Listen Without Prejudice

[atom_smasher]

ε τίποτα, απλά


H όλη φάση με του άουτινκ τον διάσημων δεν είναι κοίτα με είμαι κάτι διαφορετικό και είμαι γαμάτος που το λέω. Είναι να δώσει την δύναμη στον κάθε διπλανό μας να μην φοβάται να πει αυτό που είναι στον κύκλο του. Λέω φοβάται , και όχι ντρέπεται , γιατί δεν είναι θέμα ντροπής, αλλά θέμα φόβου.
Δες ας πούμε στην "αναγεννημένη" Ρωσία, στην Αλαμπάμπα και στο Οχάιο. Πάνε πες το στην Κρήτη και στην Θεσσαλία. Άντε να πεις ότι είσαι gay στο Περιστέρι , στο Γαλάτσι , στην Νίκαια , στο Ψυχικό και στα Ταμπούρια.

Η απελευθερωμένη κοινωνία που βλέπεις είναι μέσα στην φούσκα του βολέματος σου gravemiasma, και δεν σε μπανάρω με το σερί από μαλακίες που έχεις για να σου υπενθυμίζουν οι ERίτες ότι μπορεί στον μικρό σου κύκλο να νιώθεις γαμάτος, αλλά επί της ουσίας είσαι ένας βολεμένος μπούμπης.

δεν νομίζω πάντως να αλλάξει η αντιμετώπιση στο περιστερι στην νικαια και στην Θεσσαλία επειδή ο άλλος θα τους το πει στα μούτρα τους. πάλι την ίδια αντιμετώπιση θα έχει, αφού τα ίδια μυαλά θα διατηρήσει η αλλη πλευρά. Εξαιρω την κρήτη καθότι εκεί δεν υπάρχουν γκει. κωλομπαραδες μονο.

[KoiliaSamprela]

με ένα και δύο δεν αλλάζει τίποτα. Σε μερικά χρόνια θα δεις πράγματα που ήταν ταμπού "στα νιάτα" σου και πλέον είναι ξεπερασμένα.
Οι αλλαγές στις κοινωνίες δεν γίνονται από την μια μέρα στην άλλη θέλουν δουλειά και προσπάθεια απ' όλους.

Θα σου πω ένα γελοίο παράδειγμα , όταν ήμουν πιτσιρικάς το σκουλαρίκι ήταν ταμπού, στα σχολεία παίζαν αποβολές κλπ.
Στο αριστερό ήσουν αναρχικός :touched: και στο δεξί πούστης :touched: όχι ομοφυλόφιλος , gay κλπ, πούστης ήσουν.
Εγώ που φόραγα και στα 2
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/c/c3/The_Time_(Bros_album)_cover.jpeg


με είχει ρωτήσει παππούς τι απ τα 2 ήμουν και είχα απαντήσει αναρχόπουστας.
Μια σταλιά σκατό ήμουν, δεν μου έκοψε τότε να τον ρωτήσω γιατί το βλέπει έτσι , και τι τονίζει για αυτόν ένα κόσμημα.
(από την άλλη δεν το έκανα και για το κόσμημα αλλά για να είμαι μουράτος, αλάνι και ψαγμένος... μαλακίες δλδ)
Δες τώρα πως είναι η φάση με το σκουλαρίκι ... από αδιάφορο μέχρι "πασέ"

[Raven Lord]

όταν ήμουν πιτσιρικάς το σκουλαρίκι ήταν ταμπού, στα σχολεία παίζαν αποβολές κλπ.
Στο αριστερό ήσουν αναρχικός :touched: και στο δεξί πούστης :touched:

blast from the past :touched:

[regularpaul]

κλαιω με bros :touched:

[atom_smasher]

σκατα. εγραψα υπερποστ και το χασα. βασικά ότι εχει χασει το σκουλαρικι τον συμβολισμο του απο την μαζικη υιοθέτηση δεν σημαίνει πως δεν σκέφτονται το ίδιο πλέον για όσους το φορανε. Και αντιστοιχα το ότι δεν είμαστε ρωσσία κλπ να τους σκοτωνουμε στο ξύλο πχ και θα πρεπε να μην τρεχει καστανο δεν σημαίνει πως η νοοτροπια του κοσμου αλλαξε αν και είναι σημαντικο να μην υπάρχουν αντιδράσεις. Το ουσιαστικό όμως είναι να μην υπάρχει καν η σκεψη ότι πρόκειται για κατι ιδιαιτερο και απορριπτεο και αυτό αλλάζει δύσκολα.

