνι (για όποιον τολμάει) υπολογίζω 2,5 με 3 ώρες, οπότε ενδείκνυται (?) και για ημερίσιες εκδρομές. είναι έτσι όμως? για να φθάσει κανείς στην καλύβα χρηστάκη απαιτείται μια επίπονη ανάβαση σε έναν άθλιο δρόμο από τα καλύβια ελασσόνας, ο οποίος μπορεί να δυσκολέψει ακόμη και ζόρικα off-road. μη διανοηθεί κανείς και πάει με κανα κυριλέ "τζιπάκι" με ακριβά ανταλλακτικά, θα ράψει κουστούμι. εγώ πήγα με suzuki jimni και την έβγαλε αλώβητο, αλλά με πολύ προσοχή σχεδόν στο σύνολο των 20χλμ του χωματόδρομου και της 1,5 ώρας που χρειάστηκε για να τον διασχίσω.

εδώ κάποια πλάνα από την οδική ανάβαση
https://i.imgur.com/pNnHsHK.jpg

https://i.imgur.com/SpyAP7E.jpg

https://i.imgur.com/6ctfX5k.jpg

επιτέλους η στροφή που σε βάζει για τα καλά στο βουνό
https://i.imgur.com/6meyDDc.jpg

μετά την επίπονη οδήγηση από τα 700 στα 2450μ. ξεπρόβαλλε το καταφύγιο
https://www.google.com/maps/place/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%8D%CE%B3%CE%B9%CE%BF+%CE%A7%CF%81%CE%B7%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B7/@40.0705023,22.3323755,2768m/data=!3m1!1e3!4m5!3m4!1s0x13581388786ca27f:0x6fd4fb4bdb9bf75e!8m2!3d40.0716667!4d22.3361111
https://i.imgur.com/YAWkDS7.jpg

https://i.imgur.com/HiyjIYR.jpg

για καλή μας τύχη ήταν εντελώς άδειο παρά τα παρκαρισμένα οχήματα, οπότε δε χρειάστηκε να στήσουμε κατασκήνωση. μέσα είναι κάπως έτσι:
https://i.imgur.com/dnFLVK9.jpg

https://i.imgur.com/uLpbcDP.jpg

στον κάμπο μπορεί να είχε 32-33 βαθμούς, αλλά στα 2450 στις 4 το μεσημέρι με το ζόρι να έφτανε 17. οπότε έπαιξε και φωτίτσα για να ζεσταθεί ο χώρος για τον ύπνο.
https://i.imgur.com/YnFxgmt.jpg

πρέπει να ενημερώσω ότι η περιοχή περικυκλώνεται από κορυφές και δεν παίζει πουθενά σήμα. οπότε κάναμε μια σύντομη ανάβαση στην πιο κοντινή κορυφή για να ενημερώσουμε ότι όλα είναι καλά μη στείλουν καμιά ομάδα διάσωσης.
https://i.imgur.com/y9jWYGT.jpg

https://i.imgur.com/tJShtFa.jpg

το τσιπουράκι στην αυλή σε αυτό το υψόμετρο έχει καλύτερη γεύση.
https://i.imgur.com/sI3XBVx.jpg

[Raven Lord]

μετά από τσιπουροποσία δίπλα από το τζάκι και έναν κορυφαίο ύπνο από κάποια ώρα και μετά, η επόμενη μέρα ξεκίνησε στις 8.30 με πρωινό, καφεδάκι και ανησυχία για τον καιρό. το βράδυ η θερμοκρασία έξω έπεσε κάτω από 10, αλλά μέσα έπαιζαν περίπου 25 βαθμοί. κατά τις 9.30 φύγαμε για σκολιό, το οποίο δε φαινόταν λόγω νεφώσεων. το μονοπάτι είναι αρκετά ανηφορικό και απαιτεί μια α' φυσική κατάσταση. αλλά μετά από 1 ώρα είσαι κορυφή. στη διαδρομή είδαμε και τα πρώτα χιόνια, ενώ αυτή η πλευρά του βουνού είναι γεμάτη άγρια άλογα.

https://i.imgur.com/ubGnAj6.jpg

https://i.imgur.com/kd3wldU.jpg

https://i.imgur.com/h0vrMFV.jpg

https://i.imgur.com/TdGvqxq.jpg

https://i.imgur.com/EbUGldd.jpg

αφού ο καιρός τα μουτζούρωνε, με μια γρήγορη σύσκεψη αποφασίστηκε να πάμε να δούμε τη χιονότρυπα και τη γειτονική κορυφή και να πάρουμε το δρόμο για πίσω. κάπου στο δρόμο αποκτήσαμε και συνοδεία <3
https://i.imgur.com/7trbo7c.jpg

https://i.imgur.com/rSr6CcD.jpg

https://i.imgur.com/9GAstHw.jpg

εδώ η σκάλα όπως φαίνεται από τη χιονότρυπα
https://i.imgur.com/mPgCXWA.jpg

στην επιστροφή, δυστυχώς την είχαν πέσει για ψησιματικές κάτι γελαδάρηδες της περιοχής οι οποίοι πήγαιναν γόνα το σκυλάδικο στη διαπασών, οπότε φάγαμε μεσημεριανό και την κάναμε για κάτω.

τέλος, να σημειώσω ότι προσωπικά δεν ξανακάνω το χωματόδρομο με καμία παναγία οδηγώντας, προτιμάω να περπατάω. υπάρχει μονοπάτι που ξεκινάει από τον κοκκινοπ'λό (το oρεινότερο χωριό του νομού λάρισας) και καταλήγει στην καλύβα, οπότε μάλλον θα εξερευνήσω από εκεί την επόμενη φορά, όχι βέβαια πριν κάνω το φαράγγι του ενιπέα, αν προλάβω και φέτος.