Tyler_Durden
25-03-2014, 12:46
http://www.metal-archives.com/images/3/9/4/0/394062.jpg?2924
Ανοίγω το θρέντ μιας και είδα οτι διάσκορπα το φορο το ψιλοκουβέντιασε το άλμπουμ, οπότε ας υπάρχει εδώ για να μαζευτεί μια συνολικότερη εικόνα για το δίσκο. Βαριέμαι να γράψω αναλυτικό review, οπότε αντ' αυτού θα πω απλά τη γνώμη μου. Η αλήθεια είναι οτι τα τελευταία χρόνια έχω απομακρυνθεί από τα ατόφια χεβυμέτσαλς, αλλά πάντα οι Magus ήταν αγάπη. Βάζοντας λοιπόν το "triumph..." να παίξει, το συναίσθημα που μου βγήκε ήταν σαν να μην είχα λείψει καθόλου από αυτόν τον ήχο. Θέλω να πω, με έπιασα να το ακούω τόσο ευχάριστα όσο την εποχή που άκουγα περισσότερο "καθαρό heavy metal" (Σε αυτό σίγουρα ρόλο παίζει και το γεγονός οτι παραδοσιακά οι Magus είχαν "ψωμί" στις κιθάρες, κι αυτό εδώ το άλμπουμ το επαναφέρει).Δίσκος που επανέρχεται κατα τη γνώμη μου στο στυλ των "Hammer of the North" και "Iron Will" χωρίς ωστόσο να κάθεται ακριβώς στο ίδιο σκαλί με αυτά τα δύο. Σιγουρα όμως μου άρεσε καλύτερα από το "The Hunt" (η έλλειψη του "ψωμιού" που λέγαμε). Αναπολώντας μερικές φορές τα "Grand Magus" και "Monument" σκεφτόμουν οτι θα ήθελα κάποια στιγμή να ξανακοιτάξουν προς τα εκεί έστω για ένα άλμπουμ. Όμως σκέφτομαι οτι αυτό που παίζουν τώρα το αποδίδουν πιο ειλικρινά οπότε δε χαλιέμαι. Καλύτερες στιγμές του δίσκου για μένα, το ομώνυμο (άκου πόσο γαμηστερά ακούγεται το "...Breath..." από την φωνάρα) και το αναπάντεχα γαμάτο θέμα του "Arv" . Όχι ακριβώς χειρότερη στιγμή απλά με χαλάει λίγο, το τετριμμένο των στίχων. Ναι, οκ, επικό μεταλ είσαι, αλλά πόσα steel, triumph, power, dominator ακόμη; Μπορείς να είσαι επικός και με πλουσιότερο λεξιλόγιο (βλεπε Atlantean Kodex). Γενικά πάντως πολύ ευχάριστος δίσκος και καλοπαιγμένος.
Ανοίγω το θρέντ μιας και είδα οτι διάσκορπα το φορο το ψιλοκουβέντιασε το άλμπουμ, οπότε ας υπάρχει εδώ για να μαζευτεί μια συνολικότερη εικόνα για το δίσκο. Βαριέμαι να γράψω αναλυτικό review, οπότε αντ' αυτού θα πω απλά τη γνώμη μου. Η αλήθεια είναι οτι τα τελευταία χρόνια έχω απομακρυνθεί από τα ατόφια χεβυμέτσαλς, αλλά πάντα οι Magus ήταν αγάπη. Βάζοντας λοιπόν το "triumph..." να παίξει, το συναίσθημα που μου βγήκε ήταν σαν να μην είχα λείψει καθόλου από αυτόν τον ήχο. Θέλω να πω, με έπιασα να το ακούω τόσο ευχάριστα όσο την εποχή που άκουγα περισσότερο "καθαρό heavy metal" (Σε αυτό σίγουρα ρόλο παίζει και το γεγονός οτι παραδοσιακά οι Magus είχαν "ψωμί" στις κιθάρες, κι αυτό εδώ το άλμπουμ το επαναφέρει).Δίσκος που επανέρχεται κατα τη γνώμη μου στο στυλ των "Hammer of the North" και "Iron Will" χωρίς ωστόσο να κάθεται ακριβώς στο ίδιο σκαλί με αυτά τα δύο. Σιγουρα όμως μου άρεσε καλύτερα από το "The Hunt" (η έλλειψη του "ψωμιού" που λέγαμε). Αναπολώντας μερικές φορές τα "Grand Magus" και "Monument" σκεφτόμουν οτι θα ήθελα κάποια στιγμή να ξανακοιτάξουν προς τα εκεί έστω για ένα άλμπουμ. Όμως σκέφτομαι οτι αυτό που παίζουν τώρα το αποδίδουν πιο ειλικρινά οπότε δε χαλιέμαι. Καλύτερες στιγμές του δίσκου για μένα, το ομώνυμο (άκου πόσο γαμηστερά ακούγεται το "...Breath..." από την φωνάρα) και το αναπάντεχα γαμάτο θέμα του "Arv" . Όχι ακριβώς χειρότερη στιγμή απλά με χαλάει λίγο, το τετριμμένο των στίχων. Ναι, οκ, επικό μεταλ είσαι, αλλά πόσα steel, triumph, power, dominator ακόμη; Μπορείς να είσαι επικός και με πλουσιότερο λεξιλόγιο (βλεπε Atlantean Kodex). Γενικά πάντως πολύ ευχάριστος δίσκος και καλοπαιγμένος.