[pixies]

όταν ήμουν πιτσιρικάς το σκουλαρίκι ήταν ταμπού, στα σχολεία παίζαν αποβολές κλπ.
Στο αριστερό ήσουν αναρχικός :touched: και στο δεξί πούστης :touched:

Και για τα κοριτσια το βραχιολι στο πόδι! Στο αριστερό λεσβία, στο δεξί πουτάνα!

[Parasight]

Αν φορέσει ένας πούστης σκουλαρίκι στο αριστερό πόδι τι είναι;

[Phantom Duck]

δεξιά πουτάνα.

http://www.matrix24.gr/wp-content/uploads/2012/06/mpakogianni.jpg

[KoiliaSamprela]

λοιπόν μεταφέρω τα άσχετα στο The , καλά το γαμήσαμε το θρεντ.

[Phantom Duck]

βάλτα σε χωριστό θρεντ να μιλήσουμε για τις προκαταλήψεις βασικά.

[KoiliaSamprela]

Με αφορμή το ποστ του φαντομ ντακ

είναι μια καλή ιδέα να συζητήσουμε για τις προκαταλήψεις , πόσο μας επηρεάζουν πόσο μας εμποδίζουν να ζούμε ελεύθερα και σε τελική ανάλυση πόσο ρατσιστές μπορούμε να γίνουμε ή είμαστε μέσα στην καθημερινότητά μας.


diYAc7gB-0A

[Parasight]

inb4

http://yuq.me/users/20/007/NAEcLdUXGC.png

Καλά σας είχε γαμήσει η δισκάρα.

[KoiliaSamprela]

Δεν διαφωνώ , αλλά είσαι οντοπικ.

Πόσοι ντρεπόντουσαν να πουν ότι τους άρεσε η δισκάρα, γιατί ΕΊΜΑΙ ΡΟΚΆΣ.

[Dr.Gonzo]

Ένας φίλος που μεγαλώσαμε μαζί από την πρώτη δημοτικού και τρέφουμε από τότε αμοιβαία αγάπη και σεβασμό αν και δεν τα λέμε συχνά, μου είχε δανείσει να αντιγράψω ένα διπλό CD George Michael, κάποιο best of του.
Όποτε λέω σε κάποιον οτι γουστάρω τέρματα George Michael, για τις απίθανες μουσικάρες του, συναντάω 9 στις 10 φόρες, αν όχι κάθε φορά, ένα αμήχανο χαμόγελο απορίας, που με προκαλεί να επιμείνω (να εξηγώ γιατί γαμάει ο George Michael) μόνο και μόνο για να φέρω σε ακόμα πιο δύσκολη θέση τον απέναντί μου.
Δεν ξέρω τι γίνεται σε άλλες χώρες, όπως την Ρωσία του Πούτιν, αλλά στην Ελλάδα του σήμερα η προκατάληψη μπορεί να είναι κάποτε "καλοπροαίρετη" ή και τόσο επιφανειακή που είναι εύκολο να διαλυθεί μετά από ενός λεπτού φιλική συζήτηση, αλλά είναι ...πανταχού παρούσα και η πρώτη αντίδραση των περισσότερων από εμάς. Έχω φτάσει να καταλάβω ότι θέλει επίμονα συνειδητή προσπάθεια να έχεις διαπαφή με τους ανθρώπους και να προβάλλεις την ελάχιστη δυνατή προκατάληψη που μπορεί να σου φανερώσει η επαφή αυτή με τον άλλο.
Ο George Michael σαν εικόνα είναι αυτόματα συνδεδεμένος με τους "χαρούληδες", τους "λάκηδες", τους πούστηδες, όπως έχει χαρακτηρίσει τελοσπάντων η κοινωνία ένα σύνολο τυποποιημένων συμπεριφορών, που αποτελούν ένα χαρακτήρα, ο οποίος μάλιστα είναι τόσο ...ρητά τυποποιημένος που ακόμα και αυτοί που τον προσεγγίζουν, συχνά τον οικειοποιούνται τόσο απόλυτα, που ακούσια (; ) ενδυναμώνουν την προκατειλημμένη εικόνα που έχει η υπόλοιπη κοινωνία. Αυτό είναι κάτι που με ενοχλεί και φέρνει εμένα σε αμηχανία, όταν αντιμετωπίζω την ανάγκη του άλλου είτε να βάλει τους συνανθρώπους του σε αυστηρά περιχαρακωμένες "ομάδες" ή παράλληλα την ανάγκη του όποιου συνάνθρωπου ...να μπει και να ανήκει στην όποια ομάδα, χάνοντας όλα τα ατομικά του χαρακτηριστικά. Με ενοχλούν (εντός πολλών εισαγωγικών) δηλαδή, ακόμα και οι gay άνδρες που ντύνονται και φέρονται σαν "καρικατούρες" της εικόνας που έχει η κοινωνία, λες και ένας gay άνδρας δεν μπορεί να είναι out και ταυτόχρονα να ντύνεται και να φέρεται όπως του γουστάρει - δηλαδή για παράδειγμα να ντύνεται Γιώργος, Πέτρος, Ζουζούνα, Ιγκόρ, Σολομώντας, Μαράκι ή όπως τον φωνάζουν... και όχι σαν ξερωγώ hipster κλώνος της Miley Cyrus γιατί είναι γκέη και έτσι κάνουν τώρα όλοι.
Γενικά η φτωχή μου γνώμη λέει ότι μιμητισμός και προκατάληψη πάνε χέρι-χέρι. Κι εγώ στο λύκειο μάκραινα μαλλί, φορούσα μπλούζες Metallica και μαύρα ρούχα, ακόμα και σήμερα κάνω συνειδητά πράγματα που θα με κατατάξουν σε κάποιο βαθμό κι εμένα στην "ομάδα" μου, αλλά έχω και ενστικτώδη ανάγκη να είμαι ο εαυτός μου, ξεχωριστός όσο και κάθε άνθρωπος που γεννήθηκε, έβερ. Πολλές φορές αυτή η ανάγκη καταντά αντίδραση και έχω σκάσει σε δουλεία γραφείου με μπλουζάκια εξακόσαεξηνταέξι ή ανάποδα σε undergound live σκηνικό με τρέντυ generic μπλουζάκι από τα esprit και η λίστα συνεχίζεται και με άλλες ρηχές αντιδραστικότητες.
Η Ελληνική κοινωνία, στον βαθμό που σήμερα μοιραζόμαστε κάποια βιώματα και πληροφορίες, έχει έντονες προκαταλήψεις, ξεκάθαρες και αδιασάλευτες. Οι συνθήκες που μεγαλώνουμε, μέσα στην οικογένεια, το σχολείο, την γειτονιά ή δεν ξέρω τι άλλο, μας "προγραμματίζουν" με έτοιμες, κομμένες και ραμμένες εικόνες για τους άλλους και δεν είναι καθόλου απλό πράγμα να το συνειδητοποιήσεις αυτό και να σκεφτείς αν σε ενδιαφέρει να κάνεις κάτι. Δεν ξέρω ποτσ γένεν η φάση για τα παιδιά 15-20 ετών και κάτω, που έχουν μεγαλώσει και μεγαλώνουν για τα καλά στην εποχή του internet, που η πληροφορία είναι πολύ περισσότερη (και χαώδης), σε σύγκριση με τους 30αρηδες τηλεορασάκηδες... και κατά πόσο τα πολλά περισσότερα ερεθίσματα το κάνουν πιο εύκολο να αισθάνεται κανείς πιο άνετα με τον πραγματικό εαυτό του, ότι και να είναι αυτός. (*καλά μαλακίες λέω, αλλά τώρα το πάμε σε μιμητισμό και μόδα, social networks, εφηβεία, Νεφελίμ... γαμησέ τα).
Βάζω την ούγια στην σεντονάρα μου λοιπόν, ανακεφαλαιώνοντας με τον George Michael και την Ελλάδα του 90's MTV, τις χίλιες μύριες άλλες παράμετρους που συνέδεσαν τον σκανδαλώδη τύπο με ένα πολύ συγκεκριμένο κοινό και το πόσο εξωγήινος νιώθω όταν δηλώνω ότι η μπασογραμμή του Freedom μου άνοιξε τα μάτια στο παίξιμο του μπάσου, ότι το Cowboys & Angels σαν τίτλος παραπέμπει καθαυτό σε προκατειλημμένες εικόνες (...) αλλά είναι ένα απίστευτο waltzy jazz κομμάτι, ότι το Kissing A Fool είναι ένα από τα μικρά αλλά πολύ λαμπερά (πάλι jazz-y) αριστουργήματα του ψηλού, ότι όποιος κιθαρίστας ή μπασίστας που ασχολείται με το funk και άκουσε το Outside ακόμα... προσπαθεί και τελοσπάντων ακόμα και στον μακαρίτη τον GG Allin άμα έβαζες το Faith, μπορεί στα καπάκια να ξέρναγε λίγο πέφτοντας πάνω σου, αλλά τον κώλο του θα τον κουνούσε πρώτα λίγο.



*ΥΓ: Λίγο offtopic και για τους πιο μερακλήδες... πως γίνεται να μην γουστάρεις τον μέγιστο Αγγλοκύπριο, που πέρα από τα σεξουαλικά σκάνδαλα, τα μεγαλύτερα προβλήματα με τον νόμο τα έχει επειδή τον έχουν πιάσει να βαράει ντάγκλες στο φανάρι από τα ντουμάνια που έπινε και σε άλλη, έπικ περίπτωση φέτος, έφυγε από την BMW εν κινήσει... μέσα στον αυτοκινητόδρομο, πάλι κομμάτια από τσιγάρα.
Σιδερένιος φωνάρα και τι να μας πουν και οι στόουνερζς - - - :touched:

[Parasight]

Έχω φτάσει να καταλάβω ότι θέλει επίμονα συνειδητή προσπάθεια να έχεις διαπαφή με τους ανθρώπους και να προβάλλεις την ελάχιστη δυνατή προκατάληψη που μπορεί να σου φανερώσει η επαφή αυτή με τον άλλο.Αυτό.
Είμαστε μοιραία ποτισμένοι με στερεότυπα και απαιτεί όντως συνειδητή προσπάθεια. Και σαφώς το ότι κάποιος το συνειδητοποιεί είναι κατά τη γνώμη μου πολύ καλό πρώτο βήμα.

[Raven Lord]

υπάρχει και το άλλο άκρο βέβαια που χαρακτηρίζει κάποιον που έχει συγκεκριμένα γούστα και τρόπο ζωής κολλημένο, παρόλο που αυτός μπορεί να το κάνει επειδή αυτό γουστάρει.
π.χ. αν πω εγώ ότι δε μ'αρέσει ο τζορτζ μάικλ (τυχαίο παράδειγμα επειδή προαναφέρθηκε), σε συνδυασμό με το στυλ που έχω υιοθετήσει, για κάποιους γίνομαι απευθείας κολλημένος και ομοφοβικός.

[Parasight]

Δεν το βλέπω ως άλλο άκρο αυτό προσωπικά, το ίδιο πράγμα είναι.

[chris_boss]

*ΥΓ: Λίγο offtopic και για τους πιο μερακλήδες... πως γίνεται να μην γουστάρεις τον μέγιστο Αγγλοκύπριο, που πέρα από τα σεξουαλικά σκάνδαλα, τα μεγαλύτερα προβλήματα με τον νόμο τα έχει επειδή τον έχουν πιάσει να βαράει ντάγκλες στο φανάρι από τα ντουμάνια που έπινε και σε άλλη, έπικ περίπτωση φέτος, έφυγε από την BMW εν κινήσει... μέσα στον αυτοκινητόδρομο, πάλι κομμάτια από τσιγάρα.
Σιδερένιος φωνάρα και τι να μας πουν και οι στόουνερζς - - - :touched:

Πινκς κλπ αλλά μικρή ένσταση για το ΥΓ σου το οποίο λειτουργεί λίγο ως αντίβαρο. Υπάρχει και η θετική προκατάληψη. Προφανώς δε μιλάω για την όποια αβάντα θα είχε ο Τζορτζκ Μαικλ από μια γκέη κοινότητα, αλλά για τη θετικη προδιάθεση για αυτούς που είναι "αλανάκια, γαμώ τα παιδιά" κλπ και γενικά ο θαυμασμός για τύπους που δε θα θέλαμε κοντά μας, αλλά δε θα μας χάλαγε να τους ξέρουμε για να λέμε την ιστορία.

[Dr.Gonzo]

*ΥΓ: Λίγο offtopic και για τους πιο μερακλήδες... πως γίνεται να μην γουστάρεις τον μέγιστο Αγγλοκύπριο, που πέρα από τα σεξουαλικά σκάνδαλα, τα μεγαλύτερα προβλήματα με τον νόμο τα έχει επειδή τον έχουν πιάσει να βαράει ντάγκλες στο φανάρι από τα ντουμάνια που έπινε και σε άλλη, έπικ περίπτωση φέτος, έφυγε από την BMW εν κινήσει... μέσα στον αυτοκινητόδρομο, πάλι κομμάτια από τσιγάρα.
Σιδερένιος φωνάρα και τι να μας πουν και οι στόουνερζς - - - :touched:

Πινκς κλπ αλλά μικρή ένσταση για το ΥΓ σου το οποίο λειτουργεί λίγο ως αντίβαρο. Υπάρχει και η θετική προκατάληψη. Προφανώς δε μιλάω για την όποια αβάντα θα είχε ο Τζορτζκ Μαικλ από μια γκέη κοινότητα, αλλά για τη θετικη προδιάθεση για αυτούς που είναι "αλανάκια, γαμώ τα παιδιά" κλπ και γενικά ο θαυμασμός για τύπους που δε θα θέλαμε κοντά μας, αλλά δε θα μας χάλαγε να τους ξέρουμε για να λέμε την ιστορία.

Δεκτή η μικρή ένσταση! Είναι αυτά που έγραφα, για τα ερεθίσματα που οικειοποιηθήκαμε μεγαλώνοντας και για τις συμπεριφορές που μας βγαίνουν έχοντας αφομοιώσει κάποια πράγματα. Αν το πάρουμε λίγο αλλιώς... είναι μάλλον λίγο λυπηρό για έναν πενηντάχρονο να σωριάζεται από την μαστούρα, όποιος κι αν είναι - ή τελοσπάντων, σιγά το πράμα, ας μιλήσουμε για την μουσική του!
...Έλα όμως... που κι εγώ σαν παιδάκι, όχι μόνο έβλεπα τηλεόραση μέρα-νύχτα, αλλά διάβαζα και ΜΠΛΕΚ (...) που είχε και κάτι σαν στήλη για τα κοσμικά, όπου έλεγε πως ο Σων Πενν πλάκωσε την Μαντόνα αφού είχε ρουφήξει ένα λεμονοστίφτη κόκα κι αυτή με την σειρά της τον έστειλε στην μάνα του... και ούτω καθεξής...
Η αθώα έκθεση σε αμφιλεγόμενα πράγματα (δεν λέω "καλά" ή "κακά") έφερε την απεχθή απάθεια. Με βάση αυτή την απάθεια (καθότι στην τελική δεν μας αγγίζει και το όποιο δράμα του όποιου George Michael) έρχεται κάτι οξύμωρο να γίνεται φαιδρό και το φαιδρό αστείο που στο τέλος, όντας ευχάριστο γιατί ...γελάσαμε, γίνεται cool και αρεστό. Ανάλυση στην ανάλυση, κουβέντα να γίνεται, αλλά κόβει το μάτι σου καλέ μου νησιώτη, αυτοί οι... εκτός καθημερινότητας και πραγματικότητας τραγικοί "αντιήρωες" ή όπως-θες-πες-τους, ανέκαθεν μου ασκούσαν μία (ανώριμη; whatever) γοητεία. :)

*είδαμε όλοι το αυθόρμητο και τέρμα απαθές whatever, έτσι;

[ikonoklast]

Ωραία όλα αυτά με την ανοιχτομυαλιά κλπ. Μέχρι που κάπου κάποιος υποστηρίζει ανοιχτά τους Κύπριους.